Ψιχαλίζει!

ΧΛΙΑΡΗ ΚΑΙ ΦΟΒΙΚΗ Η ΑΝΤΙΔΡΑΣΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΣΤΗΝ ΠΡΟΚΛΗΣΗ ΓΚΙΛΦΟΫΛ ΠΕΡΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ – ΣΧΟΛΙΑ ΠΕΡΙ ΑΝΕΜΩΝ ΚΑΙ ΥΔΑΤΩΝ

Κατά τό «Στρατηγέ, ἰδού ὁ στρατός σας» στόν Τζέιμς Βάν Φλίτ, Κυρία πρέσβυς, «ἰδού τό πολιτικό σας προσωπικό» Ἀρνήθηκε νά διαψεύσει τήν φράση τῆς πρέσβεως ὁ κ. Μαρινάκης – Δέν ἐκλήθη γιά ἐξηγήσεις στό ΥΠΕΞ

Η ΑΤΟΛΜΙΑ τῆς ἑλληνικῆς Κυβερνήσεως, ἀλλά καί ἡ ἀμηχανία τῆς ἀντιπολιτεύσεως, ἀπέναντι σέ ἕνα δημοσίευμα που ἀγγίζει τόν πυρῆνα τῆς ἐθνικῆς κυριαρχίας, εἶναι τό μεῖζον ζήτημα που ἀνακύπτει ἀπό τήν διαχείριση τῆς ὑποθέσεως Γκίλφοϋλ.

Διότι, ἀνεξαρτήτως τοῦ ἄν θά ἐπιβεβαιωθοῦν ἤ ὄχι ὅλες οἱ λεπτομέρειες τοῦ ρεπορτάζ τῆς «Wall Street Journal», τό ζήτημα εἶναι ἰδιαιτέρως σοβαρό καί ἀπαιτεῖ σαφεῖς καί ρεαλιστικότερες ἀπό πολιτικῆς διαβεβαιώσεις καί ἀνακοινώσεις ὑψηλῆς καταγγελίας.

Ἡ προφανής ἀντίδρασις μιᾶς Κυβερνήσεως μέ αὐξημένο αὐτοσυναισθηματισμό ἦταν ἀμέσως ἐρώτημα τοῦ ΥΠΕΞ ὥστε νά δοθοῦν οἱ κατάλληλες διευκρινίσεις. Δέν μπορεῖ, ὅπως ἐπισημίζει ἡ WSJ, ἡ κ. Γκίλφοϋλ, στέλεχος μέ τόν ὑπουργό Περιβάλλοντος καί Ἐνέργειας γιά τήν πολιτική κατασκευῶν στήν Ρουμανία, λέγεις ἐμβροντήτως πρόν τήν κατάρρευση τῆς ἐκεῖ κυβερνήσεως, νά εἶπε ὅτι «Μακρόνησο, τελειώσαμε αὐτό σέ ὅποια χώρα θέλουμε».

Μποροῦμε νά τό κάνουμε καί ἐδῶ καί νά μήν ὑπάρχει σθένος ἠνωμένης ἀντιδράσεως; Διότι ἡ φράσις, ἐφόσον δέν διαψεύσθηκε, ἀγγίζει πλέον τό ζήτημα τῆς πολιτικῆς ὀξύνσεως, μιᾶς κυρίαρχης χώρας. Καί ἀκριβῶς γι’ αὐτό προκαλεῖ ἐντύπωση τό γεγονός ὅτι ἡ Ἀθήνα δέν ἔστειλε τήν ἀνάλογη ἔνσταση ἐδώ καί ζήτησε ἐπίσημες ἐξηγήσεις ἀπό τήν ἀμερικανική πλευρά.

Ἀντ’ αὐτοῦ, ὁ κυβερνητικός ἐκπρόσωπος Παῦλος Μαρινάκης περιορίστηκε σέ μία μετριοπαθῆ καί προσεκτική διατύπωση εἴποντας: «Δέν τίθεται ποτέ ζήτημα ἀπειλῆς τῆς Ἑλληνικῆς Κυβέρνησης. Καί γιά νά εἴμαστε σοβαροί, οὔτε κάποιο τέτοιο θέμα ἦταν ποτέ δυνατόν. Συνεπῶς, δέν τίθεται ὑπόψιν κανένας πολιτικός ἐκβιασμός γιά τό ἀμερικανικό LNG».

