Συγκίνησε ὁ Πρόεδρος στήν Μάνη: Ὑπό βροχήν στήν παρέλαση γιά τούς ἥρωες

Ἀπέρριψε εἰσήγηση περί ἀναβολῆς μέ τήν φράση «νά γίνει κανονικά» καί στάθηκε ὄρθιος ἐπί μισή ὥρα μέ ἰσχυρούς ἀνέμους

ΕΚΕΙΝΟΙ στάθηκαν τότε ὄρθιοι ἀπέναντι στήν ἱστορία καί στά πεπρωμένα τῆς φυλῆς, σηκώνοντας τό λάβαρο τῆς Ἐπαναστάσεως πού διατράνωνε τήν ἀπόφαση: «Νίκη ἤ Θάνατος». Ἦταν 17 Μαρτίου 1821 στήν Ἀρεόπολη τῆς Μάνης. Τό ἐλάχιστο πού τούς ὀφείλουμε εἶναι νά τιμᾶμε τήν μνήμη ἐκείνης τῆς ἡμέρας. Καί ὁ Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας τό ἔπραξε, ἀπορρίπτοντας τίς προτάσεις ἀναβολῆς τῶν ἐκδηλώσεων λόγῳ τοῦ καιροῦ. Ἄνεμοι 6 μπωφόρ καί δυνατή βροχή χθές στήν Ἀρεόπολη. Ἡ κακοκαιρία εἶχε ξεσπάσει ἀπό νωρίς τό πρωί, ἀλλά ἡ βροχή ἄρχισε μέ ἀκόμη μεγαλύτερη ἔνταση, ἀκριβῶς τήν ὥρα πού ἄρχιζε ἡ παρέλασις. Ὁ Κώστας Τασούλας, ἀπτόητος, ἀπήντησε «νά γίνει κανονικά» στήν ἐρώτηση τοῦ δημάρχου Ἀνατολικῆς Μάνης Πέτρου Ἀνδρεάκου ἄν θά ἤθελε νά ματαιωθεῖ ἡ παρέλασις λόγῳ τῶν καιρικῶν συνθηκῶν.

Ὁ Πρόεδρος ὑπέμενε βροχή καί ἀέρα γιά μισή ὥρα (!) καί μαζί του ὅλοι οἱ ἐπίσημοι, ἤτοι ὁ ὑφυπουργός Ἐθνικῆς Ἀμύνης Θανάσης Δαβάκης, ἡ ἐκπρόσωπος τῆς κυβερνήσεως Δόμνα Μιχαηλίδου, ὁ ἀρχηγός ΓΕΕΘΑ στρατηγός Δημήτριος Χούπης, ὁ εὐρωβουλευτής Φρέντη Μπελέρης, ὁ ὑφυπουργός Πολιτικῆς Προστασίας Κώστας Κατσαφάδος, οἱ βουλευτές Νικόλαος Παπαδόπουλος καί Γεώργιος Βρεττάκος, καί στελέχη τῶν δήμων καί τῆς περιφέρειας. Παρέλασαν ὅλοι, ἀπό νήπια μέχρι λύκεια καί ὅμιλοι παραδοσιακοί, ἀδιαφορῶντας γιά τό κρύο ἀλλά καί γιά τό ἄν ἡ βροχή «ἀπειλοῦσε» τίς πανάκριβες στολές. Εἶχε προηγηθεῖ ἐνωρίτερα ἡ ἀνακήρυξις τοῦ Προέδρου τῆς Δημοκρατίας σέ ἐπίτιμο δημότη καί ἡ ἀναπαράστασις τῆς Ὁρκωμοσίας τῶν Μανιάτικων οἰκογενειῶν ἀπό τούς μαθητές τῶν σχολείων τῆς περιοχῆς.

Ἦταν ὁ ὅρκος πού ἐδόθη ἀπό τούς 5.000 Μανιᾶτες, πού ὑπό τόν Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη καί μέ τό λάβαρο πού ἔγραφε «Νίκη ἤ Θάνατος» κίνησαν γιά τήν ἀπελευθέρωση τῆς Καλαμάτας. Ἐκεῖ στίς 25 Μαρτίου, ἡμέρα πού ὁ Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανός ὕψωνε τό δικό του λάβαρο στήν Ἁγία Λαύρα, συγκροτήθηκε ἡ Μεσσηνιακή Γερουσία πού ἐξέδωσε τήν Διακήρυξη πρός τίς εὐρωπαϊκές αὐλές μέ τήν ὁποία ἐπισημοποιήθηκε ἡ ἔναρξις τοῦ ἀγῶνος τῆς ἐλευθερίας.

Τέτοιες ἱστορικές ἐπετείους δέν ἐπιτρέπεται νά τίς διαταράσσει μιά βροχή κι ἕνας ἄνεμος.

Μπορεῖ νά ἔχουμε συμπυκνώσει ὅλο τό πνεῦμα τοῦ 1821 σέ μίαν ἡμέρα, στήν 25η Μαρτίου, καί τήν εὐλογία τῆς Ἐκκλησίας στό πρόσωπο τοῦ Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανοῦ, ἀλλά ἡ πραγματικότης εἶναι πώς ἡ Ἐπανάστασις ἄρχισε ἀπό τίς 22 Φεβρουαρίου, πού ὁ Ἀλέξανδρος Ὑψηλάντης πέρασε τόν Προῦθο, κι ἀπό τότε σέ κάθε πόλη καί σέ κάθε χωριό τῆς Ἑλλάδος ὑψώνοντο τά λάβαρα τῆς Ἐλευθερίας, καί οἱ κληρικοί, εἴτε ἁπλοί καλόγεροι εἴτε ἱερεῖς καί μητροπολῖτες, εὐλογοῦσαν τά ὅπλα τῶν πολεμιστῶν. Ὅμως ξεχωριστή θέση ἔχει ἡ Ἀρεόπολις καθώς οἱ Μανιᾶτες ἦσαν μιά ἕτοιμη μάχιμη δύναμις καί ἡ Καλαμάτα ἡ πρώτη πόλις πού ἀπελευθερώθηκε.

Γνώστης τῆς ἱστορίας ὁ Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας, μποροῦσε νά καταλάβει καλύτερα ἀπό τόν καθένα τήν σημασία πού ἔχει ἡ ἀπόδοσις τῆς προσηκούσης τιμῆς στήν ἐπέτειο, ἡ παρέλασις γιά τήν ὁποία ἔπρεπε «νά γίνει κανονικά».