ΕΤΟΣ ΑΡΧΙΚΗΣ ΕΚΔΟΣΕΩΣ 1876
Παρασκευή 5 Μαρτίου 2021

Τό παρελθόν τῆς ΝΔ συγκλονίζει μέ τήν δύναμη τῆς ἐπικαιρότητός του

Σαμαρᾶς κατά Μητσοτάκη γιά Μακεδονικό-ἑλληνοτουρκικά νούμερο 2

ΟΣΟΙ παρακολουθοῦν μέ ἐπιμέλεια τά οἰκογενειακά τῆς κεντροδεξιᾶς παρατάξεως δέν ἐντυπωσιάσθηκαν. Ἡ χθεσινή θορυβώδης διαφοροποίησις τοῦ πρώην Πρωθυπουργοῦ Ἀντώνη Σαμαρᾶ γιά τά ἐθνικά θέματα μέσω συνεντεύξεώς του –ἡ ἱστορία ἐπαναλαμβάνεται– στήν «Καθημερινή» τῆς οἰκογενείας Ἀλαφούζου ἦταν θέμα χρόνου νά συμβεῖ. Ὁ πρώην Πρωθυπουργός ἐμφανίζεται ἐδῶ καί καιρό δυσαρεστημένος ἀπέναντι στό Μαξίμου σέ μία σειρά θέματα, καί μετά τήν ἀπουσία του ἀπό τήν ψηφοφορία γιά τήν Πρόεδρο τῆς Δημοκρατίας ἀπειλεῖ τώρα νά καταψηφίσει καί τίς προωθούμενες πρός ψήφισιν στήν Βουλή ἀμυντικές συμφωνίες πού ἀπορρέουν ἀπό τήν συμφωνία τῶν Πρεσπῶν. Ἔχοντας πίσω του καί 30 βουλευτές τῆς ΝΔ κυρίως ἀπό τήν Βόρειο Ἑλλάδα οἱ ὁποῖοι δυσκολεύονται βεβαίως καί αὐτοί νά ψηφίσουν συμφωνία πού ἀναγνωρίζει τά Σκόπια ὡς «Βόρειο Μακεδονία».

Ἡ κυρία διαφωνία Σαμαρᾶ ἑδράζεται βεβαίως στήν ἔναρξη τοῦ διαλόγου γιά τά ἑλληνο-τουρκικά ὅπου ἡ διαφορά προσεγγίσεώς του μέ τόν Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη εἶναι θεμελιώδης ἀλλά ἐκτείνεται καί σέ ἄλλα θέματα: σέ κυβερνητικούς χειρισμούς γιά τήν Novartis πού δέν τόν ἱκανοποιοῦν ἀπολύτως (παραμονή τῆς εἰσαγγελέως Τουλουπάκη στήν θέση της ἕως τόν Δεκέμβριο τοῦ 2020, δυσκολία δεσίματος τοῦ κατηγορητηρίου μέ τήν προστασία στούς κουκουλοφόρους μάρτυρες), σέ κυβερνητικές διαρροές στόν Τύπο, ὅτι θά ἀποκλεισθεῖ ἀπό τά ψηφοδέλτια τῆς ΝΔ στίς προσεχεῖς ἐκλογές στό ὄνομα τῆς ἀνανεώσεως (δύσκολο βεβαίως λόγω ἁπλῆς ἀναλογικῆς), ἀκόμη καί στήν ἀπομείωση τῆς συμμετοχῆς ὑπουργῶν προσκειμένων σέ αὐτόν (Βρούτσης) στό νέο ὑπουργικό συμβούλιο. Κάπως ἔτσι ἀναβιώνει τό παρελθόν τῆς ΝΔ, γιά νά δικαιωθεῖ ὁ Ὀδυσσέας Ἐλύτης ὅταν ἔγραφε πώς «θά ἔρθει μιά μέρα πού τό παρελθόν θά μᾶς συγκλονίσει μέ τή δύναμη τῆς ἐπικαιρότητάς του.» Τό 1992 ὁ κύριος Σαμαρᾶς ἐστράφη εὐθέως ἐναντίον τοῦ Κωνσταντίνου Μητσοτάκη γιά τό Σκοπιανό. Τό 2021, πέντε χρόνια μετά τόν συμβιβασμό του μέ τόν Κυριάκο Μητσοτάκη καί τήν στήριξη τῆς ὑποψηφιότητός του γιά τήν ἀρχηγία τῆς ΝΔ, εἴμαστε στό ἴδιο ἔργο θεατές. Ὁ κύριος Σαμαρᾶς ἀποσύρει τήν στήριξη. Ἡ ἱστορία ἐπαναλαμβάνεται. Μέ ἀνοικτό τέλος καί αὐτήν τήν φορά ἀλλά ἐλαφρῶς διαφορετικό. Ὁ Κυριάκος Μητσοτάκης ἴσως χρειασθεῖ νά πάει σέ ἐκλογές χωρίς πτώση τῆς κυβερνήσεως ὅπως τό 1993. Πρίν ἀπό τήν πιθανή συμφωνία μέ τήν Τουρκία. Μέ στόχο νά προλάβει νά «ρίξει» ἐκεῖνος στίς κάλπες τό ὅποιο κίνημα ἀμφισβητήσεώς του γιά τά ἑλληνοτουρκικά.

