Ἡ λύση εἶναι μία ἐπιγραφή: «Πλῆρες»!

Ἐπί τέλους, «Μεταναστευτικό»! Ἀρκετά μέ τήν «καραμέλα» τοῦ «Προσφυγικοῦ», ἡ ὁποία…

… «ἐπέτρεψε» στούς ἰδεοληπτικούς τῆς ἀριστερᾶς νά μιλήσουν γιά ἀνυπαρξία θαλασσίων συνόρων, καί νά ἐπιτρέψουν, σέ ἐκείνη τήν ἐφιαλτική περίοδο τοῦ 2015, νά διαβοῦν ἀπό τήν Ἑλλάδα ἑνάμισυ ἑκατομμύριο οἰκονομικοί μετανάστες πρός τήν Εὐρώπη!

Ἡ χώρα πληρώνει σήμερα ἀκριβά τίς ἰδεοληψίες τῶν «ἀλληλέγγυων» (πολλοί ἐκ τῶν ὁποίων ἔχουν βρεῖ καλό «μεροκάματο» στά νησιά μέσω τῶν περίεργων ΜΚΟ), οἱ ὁποῖοι χαρακτήριζαν «πρόσφυγες καί θύματα τοῦ καπιταλισμοῦ» ὅλους ἐκείνους πού ἀποβιβάζονταν στά νησιά μας.

Πληρώνει ἀκριβά ἐκεῖνα τά γελάκια τῆς κ. Τασίας, πού μᾶς «δούλευε» λέγοντας ὅτι οἱ παρατύπως εἰσερχόμενοι στήν χώρα «λιάζονται» στήν Ὁμόνοια καί τά πέριξ. Γιά πήγαινε σήμερα νά περπατήσεις βράδυ ἀπό Ὁμόνοια πρός Πατησίων καί Ἀχαρνῶν! Γιά πέρνα μιά βόλτα ἀπό τίς γειτονιές πού ἔχουν πλέον φορέσει μαντήλα καί ἀκοῦνε ὁλημερίς ἀμανέδες!

Καί μήν ἀκούω ἐκεῖνες τίς βλακώδεις παρομοιώσεις μέ τούς πρόσφυγες ἀπό τήν Μικρά Ἀσία, πού ἦλθαν στήν Ἑλλάδα. Τί σχέση ἔχουν οἱ Ἕλληνες τῆς Σμύρνης, τῆς Πόλης καί τῆς Μικρασίας μέ τούς Ἀφγανούς, τούς Μπαγκλαντεσιανούς, τούς Πακιστανούς; Συμπαθέστατοι οἱ ἄνθρωποι, ἀγαθή ἡ πρόθεσή τους νά βροῦν μία καλύτερη ζωή, ἀλλά ἐπιλέγουν λάθος χώρα! Δέν ἀντέχει ἡ Ἑλλάδα οὔτε ἕναν ἀκόμη ἀπρόσκλητο ἐπισκέπτη!

Δέν εἶναι ἡ χώρα μας ἀποθήκη ψυχῶν, δέν θά μπορεῖ νά ἐκβιάζει ἡ Τουρκία τήν Εὐρώπη μέσω τῶν ἑλληνικῶν νησιῶν καί τοῦ Ἕβρου! Δέν πρέπει ἡ Ἑλλάδα νά ἀνεχθεῖ πλέον νά παίζει τόν ρόλο τοῦ «θυρωροῦ τῆς νύχτας» μέ τούς Εὐρωπαίους ἑταίρους νά ξύνουν δῆθεν ἀμήχανα τό ξανθό τους κεφάλι…

Κι ἄν ἡ (ἀργοπορημένη καί αἰφνιδιασμένη) κυβέρνησή μας ψάχνει τρόπο νά σταματήσει τίς «ροές», δέν ἔχει παρά νά καρφώσει ἕναν πάσσαλο στό Αἰγαῖο καί νά κρεμάσει μιά ταμπέλα πού θά γράφει «ΠΛΗΡΕΣ»!

Καί τόν τρόπο ἔχει καί τά μέσα γιά νά σταματήσει ἡ ἀπροκάλυπτη εἰσβολή. Μέ κινήσεις ἀποφασιστικές, μέ τήν λήψη μέτρων κατά τῶν εἰσερχομένων παρανόμως στήν χώρα. Ἐκείνη ἔχει «τό μαχαίρι καί τό πεπόνι» καί ἄς κάνει κουμάντο.

