ΣΤΟΝ 12ο τόμο τῶν Ἀρχείων του ὁ Κωνσταντῖνος Καραμανλής τονίζει σέ μία δημόσια δήλωσή του ὅτι «ἡ δημοκρατία λειτουργεῖ καλά μόνο μέ δύο ἤ τρία κόμματα.»

Δύο μόνον ἡγέτες κατωνόμασε ὁ Ντόναλντ Τράμπ, προσκαλῶντας τους στό Συμβούλιο Εἰρήνης πού συγκαλεῖ γιά τήν Γάζα.

Ἔχω λάβει ἀρκετά μηνύματα ἀπό ἀναγνῶστες καί φίλους, οἱ ὁποῖοι μέ ἐρωτοῦν γιατί δέν ἀσχολοῦμαι μέ τό φαινόμενο τῆς κυρίας Μαρίας Καρυστιανοῦ.

O ΚΟΣΜΟΣ H ΕΚΛΕΚΤΗ ΤΩΝ!

Δέν Υπάρχει ἄλλο Ναυτικό στόν κόσμο μέ ἱστορία 3.000 ἐτῶν. Δέν ὑπάρχει ἄλλο Ναυτικό πού οἱ ρίζες του νά χάνονται στίς ἐποχές τίς ὁποῖες ὀνομάζουμε μυθολογία. Γιατί, ἀκόμη καί πρίν ἀπό τόν Τρωικό Πόλεμο, ὑπῆρχαν οἱ ἱστορίες τοῦ Ἰάσονα καί τῆς Ἀργοναυτικῆς Ἐκστρατείας.

Ἡ Εὐρωβουλευτής καί πρόεδρος τῆς Φωνῆς Λογικῆς Ἀφροδίτη Λατινοπούλου κατέθεσε οἰκειοθελῶς αἴτημα ἄρσεως τῆς κοινοβουλευτικῆς ἀσυλίας της πρός τήν Πρόεδρο τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Κοινοβουλίου, Ρομπέρτα Μέτσολα. Στούς λόγους πού ἐπικαλεῖται γιά τό διάβημα εἶναι μεταξύ ἄλλων, ὅπως χαρακτηριστικά ἀναφέρει, ὄτι «ἐδῶ καί μῆνες δέχομαι ἀσταμάτητη λάσπη, συκοφαντίες, πολιτικές διώξεις καί νομικές παρενοχλήσεις ἀπό πολιτικούς ἀντιπάλους, ΜΜΕ πού ὑπηρετοῦν συγκεκριμένα συμφέροντα καί κέντρα ἐξουσίας πού ἐνοχλοῦνται ἀπό τήν παρουσία τῆς Φωνῆς Λογικῆς στό Εὐρωκοινοβούλιο.» Ἐν συνεχείᾳ ἐπισημαίνει ὅτι ἡ ἀπάντησίς της στίς ὕβρεις εἶναι ξεκάθαρη καί στήν σχετική ἐπιστολή πρό τήν Ρομπέρτα Μέτσολα μεταξύ ἄλλων ἀναφέρει: «Στή χώρα καταγωγῆς μου, τήν Ἑλλάδα, ἔχει κατατεθεῖ ἀγωγή ἐναντίον μου ἀπό πολιτικούς ἀντιπάλους. Εἶμαι ἀπολύτως βέβαιη ὅτι ὁποιαδήποτε ἀμερόληπτη δικαστική ἐξέταση θά ἀποδείξει ἀδιαμφισβήτητα τήν ἀθωότητά μου. Ἀκριβῶς ἐπειδή δέν ἔχω τίποτα νά ἀποκρύψω, καί ἐπειδή πιστεύω ἀκράδαντα στίς ἀρχές τῆς διαφάνειας, τῆς λογοδοσίας καί τοῦ κράτους δικαίου, θεωρῶ ὅτι ἀποτελεῖ τόσο ὑποχρέωσή μου ὅσο καί καθῆκον μου –πρωτίστως ἀπέναντι στούς πολῖτες πού μέ τιμοῦν μέ τήν ψῆφο τους– νά διευκολύνω τήν ταχεῖα καί ἀπρόσκοπτη ἀπονομή τῆς δικαιοσύνης. Γιά τόν λόγο αὐτό, καί προκειμένου νά διασφαλιστεῖ ὅτι δέν θά προκύψει οὔτε ἡ παραμικρή ὑπόνοια ὅτι θά μποροῦσα νά χρησιμοποιήσω τήν κοινοβουλευτική μου ἀσυλία ὡς ἀσπίδα […]

«Οὔτε Τέμπη στόν ἀέρα οὔτε ἄλλες τερατολογίες».

Ἀπό τό ἀρχεῖο τῆς «Ἑστίας», 16 Ἰανουαρίου 1926