Ὅπως εἶναι δέν ἀπάντησε ὅμως στά βασικά ἐρωτήματα: Τί ἀκριβῶς εἰπώθηκε ἐκεῖνο τό βράδυ; Ἐπιβεβαιώνει ἡ Ἑλληνική πλευρά ὅτι πραγματοποιήθηκε ἡ συγκεκριμένη συζήτηση; Καί ἄν ναί, τί μέλλει γενέσθαι; Ὁ κ. Παπασταύρου στόν Πρωθυπουργό κατέστησε Υπουργεῖο Ἐξωτερικῶν; Ἡ ἑλληνική Κυβέρνησις ζήτησε ἐξηγήσεις ἀπό τήν πρέσβυ ἤ ἀπό τήν ἀμερικανική κυβέρνηση; Ἐν κατακλεῖδι, ὑπῆρξε κάποια ἐπίσημη διπλωματική κινητοποίησις;

Ἡ ἀντίδρασις λοιπόν τοῦ κ. Μαρινάκη ἔχει μία ἀξιοπρόσεκτη ἰδιομορφία. Διότι ἡ Κυβέρνησις ναί μέν δέν υἱοθετεῖ τήν ἐκδοχή τῆς «WSJ», ἀλλά οὔτε προχωρεῖ σέ πλήρη καί ἀναλυτική διάψευσή της. Προφανῶς καί ἡ φυσιολογική κίνησις σέ μιά τέτοια περίπτωση θά ἦταν μιά ἀπάντησις τοῦ τύπου: Ἡ ἑλληνική Κυβέρνησις ἔλαβε γνώση τοῦ δημοσιεύματος καί ζητεῖ ἀπό τήν ἀμερικανική πλευρά διευκρινίσεις γιά τά ἀναφερόμενα περιστατικά.

Σημειώνεται δέ ὅτι ἕνα ἐπίσημο διάβημα δέν ἰσοδυναμεῖ μέ ρήξη. Δέν ἀποτελεῖ ἐχθρική ἐνέργεια. Δέν ἀκυρώνει τήν στρατηγική σχέση Ἑλλάδος – Ἡνωμένων Πολιτειῶν. Ἀντιθέτως, εἶναι ἕνας ἀπό τούς κατ’ ἐξοχήν θεσμικούς τρόπους μέ τούς ὁποίους ἕνα κράτος διατυπώνει τήν διαφωνία ἤ τήν ἀνησυχία του καί ζητεῖ ἐπίσημη τοποθέτηση.

Ἄρα ἐδῶ τίθεται τό ἐρώτημα: τί ἀκριβῶς φοβᾶται ἡ Κυβέρνησις καί δέν πράττει τά αὐτονόητα; Διότι, εἴτε τό δημοσίευμα εἶναι ψευδές, εἴτε εἶναι ἀνακριβές ὡς πρός τό νόημα τῆς συνομιλίας, εἴτε δέν ἀνταποκρίνεται στήν πραγματικότητα, ἡ ἀνάγκη γιά ἐπίσημη ἀντίδραση εἶναι ἀκόμη μεγαλύτερη. Σέ ὅλες λοιπόν τίς ἐκδοχές, ἡ διπλωματική ἀδράνεια δύσκολα μπορεῖ νά θεωρηθεῖ ἡ ἐνδεδειγμένη ἀπάντησις.

Ἀκόμη πιό παράδοξη ὅμως εἶναι ἡ εἰκόνα ἀπό τήν πλευρά τῆς ἀντιπολιτεύσεως. Ἡ ὁποία στό σύνολό της ἐκινήθη στήν λογική τῆς ἀπαιτήσεως ἐξηγήσεων, ἀλλά σταμάτησε ἐκεῖ. Χαρακτηριστικά, ὁ ΣΥΡΙΖΑ ἐδήλωσε, μεταξύ ἄλλων, θέτοντας τό τεκμήριο τῆς ἀμφιβολίας, πώς «ἄν ἰσχύει, δέν ἔχουμε νά κάνουμε μέ ἕνα ἁπλό διπλωματικό ἐπεισόδιο, ἀλλά γιά τήν προσβολή τοῦ ἴδιου τοῦ πολιτεύματος τῆς χώρας».

Καί ἐν συνεχείᾳ ζητεῖ ἐξηγήσεις λέγοντας πώς «ἡ Κυβέρνηση καί ὁ Πρωθυπουργός προσωπικά ὀφείλουν ἄμεσα νά διαψεύσουν ἄν ἰσχύει ἤ ὄχι ὅτι ὁ κ. Παπασταύρου ἀπειλήθηκε ἀπό τήν πρέσβειρα τῶν ΗΠΑ».

