Αὐτό ἐννοοῦμε ὅταν λέμε ὅτι δέν σέβεται τήν παράταξη

Τοποθετεῖ στήν βιτρίνα τούς περαστικούς καί τούς ἄχρηστους

Η Ντόρα Μπακογιάννη ἦταν γραμματέας τοῦ Κωνσταντίνου Μητσοτάκη ἀπό τότε πού ὁρίστηκε ὑπουργός Συντονισμοῦ ἀπό τόν Κωνσταντῖνο Καραμανλῆ. Tό μακρινό 1978. Δέν προοριζόταν γιά τήν ἐνεργό πολιτική.

Τῆς ἐπιβλήθηκε ἡ πολιτική μέσα σέ ἄγριες συνθῆκες. Ἑβδομάδες μετά τήν δολοφονία τοῦ συζύγου της Παύλου ἀπό τήν 17 Νοέμβρη, ἐτέθη τό ζήτημα ποιός θά διεκδικήσει τήν ἐξαιρετικά δύσκολη (κάστρο τοῦ ΠΑΣΟΚ) μονοεδρική περιφέρεια τῆς Εὐρυτανίας καί ἡ ἀπάντηση ἦταν αὐτονόητη: ἡ χήρα τοῦ Παύλου. Ὁ ἄνεμος ναί μέν ἦταν οὔριος γιά αὐτήν, διότι ἡ ΝΔ εἶχε ἐπικρατήσει μέ 44,5% στίς πρῶτες δύσκολες ἐκλογές τοῦ 1989 μέ τήν ἁπλή ἀναλογική, ἀλλά στά χωριά δέν εἶναι ὅλα τόσα αὐτονόητα καί ἁπλᾶ ὅσο στήν Ἀθήνα.

Ἄν δέν ἀντέξεις στό καφενεῖο, ὅπου σέ περνοῦν ἀκτῖνες «Χ» γέροντες καί νέοι, πόσῳ μᾶλλον ἄν εἶσαι γυναῖκα, δέν «φτουρᾶς» καί ἄς εἶσαι καί ἡ κόρη τοῦ Μητσοτάκη. Ἡ κ. Μπακογιάννη κέρδισε τήν ἕδρα καί ἀπό τότε ἐπί σαράντα σχεδόν ὁλόκληρα χρόνια δίνει μάχη γιά τήν ΝΔ, ἀνεξαρτήτως ἄν ἡ ἡγεσία της εἶναι Καραμανλική ἤ Μητσοτακική. Εἶναι, κατά βάση, μέ ἐξαίρεση τό βραχύβιο λάθος τῆς ἱδρύσεως κόμματος τό 2012, ἱστορική νεοδημοκράτης καί ἐκλέγεται συνεχῶς μέ σταυρό. Πρῶτα στήν Εὐρυτανία, μετά στήν Α΄ Ἀθηνῶν, ἔπειτα στόν Δῆμο Ἀθηναίων, μετά ξανά στήν Α΄ Ἀθηνῶν καί τώρα στά Χανιά. Πορφυρογέννητη – ξεπορφυρογέννητη, ἔχει ὀργώσει τήν Ἑλλάδα.

Στήν τελευταία ἐκλογική ἀναμέτρηση ἔκανε περιοδεία στά ὀρεινά Πομακοχώρια τῆς Θράκης, ἔστω καί ἄν ἐκεῖ εἶπε μερικά πειθαναγκαστικά πού στενοχώρησαν τόν μειονοτικό κόσμο. Τό θέμα εἶναι ὅτι, δεδομένης τῆς ὑγείας της, παράτησε τά Χανιά καί ἔτρεχε στήν ἑλληνοβουλγαρική μεθόριο. Ἄν καθόταν στό σπίτι της, θά τῆς μιλοῦσε κανείς;

Ὡς ὑπουργός τῶν Κυβερνήσεων τοῦ Κώστα Καραμανλῆ, παρά τούς οἰκογενειακούς πειρασμούς καί τυχόν παροτρύνσεις γιά τρικλοποδιές, ἡ κ. Μπακογιάννη ὑπῆρξε ἄψογη ἔναντι τοῦ πρώην Πρωθυπουργοῦ. Ἀκόμη καί στήν πολύ δύσκολη ὑπόθεση τοῦ βέτο γιά τά Σκόπια στό Βουκουρέστι. Μπορεῖ νά μήν εἶχε ἀκριβῶς τήν ἴδια ἄποψη μέ τόν Πρωθυπουργό, ἀλλά ὅταν ἔλαβαν τήν ἀπόφαση τῆς ἀρνησικυρίας τήν ὑπηρέτησε, συγκρούστηκε μέ τήν ὁμόλογό της Κοντολίζα Ράις καί δέν τήν ὑπονόμευσε. «Ἡ Ντόρα δέν μοῦ ἔκανε ποτέ μπαγαποντιά» συνηθίζει νά λέει ὁ Καραμανλῆς, γι’ αὐτό μέχρι καί σήμερα τόν ἐπισκέπτεται στό γραφεῖο του ὅταν ὑπάρχει ἀποχρῶν λόγος καί μιλοῦν ἀνοικτά καί εἰλικρινῶς γιά ὅλα. Στήν τελευταία συνάντησή τους, ὅταν πῆγε νά τόν πείσει νά παραστεῖ στό συνέδριο, ὁ Καραμανλῆς φέρεται νά τῆς εἶπε χιουμοριστικά:

