Πτώχευσις ἐμπόρων

Παρασκευή, 12 Φεβρουαρίου 1960

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΤΟΥΣ ΕΠΡΟΚΟΨΕΝ!

«Ὑπό τῶν Τραπεζῶν διεμαρτυρήθησαν εἰς τάς Σέρρας γραμμάτια συνολικῆς ἀξίας 1.500.000 δραχμῶν. Πλεῖστα τούτων ἀφοροῦν εἰς ἀγοράς γεωργικῶν μηχανημάτων. Ἐξ ἄλλου, ἐνώπιον τοῦ δικαστηρίου Σερρῶν ἐκκρεμοῦν 60 αἰτήσεις πτωχεύσεως ἐμπόρων». Κατόπιν αὐτοῦ, ἄς στηθῇ εἰς κἄποιαν ἀπό τάς πλατείας τῶν Σερρῶν –ἐργολαβίαι ὑπάρχουν καί ἐκεῖ, ὡς γνωστόν– καμμία ἀναμνηστική στήλη, πού νά λέγῃ: «Ἐπί Κυβερνήσεως τοῦ ἐκ Σερρῶν Καραμανλέους, ἐπτώχευσαν αἱ Σέρραι!». Τύφλα νἄχῃ ὁ Μεγαλέξανδρος!…

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

ΜΟΥΣΕΙΟΝ ΜΙΑΟΥΛΗ

Ὑπό τοῦ ὑπουργείου Παιδείας ἀπεφασίσθη ὅπως ἡ εἰς τό χωρίον Φύλλα Εὐβοίας οἰκία, εἰς τήν ὁποίαν ἐγεννήθη ὁ Ἀνδρέας Μιαούλης, ἐπισκευασθῇ καταλλήλως καί χρησιμοποιηθῇ ἐν συνεχείᾳ ὡς ἱστορικόν ἀναμνηστικόν Μουσεῖον.

ΜΕΤΕΚΠΑΙΔΕΥΣΙΣ ΔΙΑ ΤΑΣ ΠΑΙΔΟΠΟΛΕΙΣ

Παρουσίᾳ τῆς Α.Μ. τῆς Βασιλίσσης ἐγένετο χθές εἰς τόν Ὅμιλον Ἐθελοντῶν ἡ ἐπίσημος ἔναρξις τοῦ Φροντιστηρίου μετεκπαιδεύσεως ἀρχηγῶν καί ὑπαρχηγῶν παιδοπόλεων.

Απόψεις

Ἡ ἐνάλια πολιτιστική κληρονομιά εἶναι ἀναπόσπαστο στοιχεῖο τοῦ θαλάσσιου χώρου

Εφημερίς Εστία
Τό νέο σχέδιο νόμου τοῦ Ὑπουργείου Πολιτισμοῦ μέ ἀντικείμενο, μεταξύ ἄλλων , τήν «Ἵδρυση Φορέα Διαχείρισης Ἐπισκέψιμων Χώρων Ἐνάλιας Πολιτιστικῆς Κληρονομιᾶς» ἀποτελεῖ ἀναμφίβολα μιά σημαντική θεσμική πρωτοβουλία.

«Κόβει» τήν Ντόρα ἀπό τά ψηφοδέλτια

Εφημερίς Εστία
Τήν Αμφιθυμία του γιά τόν χρόνο διεξαγωγῆς τῶν ἐκλογῶν ἀπεκάλυψε, μιλῶντας χθές στήν Κοινοβουλευτική Ὁμάδα, ὁ Πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, ὁ ὁποῖος μπέρδεψε τούς βουλευτές.

Τό «μάνατζμεντ» τῆς Ἁγίας Γραφῆς

Μανώλης Κοττάκης
Ακουγα χθές τό πρωί τόν φίλο Δημήτρη Μαῦρο τῆς MRB νά μιλᾶ στήν ἐξαιρετική ραδιοφωνική ἐκπομπή τῶν ἀγαπημένων συναδέλφων Σωτήρη Ξενάκη καί Βασίλη Σκουρῆ καί νά ἀναλύει τά εὑρήματα ἔρευνάς του γιά τήν σχέση τῶν Ἑλλήνων μέ τήν θρησκεία.

Δένδιας: «Γιά τίς Ἔνοπλες Δυνάμεις, ἡ Κύπρος κεῖται πλησίον»

Εφημερίς Εστία
Πενῆντα δύο ἔτη συμπληρώνονται ἀπό τήν τουρκική εἰσβολή στήν Κύπρο.

Ὁ προφήτης Γιάννης Τσαρούχης

Δημήτρης Καπράνος
Ἡ ἀφεντιά μου, εἶχα ἀφήσει καί ἕνα ἀρκετά καλοθρεμμένο μούσι, μέ τόν πατέρα μου νά λέει συνεχῶς ὅτι ἀσχολοῦμαι μέ «τρίχες» καί, κάποια μεσημέρια, ἀνεβαίναμε στό κέντρο τῆς Ἀθήνας, ἀποφασισμένοι νά ἐνταχθοῦμε στήν «ἰντελιγκένσια», ἀφοῦ θεωρούσαμε ἑαυτούς λογίους καί καλλιτέχνες.