Τό ΠΑΣΟΚ ἐκινήθη ἐπίσης στήν λογική τῆς ἀπαιτήσεως ἐξηγήσεων, λέγοντας πώς ἡ Κυβέρνησις καί εἰδικώτερα τά συναρμόδια Ὑπουργεῖα Ἐξωτερικῶν καί Ἐνεργείας & Περιβάλλοντος «εἶναι οἱ μόνοι ἁρμόδιοι νά παράσχουν κάθε ἀναγκαία ἐξήγηση καί νά τοποθετηθοῦν γιά τή βασιμότητα τοῦ δημοσιεύματος».

Στό ἴδιο μῆκος κύματος, τό ΚΚΕ εἶπε πώς «ἡ Κυβέρνηση εἶναι πολλαπλᾶ ὑπόλογη, ὅταν σέ λίγες ἡμέρες ἐπίκειται ἡ ἐπίσκεψη τοῦ ὑπουργοῦ Ἐξωτερικῶν τῶν ΗΠΑ, Ρούμπιο, στήν Ἑλλάδα, γιά τήν παραπέρα προώθηση συνολικά τῶν σχεδιασμῶν τῶν ΗΠΑ στήν περιοχή καί τήν ἀνανέωση τῆς στρατηγικῆς συμφωνίας Ἑλλάδας – ΗΠΑ».

Ἡ Νέα Ἀριστερά ἔσπευσε νά σχολιάσει ὅτι οἱ ἀποκαλύψεις τῆς «WSJ» «εἶναι ἐξαιρετικά σοβαρές καί δέν χωρᾶ σιωπή», καταλήγοντας πώς «ὅλα τά κόμματα τῆς δημοκρατικῆς ἀντιπολίτευσης ὀφείλουν ἄμεσα νά ἀντιδράσουν καί νά πάρουν ξεκάθαρη θέση ἐνάντια σέ ὅσες δυνάμεις ἀπειλοῦν τήν δημοκρατική νομιμότητα στή χώρα μας».

Ἡ Ἑλληνική Ἀριστερή Συμπαράταξη, στήν ἴδια γραμμή μέ τά κόμματα τῆς ἀντιπολιτεύσεως, ἀνέφερε: «Καλοῦμε τήν Κυβέρνηση Μητσοτάκη νά ξεκαθαρίσει ἄμεσα στόν ἑλληνικό λαό ἐάν ὄντως συνέβη τό ἐν λόγῳ περιστατικό καί, ἐάν ναί, γιατί αὐτό ἀποκρύπτεται ἀπό τόν Μάρτιο, καθώς καί ἐάν καί πῶς ἀντέδρασε».

Ἀπό τά προλεχθέντα καθίσταται σαφές ὅτι καί ἡ ἀντιπολίτευσις περιορίζεται στήν ρητορική καταγγελίας μᾶλλον παρά στήν διεκδίκηση συγκεκριμένης θεσμικῆς ἐνεργείας. Κοντολογίς, κανένα ἀπό τά κόμματα τῆς ἀντιπολιτεύσεως δέν ἔθεσε τό ἑξῆς σαφές ἐρώτημα οὐσίας: «Κύριε ὑπουργέ Ἐξωτερικῶν, ὑπῆρξε ἤ ὄχι διάβημα πρός τήν ἀμερικανική πρεσβεία;».

Δυστυχῶς, σύσσωμο τό πολιτικό σύστημα ἀποδεικνύεται κατώτερο τῶν προσδοκιῶν. Διότι ἐάν ἕνα ξένο δημοσίευμα ἀποδίδει σέ διαπιστευμένη πρέσβυ συμπεριφορά ἡ ὁποία θά συνιστοῦσε ἐξαιρετικά σοβαρό διπλωματικό περιστατικό, δέν ἀρκεῖ ἡ ἀντιπολίτευσις ἁπλῶς νά ζητεῖ ἀπό τήν Κυβέρνηση νά «ἀπαντήσει». Θά ἔπρεπε νά ἀπαιτοῦσε μετ’ ἐπιτάσεως ἐπίσημη τοποθέτηση τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν καί ἐνημέρωση τῶν ἁρμοδίων κοινοβουλευτικῶν ὀργάνων. Δυστυχῶς ὅμως, στήν ἑλληνική πολιτική σκηνή ψιχαλίζει, ἀντί νά ἀστράφτει.