Τό παραμύθι δέν ἔχει δράκο πλέον

Ὁ Ἕλλην συνειδητοποιεῖ μετά τίς τελευταῖες ἐξελίξεις ὅτι ὅλες οἱ ἀπόπειρες καθάρσεως τοῦ δημοσίου βίου ἔρχονται ἀπό τήν Εὐρώπη, ἐνῷ οἱ θεσμοί στήν Ἑλλάδα, Κυβέρνηση, Βουλή καί Δικαιοσύνη, συγκαλύπτουν

Κορυφαῖος παράγων τοῦ δημοσίου βίου διατύπωνε τήν προηγούμενη ἑβδομάδα τήν ἐκτίμηση ὅτι «ἡ Κυβέρνηση στήν κατάσταση πού εἶναι σήμερα δέν ἀντέχει ἄλλη ὑπόθεση Λαζαρίδη». Τό βαθύ λαρύγγι τοῦ Μαξίμου πού εἶχε «φακελλωμένο» τόν βουλευτή καί διέρρευσε τήν ὑπόθεση τοῦ πτυχίου του πρός τά ἔξω κόστισε στήν ΝΔ τότε τήν ἀπώλεια ποσοστοῦ 2% στίς μετρήσεις. Τό δυστύχημα γιά τήν φιλελεύθερη παράταξη εἶναι ὅτι τό τοπίο ἐπιδεινώνεται μέ τήν ὑπόθεση Ἀβραμόπουλου, ὄχι μέ βάση τήν οὐσία της (ἡ διαλεύκανση εἶναι ἁρμοδιότης τῶν Ἀρχῶν), ἀλλά μέ τήν τυπολογία της.

Ἡ ὑπόθεση Ἀβραμόπουλου δέν κινήθηκε ἀπό τήν «κακιά» Εὐρωπαία Εἰσαγγελέα Κοβέσι, ἀλλά ἀπό τίς βελγικές Ἀρχές, εἴτε ἔχουν αὐτές δίκιο στόν ἰσχυρισμό ὅτι ὁ πρώην Ἐπίτροπος παραβίασε μέ τό ταξίδι στήν Ντόχα γιά τίς βίζες τούς ὅρους τῆς ἀδείας πού τοῦ παρεῖχε γιά «λόμπινγκ» ἡ Κομμισσιόν εἴτε ὄχι. Καί τοῦτο διότι ἄρχισε νά δημιουργεῖται, ἄν ὄχι νά σχηματοποιεῖται, στήν συνείδηση τῆς κοινῆς γνώμης ἕνα δίπολο:

Ὁ πρῶτος πόλος εἶναι ὁ εὐρωπαϊκός. Ὁ μέσος Ἕλλην συνειδητοποιεῖ σέ ἁδρές γραμμές πώς ὅποια ἀπόπειρα καθάρσεως τοῦ δημοσίου βίου γίνεται ἐπί τῶν ἡμερῶν τῆς παρούσης Κυβερνήσεως, αὐτή ἐκκινεῖ ἀπό τίς Βρυξέλλες καί ὄχι ἀπό τήν Ἀθήνα. Ἀπό τό ἐξωτερικό καί ὄχι ἀπό τό ἐσωτερικό. Ἀπό τήν εὐρωπαϊκή Δικαιοσύνη καί ὄχι ἀπό τήν ἑλληνική Δικαιοσύνη. Ἡ ἑλληνική Δικαιοσύνη σέ ἐπίπεδο κορυφῆς συνήθως ἀρχειοθετεῖ. Οἱ πρωτοδίκες ἀνθίστανται μόνον, καθώς καί μερικοί γενναῖοι ἀρεοπαγῖτες καί σύμβουλοι Ἐπικρατείας. Τά ποσοστά ἐμπιστοσύνης τῆς Εὐρωπαϊκῆς Εἰσαγγελίας στήν πατρίδα μας, παρά τόν πετροπόλεμο πού δέχεται ἀπό περιθωριακές καί ἄλλες γραφικές φωνές, εἶναι ἀστρονομικά. Ἄνω τοῦ 80%.

Καί ἀντί νά ἀπομειώνονται, αὐξάνονται. Σέ σημεῖο πού οἱ θεσμοί καί τό Κράτος Δικαίου νά ἀνάγονται πλέον ἀπό μιά ἰσχυρή μερίδα τοῦ ἐκλογικοῦ σώματος σέ κριτήριο ψήφου, παρά τούς περί τοῦ ἀντιθέτου ἰσχυρισμούς ὅτι αὐτά δέν ἀπασχολοῦν κανέναν. Αὐτό φαίνεται νά ἄρχισε νά τό καταλαβαίνει καί ὁ ὑπουργός Δικαιοσύνης Γιῶργος Φλωρίδης, ὁ ὁποῖος ἀναθεωρῶντας τήν παλαιά τακτική του –ἡ στήλη γνωρίζει ὅτι παρουσίασε στήν Κοβέσι νομοθετική ρύθμιση γιά τήν ἀλλαγή τοῦ τρόπου ἐπιλογῆς τῶν Εὐρωπαίων Εἰσαγγελέων στά μέτρα τῆς Κυβερνήσεως– τώρα δηλώνει (στούς Νῖκο Χατζηνικολάου καί Ἀντώνη Δελατόλλα) ὅτι «τό θέμα αὐτό δέν ἀφορᾶ τήν ἑλληνική Κυβέρνηση»! Καί τοῦτο διότι διαβλέπει καθαρά πλέον τόν κίνδυνο παραπομπῆς τῆς Ἑλλάδος στό Εὐρωπαϊκό Δικαστήριο. Καλῶς τον.

