Ποιοί ἀπέσυραν τόν στρατηγό ντέ Γκώλλ ἀπό τούς κινηματογράφους μας;

Οὔτε μία ἑβδομάδα δέν διήρκεσαν οἱ προβολές του στήν Ἀθήνα – Οὐδεμία διαφήμισις, ὅπως ἔγινε γιά τόν Τσώρτσιλλ

Προκλητική ἀδιαφορία τοῦ «Μακρονικοῦ» γαλλικοῦ κράτους – Δέν διενεμήθη ἡ ταινία στίς μεγάλες αἴθουσες

Δέν ζοῦμε σέ ἐποχή καταρρεύσεως τῶν ἀξιῶν. Ζοῦμε σέ ἐποχή περιφρονήσεως τῶν ἀξιῶν. Οἱ ἀξίες διατηροῦν τήν ὑπόστασή τους ἀνεξαρτήτως τῆς σημασίας πού τούς δίδουν οἱ ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι ἀποδεικνύονται ἁπλῶς κατώτεροι. Τέτοιοι κατώτεροι ἄνθρωποι εἶναι οἱ σημερινοί, πού στήν κοινωνία τους δέν θέλουν νά ἔχει θέση ἡ ἀνάμνησις τῶν προσωπικοτήτων πού διεμόρφωσαν τόν σύγχρονο κόσμο. Σέ αὐτήν τήν σημερινή μουντή πραγματικότητα δέν μποροῦσε νά ἔχει θέση ἡ προβολή μιᾶς προσωπικότητος σάν αὐτήν τοῦ Σάρλ ντέ Γκώλλ. Ἔτσι ἡ ταινία πού ἀνεφέρετο στήν ζωή καί τό ἔργο του, «Ντέ Γκώλλ: Ἡ ὥρα τῆς ἀντιστάσεως», θάφτηκε.

Ἡ ταινία προεβλήθη ἐπί μία μόνον ἑβδομάδα στήν Ἀθήνα, σχεδόν στά κρυφά. Σέ δύο κινηματογράφους τῶν Ἀθηνῶν (Ταινιοθήκη τῆς Ἑλλάδος καί Νιρβάνα) καί ἕναν τῆς Σαρωνίδος. Χωρίς νά διαφημισθεῖ (ὅπως εἶχε γίνει γιά τήν ἀντίστοιχη ταινία γιά τόν Τσώρτσιλλ), χωρίς νά προβληθεῖ, χωρίς νά ὑπάρξουν ἀξιόλογες κριτικές, «κατέβηκε» ἆρον-ἆρον, μέ τήν ἑταιρεία διανομῆς νά προβάλλει τήν εὔκολη δικαιολογία «δέν ἔκοψε εἰσιτήρια».

Πῶς νά κόψει ὅταν ἡ προβολή της πέρασε ἀπαρατήρητη; Σέ ρόλο «Ποντίου Πιλάτου» πού «νίπτει τάς χεῖρας του» καί ἡ Γαλλική Πρεσβεία στήν Ἀθήνα καί τό Γαλλικό Ἰνστιτοῦτο. Προεβλήθη μιά ταινία ἀφιερωμένη στόν ἄνθρωπο πού ἔσωσε τήν τιμή τῆς Γαλλίας στόν πόλεμο, πού ἵδρυσε τήν 5η Γαλλική Δημοκρατία, πού ὑπῆρξε μαζί μέ τόν Κόνραντ Ἀντενάουερ ὁ θεμελιωτής τῆς ΕΟΚ, πού μετεξελίχθηκε στήν Εὐρωπαϊκή Ἕνωση, καί ἡ πρεσβεία τῆς Γαλλίας θεωρεῖ ὅτι δέν τήν ἀφορᾶ τό θέμα.