Νά τό ξεκαθαρίσουμε μιά καί καλή. Δέν εἶναι ὅλοι πρόσφυγες, ὅπως εἶχαν ἀποφανθεῖ οἱ ἰδεοληπτικοί πού μᾶς κυβέρνησαν ἐπί πέντε χρόνια. Δέν ἀντέχει ἡ Ἑλλάδα οὔτε ἕναν μετανάστη παραπάνω. Ἀντιθέτως, πρέπει νά φύγουν πρός ἄλλες εὐρωπαϊκές χῶρες ἤ πρός τίς δικές τους, χιλιάδες ἀκόμη παρατύπως εἰσελθόντες.

Ἡ χώρα ὑφίσταται ἐπίθεση, εἰσβολή καί βιαία ἀλλοίωση τοῦ κοινωνικοῦ της ἱστοῦ. Οὐδείς μέμφεται τούς ἀπρόσκλητους ἐπισκέπτες μας γιά τήν θρησκεία ἤ τίς συνήθειές τους, ἀλλά ἐδῶ ἰσχύουν ἄλλα, ἐδῶ ἔχουμε μάθει ἀλλιῶς, ἐδῶ εἴμαστε –ἀκόμη– ἡ μοναδική χώρα μέ τόσο συμπαγῆ χριστιανικό πληθυσμό. Κι αὐτό εἶναι ἕνα ἀπό τά κυριώτερα χαρακτηριστικά πού κράτησε τήν Ἑλλάδα «ὄρθια» στίς δοκιμασίες καί πού τῆς ἔχει προσδώσει τόν σημερινό, ἤπιο καί φιλόξενο χαρακτῆρα.

Αὐτά εἶναι τά στοιχεῖα τά ὁποῖα καλεῖται νά προασπίσει καί νά προφυλάξει ἡ σημερινή κυβέρνηση. Ναί, εἴμαστε Εὐρώπη, ἀλλά δέν θέλουμε νά γίνουμε «Εὐρωπαῖοι»!

Απόψεις

Οἱ βάσεις Πάφου καί Μαρί: Ἀνθρωπιστικές ὑποδομές ἤ νέα στρατηγικά προγεφυρώματα;

Εφημερίς Εστία
Η δημόσια συζήτηση γύρω ἀπό τίς ἐπενδύσεις στίς στρατιωτικές ἐγκαταστάσεις τῆς Πάφου καί τοῦ Μαρί κατά τήν διάρκεια τῆς προεκλογικῆς ἐκστρατείας ἔχει ἀναδείξει σημαντικές παρανοήσεις τόσο γιά τόν τρόπο λειτουργίας τοῦ εὐρωπαϊκοῦ μηχανισμοῦ SAFE ὅσο καί γιά τόν πραγματικό χαρακτῆρα τῶν προτεινόμενων ἔργων.

Στήν Ἱσπανία οἱ δικαστές φθάνουν μέχρι τό γραφεῖο τοῦ Πρωθυπουργοῦ

Εφημερίς Εστία
Καί πρώην Πρωθυπουργοί ζητοῦν ἐκλογές καθάρσεως – Ἀναπόφευκτες οἱ συγκρίσεις

Νιώθουν πιό βολικά στό παρελθόν παρά στό μέλλον

Μανώλης Κοττάκης
Ο τρόπος πού ἐξελίσσεται ἡ δημόσια ἀντιπαράθεση μεταξύ τῶν κομμάτων, παλαιῶν ἤ νέων, τίς τελευταῖες ἑβδομάδες στήν πατρίδα μας θέτει αὐτοδικαίως ἕνα εὔλογο ἐρώτημα: Πῶς θά πᾶμε στίς ἐκλογές; Θά τίς προσεγγίσουμε σάν μιά ἄσκηση παρελθόντος ἤ σάν μιά ἄσκηση μέλλοντος;

Φλωρίδης: Σκέψεις περί αὐξήσεως τῶν ἰσοβίων στά 30 ἔτη

Εφημερίς Εστία
Ανοικτό τό ἐνδεχόμενο νά αὐξηθοῦν σέ 30 ἀπό 25 τά ἔτη καθείρξεως κατόπιν καταδίκης σέ ἰσόβια ἄφησε ὁ ὑπουργός Δικαιοσύνης Γιῶργος Φλωρίδης, μέ ἀφορμή τήν ἀπόφαση ἀποφυλακίσεως τοῦ καταδικασμένου ὡς ἀρχηγοῦ τῆς «17 Νοέμβρη» Ἀλέξανδρου Γιωτόπουλου.

Ἡ μνήμη χρυσόψαρου καί ἡ κεκτημένη ταχύτης

Δημήτρης Καπράνος
Γιά κοίταξε, πού πέρασαν ἀπό τότε πενῆντα δυό χρόνια καί τό «στύλ» τοῦ Ἀνδρέα Παπανδρέου ἐξακολουθεῖ νά ἐμπνέει καί νά μαζεύει κόσμο στό Θησεῖο, μέ φόντο τόν Παρθενῶνα…