Ὁ ἕτερος πόλος πού σχηματοποιεῖται στήν συνείδηση τῶν πολιτῶν μετά ἀπό πλῆθος περιστατικῶν πού παύουν νά εἶναι πιά συμπτώσεις (Τέμπη, ὑποκλοπές, ΟΠΕΚΕΠΕ, Πολεοδομίες, ἀπόρριψη Ἐξεταστικῶν καί Προανακριτικῶν), εἶναι ὁ πόλος της συγκαλύψεως καί τῆς ὠμῆς παραβιάσεως τοῦ Κράτους Δικαίου. Ὁ Δημήτρης Ἀβραμόπουλος πού παρακολουθήσαμε στόν ΣΚΑΪ χθές ἦταν ἀγνώριστος. Πέραν τοῦ ὅτι λέξεις καί φράσεις τοῦ τύπου «μποῦρδες» καί «δέν θά ἀπολογηθῶ σέ κανέναν κερατᾶ» εἶναι ἐντελῶς ξένες πρός τό δημόσιο ὕφος πού καλλιεργεῖ ἐδῶ καί 40 χρόνια στά κοινά, ὅσα ἀποκάλυψε δείχνουν πῶς λειτουργεῖ τό κράτος στήν πατρίδα μας. Ἀποκάλυψε ὁ κύριος Ἀβραμόπουλος ὅτι γιά τό ἔνταλμα συλλήψεώς του (πού καταχωρίσθηκε στήν βάση δεδομένων SIRENE τοῦ Ὑπουργείου Δημοσίας Τάξεως, ἐνημερώθηκε ὁ εἰσαγγελεύς ἐκδόσεων καί συνακόλουθα θά ἐνημερωθεῖ ἡ Βουλή), ἐκεῖνος ἐνημερώθηκε ἀπό τό… Γραφεῖο τοῦ Πρωθυπουργοῦ!

Αὐτά στίς Δημοκρατίες δέν γίνονται. Ἡ Βουλή ἔπρεπε νά ἐνημερώσει τόν κύριο Ἀβραμόπουλο ὅταν ὁ εἰσαγγελεύς θά τῆς διαβίβαζε τόν φάκελλο γιά τήν ἄρση τῆς ἀσυλίας. Τό τί κάνει ἡ Δικαιοσύνη ἀπαγορεύεται νά τό γνωρίζει τό Γραφεῖο Πρωθυπουργοῦ καί ἄν τό γνωρίζει, δέν πρέπει νά κάνει χρήση αὐτοῦ. Γιατί σέ περίπτωση πού στήν θέση Ἀβραμόπουλου ἦταν κάποιος ἄλλος καί τό «ἔσκαγε» στό ἐξωτερικό στό ἄκουσμα τῆς πληροφορίας ὅτι ἐκκρεμεῖ ἔνταλμα συλλήψεώς του (ὅπως κάποτε ὁ Χριστοφοράκος ἐνημερωθείς ἀπό κάποια) τό ὅποιο Μαξίμου δέν θά εἶχε ποῦ νά κρυφτεῖ. Πέραν αὐτοῦ, ἐγείρεται τό ζήτημα τῆς δωσιδικίας, τό ποῦ θά δώσει τίς τυχόν ἐξηγήσεις ὁ πρώην Ἐπίτροπος: Στίς βελγικές Ἀρχές πού ἐξέδωσαν τό ἔνταλμα ἐπειδή φέρεται νά παραβίασε τούς ὅρους ἀδειοδοτήσεώς του ἀπό τήν Κομμισσιόν ἤ στήν ἑλληνική Δικαιοσύνη ἐπειδή τά χρήματα πού εἰσέπραξε δηλώθηκαν καί φορολογήθηκαν στήν Ἑλλάδα;