Θεωρεῖ πώς εἶναι ζήτημα ἀποκλειστικῶς τῆς ἑταιρείας διανομῆς. Ἀδιαφορία. Πού δυστυχῶς δέν εἶναι ἀνεξήγητη. Καί οἱ διπλωματικές ἀποστολές ἐντάσσονται στήν γενική νοοτροπία τῶν κυβερνήσεών τους. Καί ἡ γαλλική κυβέρνησις ἐντάσσεται στόν κεντρῶο ἰσοπεδωτικό χῶρο πού ἐχθρεύεται τίς προσωπικότητες. «Ἀρρωσταίνουν» οἱ σύγχρονοι θιασῶτες τῆς διακυβερνήσεως Μακρόν στήν ἰδέα πώς θά πρέπει νά «ἀπασχοληθοῦν» μέ τήν προσωπικότητα τοῦ Σάρλ ντέ Γκώλλ, πού τούς ξεπερνᾶ ὅλους σέ βεληνεκές καί σέ ἀξία.

Κάτι ἀνάλογο μέ αὐτό πού συνέβη στήν Ἑλλάδα, ὅταν ἕνα ὁλόκληρο σύστημα θέλησε νά ὑπονομεύσει τήν ταινία γιά τόν Ἰωάννη Καποδίστρια. Τό μέγεθος τοῦ ἀνδρός ἀνεδείκνυε τήν δική τους μικρότητα. Ἀπήντησαν βεβαίως οἱ Ἕλληνες μέ τήν ἀθρόα προσέλευσή τους στίς κινηματογραφικές αἴθουσες. Ὅπως καί οἱ Γάλλοι ἔσπευσαν νά δοῦν τήν ταινία γιά τόν ντέ Γκώλλ. Δυσαρμονία δηλαδή μεταξύ λαϊκοῦ αἰσθήματος καί ἡγεσιῶν. Δυσαρμονία πού ἔρχεται ἀπό τά σπλάγχνα τῆς κοινωνίας. Ὄχι ἀπό τούς εὔκολα διαχειρίσιμους ἀπό τό σύστημα περιθωριακούς καί μετανάστες, ὅπως οἱ «μαθητές» πού καῖνε τό Παρίσι αὐτές τίς ἡμέρες.

Καί ἐδῶ ἀξίζει νά σημειώσουμε κάτι. Καθώς πλησιάζει ἡ 28η Ὀκτωβρίου, μᾶς λέγουν οἱ ἡμέτεροι ἄχρωμοι «δημοκράτες» ὅτι, σέ ἀντίθεση μέ ὅλους τούς ὑπολοίπους, ἑορτάζουμε τήν ἀρχή τοῦ πολέμου καί ὄχι τό τέλος του. Πράγματι, διότι ἐμεῖς ἔχουμε νά ἑορτάσουμε ἕνα ὑπερήφανο «Ὄχι», ἐνῷ οἱ χῶρες τῆς λοιπῆς Εὐρώπης ταπεινωτικές ἧττες. Ὅσο γιά τήν Ρωσσία (ΕΣΣΔ τότε), τί νά ἑορτάσει; Τήν «πισώπλατη» εἰσβολή στήν Πολωνία πού μαχόταν κατά τῶν ναζί;

Γιά τήν Γαλλία, λοιπόν, ὁ ντέ Γκώλλ ἦταν ὁ ἡγέτης πού τήν κράτησε ὄρθια ὅταν ὅλα κατέρρεαν. Πού συνέχιζε τόν πόλεμο μέ τούς «Ἐλευθέρους Γάλλους» καί κρατοῦσε ἀντίσταση ὅταν συνθηκολογοῦσαν οἱ στρατηγοί τοῦ Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Μόνος, ἐνῷ ἡ Ἑλλάς τοὐλάχιστον συνέχιζε τόν πόλεμο ἀπό τήν Μέση Ἀνατολή συγκροτημένα, μέ τόν Βασιλέα, τήν Κυβέρνηση καί τήν στρατιωτική ἡγεσία νά μήν ἔχουν ὑποστείλει ποτέ τήν σημαία.