«Μήπως δέν πρέπει νά πᾶς οὔτε ἐσύ;». Τότε πιθανόν νά μήν καταλάβαινε, σήμερα ὅμως σίγουρα καταλαβαίνει. Μιά τέτοια διαδρομή σαράντα ἐτῶν ἔπρεπε νά ἔχει ἕναν καί μόνο τερματικό σταθμό, εἰδικῶς σέ ἐκλογές συσπειρώσεως: τό ψηφοδέλτιο Ἐπικρατείας. Πόσες τσικουδιές νά πιεῖ ἀκόμη στίς περιοδεῖες; Δέν φθάνουν; Ἐπικρατείας λοιπόν. Ἔτσι θά τιμοῦσε ἡ παράταξη ἕνα ἐξέχον μέλος της. Τό ὁριστικό «ὄχι» τοῦ Κυριάκου στήν κυρία Μπακογιάννη γιά τήν συμπερίληψή της στό ψηφοδέλτιο Ἐπικρατείας, σέ συνδυασμό μέ τό πῶς πέταξε στήν θάλασσα τόν ἀνηψιό του Γρηγόρη πού «ἔφαγε τήν σφαῖρα γιά τό ἀφεντικό» στίς ὑποκλοπές, ἀποκαλύπτει πέραν πάσης ἀμφιβολίας πῶς ἀντιλαμβάνεται ὁ κύριος Πρωθυπουργός τόν ὅρο «παράταξη».

Καί ἄς ὑποκρίνεται, τώρα πού εἶναι στά ζόρια, ὅτι ἀγάπησε τόν Καραμανλῆ. Δυστυχῶς γιά τόν Πρωθυπουργό, ἔχει πλέον βαρύ πολιτικό μητρῶο. Καί ἀπέδειξε στήν πράξη ὅτι δέν ἀντέχει ἰσοϋψεῖς του. Τό πρόβλημά του δέν εἶναι μόνο πολιτικό, εἶναι καί ψυχολογικό. Ὁ ἀποκλεισμός τῆς Ντόρας ἀπό τό ψηφοδέλτιο Ἐπικρατείας ἐπιβεβαιώνει ὅτι τό γινάτι μέ τόν Σαμαρᾶ, μέ τόν Καραμανλῆ, μέ τόν Βενιζέλο, μέ τήν ἀδελφή του, τό εἶχε ὁ ἴδιος. Ὄχι οἱ ἄλλοι. Διότι τό πρόβλημά του δέν εἶναι τά πρόσωπα, ἀλλά οἱ ἀπόψεις πού ἔχουν τά πρόσωπα. Ἡ ἀντίληψή τους γιά τήν παράταξη καί τόν τόπο.

Ἡ παράταξη στό παρελθόν ἦταν μιά σύνθεση δεξιῶν καί φιλελευθέρων. Σήμερα εἶναι ἡ ἐπιβολή τῆς μοναδικῆς σκέψεως καί μάλιστα τῆς λάθος σκέψεως. Τό ἰδανικό γιά τόν κύριο Μητσοτάκη θά ἦταν νά εἶχε παραμείνει βουλευτής ὁ Κώστας Καραμανλῆς, νά μήν ἀναγκαζόταν νά διαγράψει τόν Σαμαρᾶ, νά τά εἶχε καλά μέ τόν Βενιζέλο, νά «κοίμιζε» περαιτέρω τήν ἀδελφή του (ἀκόμη καί τόν Νικήτα, ἄν μποροῦσε) καί λίγο πρίν τίς ἐκλογές νά τούς ἀποστράτευε ὅλους μαζί «τιμητικῶς», στό ὄνομα τῆς ἀνανεώσεως. Μέ ὅριο ἡλικίας. Γιά νά βάλει στήν θέση τους αὐτά πού κάποτε ἡ Λιάνα Κανέλλη ὀνόμασε «τσόγλαν-boys». Ὅπως ἀποστράτευσε καί ὁ πατέρας του τόν γίγαντα τοῦ εὐρωπαϊκοῦ πνεύματος Παναγιώτη Κανελλόπουλο τό 1985.