Προφανῶς εἶναι ἀπόλυτο νομικό δικαίωμα τοῦ Ἐπιτρόπου νά ἐγείρει τήν ἔνσταση καί γιά τυχόν ἀκυρότητα τοῦ ἐντάλματος καί γιά τήν δωσιδικία. Στόν δημόσιο βίο ὅμως τά θέματα εἶναι πρωτίστως πολιτικά. Τί συμπέρασμα ἀποκομίζει κάθε πολίτης ἀπό αὐτήν τήν πρωτοβουλία, ἄν ἀναληφθεῖ τελικῶς; Ὅτι ὁ Ἐπίτροπος δέν θέλει νά ἐμφανιστεῖ στίς βελγικές Ἀρχές καί προτιμᾶ τίς γνώριμες ἑλληνικές. Τοῦ κάνει καλό αὐτό;

Κάνει καλό στήν ΝΔ; Ὅσο κάνει καλό καί ἡ φράση «δέν θά ἀπολογηθῶ σέ κανέναν κερατᾶ» στό μέτρο πού ἀνεφέρετο στήν Δικαιοσύνη καί ὄχι στούς δημοσιογράφους πού τόν ρωτοῦσαν.

Ὡστόσο εἶναι τόσο τεντωμένο τό σχοινί πάω στό ὁποῖο βαδίζει ἡ Κυβέρνηση πού καί ἡ ἐμφάνιση τοῦ προέδρου τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀναθεωρήσεως τοῦ Συντάγματος Μάκη Βορίδη χθές στόν ΣΚΑΪ νά βαθαίνει τήν ζημιά.

Ὁ κύριος Βορίδης δέν μποροῦσε νά τά βάλει αὐτή τήν φορά μέ τήν, κατά δήλωσή του, «ἀκτιβίστρια» Κοβέσι καί κατά συνέπεια τό παραμύθι του δέν εἶχε δράκο. Γενικῶς δέν ἔχει ἐφ’ ἑξῆς. Κλήθηκε νά σχολιάσει ἀπόφαση τῆς ἑλληνικῆς Δικαιοσύνης γιά τήν κυρία Ἀσημακοπούλου, στήν ὁποία χρωστᾶ τήν ὑπουργοποίησή του στά χαρτοφυλάκια τοῦ Ὑγείας καί τοῦ Ἐσωτερικῶν (ἄλλη φορά αὐτά), καί τό ἔνταλμα Ἀβραμόπουλου. Γιά τά mails εἶπε grosso modo ὅτι δέν εἶναι καί τίποτε τραγικό ἡ ἀποστολή ἑνός mail ἀπό ἕναν πολιτικό. Πράγματι. Γιά τούς καλόπιστους καί τούς ἀφελεῖς δέν εἶναι. Εἶναι ὅμως τραγικό νά ἔχει νομοθετηθεῖ, πιθανόν καί ἐπί τῶν ἡμερῶν του στήν Κλαυθμῶνος, ὅτι ἀπαγορεύεται στό Ὑπουργεῖο Ἐσωτερικῶν νά κοινοποιεῖ τίς διευθύνσεις ἠλεκτρονικῆς ἀλληλογραφίας ὅσων ἀποδήμων εὑρίσκονται ἐγγεγραμμένοι στούς ἐκλογικούς καταλόγους καί παρά ταῦτα αὐτές νά εὑρίσκονται στήν διάθεση ἑνός κόμματος πρός ἐπεξεργασία καί μάλιστα τοῦ κυβερνῶντος. Γι’ αὐτά, λέξη ὁ πρόεδρος τῆς Ἐπιτροπῆς Ἀναθεωρήσεως τοῦ Συντάγματος. Αὐτά εἶναι τά καλά τοῦ μονολόγου. Ἅμα εἶχε ἀντίλογο, ὅλο καί κάποιος θά τοῦ τό ἐπισήμαινε, στήν ἀπίθανη περίπτωση πού δέν τό ἤξερε.

Ὅσον ἀφορᾶ στόν σχολιασμό του ἐπί ἑνός ἐντάλματος εὐρωπαϊκῆς χώρας καί τήν ἀπαξίωσή του μέ τήν διαπίστωση ὅτι δέν ὑπάρχει κανένα θέμα, τί νά ποῦμε; Ἄς ἐλπίσουμε ὅτι δέν θά συμπεριφερθοῦν ποτέ ἔτσι στό μέλλον οἱ βελγικές Ἀρχές στίς ἑλληνικές, ἄν αὐτές τούς στείλουν πρός ἐκτέλεση ἔνταλμα συλλήψεως γιά κάποιον πού τίς ἐνδιαφέρει! Κάπως ἔτσι κοντεύουμε στό τέλος Ἰουνίου. Κάθε μέρα καί χειρότερη. Ἀλλά τά σενάρια γιά πρόωρες ἐκλογές, σενάρια. Ἡ Ἑλλάς ὅμως χρειάζεται μεταρρύθμιση στά μυαλά της. Οἱ κάλπες ἕπονται. Ἄν δέν σεβόμαστε τούς ἑαυτούς μας, πῶς θά σεβόμαστε τούς θεσμούς μας; Μέ πρῶτο τό Σύνταγμα.