Ὁ κ. Σαμαρᾶς εἶναι κατηγορηματικός, ὅτι ἡ ἔναρξις τῶν διαπραγματευτικῶν ἐπαφῶν «ἀκυρώνει κάθε συζήτηση γιά κυρώσεις κατά τῆς Τουρκίας». Ὑποστηρίζει δέ ὅτι ἡ διεθνής κοινότης δέν πρόκειται νά «τιμωρήσει» μία χώρα ἐν ὅσῳ αὐτή τυπικῶς διαπραγματεύεται. Τάσσεται κατά τῶν διερευνητικῶν καί γιά τούς λόγους, ὅτι ἡ Τουρκία συνεχίζει νά μήν ἀποδέχεται τό Διεθνές Δίκαιο τῆς Θαλάσσης, ἐπιμένει στίς ἀπειλές χρήσεως βίας, «πρᾶγμα πού ἀπαγορεύει ἡ Ἱδρυτική Διακήρυξη τοῦ ΟΗΕ», καί ἐπειδή «γενικά γράφει ὅλο τόν κόσμο στά παλιά της τά παπούτσια καί θέτει συνεχῶς νέα ζητήματα σέ βάρος μας.» Ἔφερε ὡς παραδείγματα τό αἴτημα γιά ἀποστρατιωτικοποίηση τῶν νησιῶν τοῦ Αἰγαίου, τόν ἐποικισμό τῆς Ἀμμοχώστου, τίς γεωτρήσεις στήν ἑλληνική ΑΟΖ, τίς navtex καί τό ὅτι «γυροφέρνει» ἐντός τῆς ἑλληνικῆς ὑφαλοκρηπῖδος. Ὁ πρώην Πρωθυπουργός ἐξετίμησε ὅτι «ἡ ἑπόμενη αἰχμή τῆς τουρκικῆς ἀπειλῆς εἶναι ἡ Θράκη! Ὅπου ζητοῦν ἤδη ἀναθεώρηση τῆς Συνθήκης τῆς Λωζάννης. Αὐτή εἶναι ἡ “διευρυμένη ἀτζέντα” πού θέτει ἡ Τουρκία». Πρόκειται ὅπως εἶπε ὄχι γιά «κόκκινες γραμμές» ἀλλά «κατακόκκινες». Στήν ἐρώτηση τί θά κάνουμε ἐάν οἱ Τοῦρκοι ἐπιμείνουν στίς θέσεις τους ἀπήντησε ὅτι πρέπει νά ἐπιμείνουμε καί ἐμεῖς καί νά ἀρνηθοῦμε νά συζητήσουμε τό «μοίρασμα» τῶν κυριαρχικῶν δικαιωμάτων μας. Θεωρεῖ σχεδόν βέβαιον ὅτι ἐάν τούς δώσουμε τώρα κάτι «ὥστε νά σώσουμε τά ὑπόλοιπα», οἱ Τοῦρκοι θά ἐπανέλθουν μέ νέες ἀπειλές γιά νά πάρουν καί ἄλλα. «Γι’ αὐτό καί ἔχω πεῖ: μέ “Πειρατές” δέν κάνεις διάλογο! Τόν ἐπεκτατιστή δέν τόν κατευνάζεις! Γιατί ἔτσι γίνεται πιό ἀδίστακτος. Τόν ἐπεκτατιστή μόνον ἀποτρεπτικά μπορεῖς νά τόν ἀντιμετωπίσεις. ​Ἐκεῖνο πού χρειαζόμαστε εἶναι νά ἐνισχύσουμε τήν ἀποτροπή μας ἔναντι τῆς ἐπιθετικῆς Τουρκίας» συνέχισε ὁ κ. Σαμαρᾶς. Αὐτό, ὅπως ὑπεγράμμισε, γίνεται μέσω ἰσχυρῶν συμμαχιῶν καί μέ ἀποφασιστικότητα, «ὥστε κανείς νά μή θεωρεῖ “δεδομένο” ὅτι ἡ Ἑλλάδα τελικά θά ὑποχωρήσει, θέλει δέν θέλει». Σέ περίπτωση πού ἡ Ἑλλάς ἀποχωρήσει ἀπό τόν διάλογο, τότε οἱ φίλοι τῆς χώρας θά «χαροῦν» ἐνῶ ἀντιθέτως οἱ φίλοι τῆς Τουρκίας θά «ἐνοχληθοῦν», ἀνέφερε. Ἐάν ὅμως ὑποχωρήσει ὑπό τήν πίεση τῶν τουρκικῶν ἀπειλῶν «τότε οἱ φίλοι της θά ἀπογοητευθοῦν». Ἐμμέσως, πλήν σαφῶς, συγκαταλέγει μεταξύ τῶν «φίλων» τῆς Τουρκίας τήν Γερμανία, ἡ ὁποία, κατά τόν ἴδιο, δέν συμπεριφέρεται εὐρωπαϊκῶς. «Συμμαχίες φτιάχνεις ὅταν “συγκλίνεις” μέ τούς φίλους τούς δικούς σου. Ὄχι ὅταν προσπαθεῖς νά ἱκανοποιήσεις τούς… φίλους τοῦ ἐχθροῦ σου. Πέρα, δηλαδή, ἀπό τό blame game πού προσπαθοῦμε νά παίξουμε, ὑπάρχει καί τό power game πού πρέπει κάποτε νά μάθουμε» προσέθεσε ὁ κ. Σαμαρᾶς.

Εἰς ὅ,τι ἀφορᾶ τό Σκοπιανό καί τί θά πράξει ὅποτε ἔλθουν πρό ἐπικύρωσιν στήν Βουλή οἱ τρεῖς συμφωνίες πού ἔχουν ὑπογραφεῖ, ὁ κ. Σαμαρᾶς ὑπεστήριξε ὅτι τό πρόβλημα μέ τούς Σκοπιανούς δέν ἔχει ἐπιλυθεῖ. «Ἁπλά τό πρόβλημα πού εἴχαμε μετασχηματίστηκε σέ ἄλλο –πιό ἐπικίνδυνο. Πού ἐμπλέκει καί τή Βουλγαρία καί τήν Ἀλβανία καί τό Κόσσοβο. Καί ἄλλους, μέ πολλῶν εἰδῶν “ὀρέξεις”» σημείωσε, ἐνῶ πιστεύει ὅτι μετά τήν ὑπογραφή τῆς συμφωνίας τῶν Πρεσπῶν ὄχι μόνον ἀνεκόπη ἡ διείσδυσις τῆς Τουρκίας στήν γειτονική χώρα, ἀλλά ἀντιθέτως ἐνισχύθηκε. Προσέθεσε δέ ὅτι χῶρες πού μᾶς πίεσαν νά ὑπογράψουμε μέ τούς Σκοπιανούς, τώρα ὄχι μόνο δέν μᾶς στηρίζουν στήν κρίση μέ τήν Τουρκία, ἀλλά τήν ἐξοπλίζουν. «Καί ἀντίθετα, οἱ χῶρες πού ὑποστηρίζουν σήμερα ἀνοικτά τήν Ἑλλάδα ἔναντι τῆς Τουρκίας –ὅπως ἡ Γαλλία, γιά παράδειγμα– δέν ὑποστηρίζουν μέ θέρμη τήν ἔνταξη τῶν Σκοπίων στήν Εὐρώπη». Στήν ἐρώτηση τί πρόκειται νά πράξει ὅταν ἔλθουν οἱ συμφωνίες πρός ψήφισιν στήν Βουλή, εἶπε χαρακτηριστικῶς ὅτι τό Σκοπιανό δέν ἐλύθη καί ἡ χώρα δέν «εἶδε κανένα καλό», ἀντιθέτως ὑπέστη «ἀφόρητη ἐθνική ζημιά δίνοντας ὄνομα, ταυτότητα, γλῶσσα. Τί περιμένετε, λοιπόν, νά κάνω;».

Κεντρικό θέμα