Μετά ἀπό ἑπτά χρόνια στήν πρωθυπουργία, εἶναι πλέον σαφές τί ἐννοεῖ «παράταξη» ὁ κύριος Πρωθυπουργός:

• Μεταξύ ἑνός μέλους τῆς Κυβερνήσεώς του πού δηλώνει ἀνερυθριάστως «φιλέλλην» καί ὅτι «δέν ἔχει πρόβλημα νά κατηγορηθεῖ γιά μειοδοσία» καί τοῦ πρώην ἀρχηγοῦ τοῦ κόμματος καί Πρωθυπουργοῦ πού ἀπέτρεψε, τό 1992, τήν ἀναγνώριση τοῦ ψευδοκράτους μέ ἐπίσκεψή του στόν Πρόεδρο Μπούς καί τόν ὑπουργό Ἐξωτερικῶν Μπαίηκερ, καθώς καί τήν ἀναγνώριση τῶν Σκοπίων, ὁ κύριος Πρωθυπουργός ἐπιλέγει τόν πρῶτο γιά ἐπί κεφαλῆς τῆς ἑλληνικῆς διπλωματίας καί τόν δεύτερο γιά διαγραφή ἀπό τό κόμμα, μέλος τοῦ ὁποίου εἶναι ἀπό παιδί.

• Μεταξύ ἑνός Προέδρου Βουλῆς καί μέλους τῆς Κοινοβουλευτικῆς Ὁμάδας τῆς ΝΔ καί ἑνός κορυφαίου στελέχους τῆς Κεντροαριστερᾶς παρατάξεως, ἐπέλεξε γιά Πρόεδρο τῆς Δημοκρατίας τόν πρῶτο. Μέ μόνο κριτήριο ὅτι δέν θά μποροῦσε νά κάνει «ζάφτι » τόν δεύτερο ἄν «ψείριζε» τά Προεδρικά Διατάγματα.

• Μεταξύ τῆς ἀδελφῆς του, πού ἔχει τήν ἀποδοχή καί τόν σεβασμό τῆς βάσεως, καί ἑνός «γρουσούζικου» κοριτσιοῦ, πού κατηγορεῖται γιά διασπάθιση ἑκατομμυρίων εὐρώ ἀπό προγράμματα τῆς UNICEF, ὁ Πρωθυπουργός ἔκανε τήν ἑξῆς ἐπιλογή: Τό 2023 γέμισε τό ψηφοδέλτιο Ἐπικρατείας τῆς ΝΔ μέ κλητῆρες τῆς παλαιᾶς Ρηγίλλης καί μέ τρόλ τοῦ διαδικτύου, μεταξύ τῶν ὁποίων καί τό «γρουσούζικο» κορίτσι, καί τούς ἔβαλε νά στρογγυλοκαθίσουν στίς ἕδρες πού κάθισαν κάποτε ἡ Ἑλένη Βλάχου καί ἡ Ἄννα Συνοδινοῦ. Σήμερα ὅμως δέν βρίσκει χῶρο στό ψηφοδέλτιο Ἐπικρατείας γιά τήν… Ντόρα Μπακογιάννη!!

Θέλω νά καταστήσω κάτι σαφές: Μέ τήν Ντόρα δέν ἤμασταν ποτέ φίλοι. Σέβομαι διαχρονικά τήν ἄποψή της καί, στό μέτρο πού ἔχει αὐτό ἀξία, ἀκούει καί ἐκείνη καμμιά φορά τήν δική μου. Εἰδικῶς γιά θέματα τῆς Θράκης. Εἶναι ἕνας ντόμπρος ἄνθρωπος πού ὅταν ἔχει κάτι νά σοῦ πεῖ σηκώνει τηλέφωνο στίς 8 τό πρωί καί σοῦ λέει ξεκάθαρα τί πιστεύει. Ὅσο δυσάρεστη καί ἄν εἶναι. Εἶχε τό θάρρος νά σηκωθεῖ καί νά ἔρθει στήν ἐκδήλωση τοῦ βιβλίου μου στό Πολεμικό Μουσεῖο, τό 2024, καί νά ἀκούσει στενόχωρα πράγματα ἀπό τούς Καραμανλῆ καί Σαμαρᾶ. Ἄλλος δέν θά τό ἄντεχε. Γνωρίζω ὅτι ἡ πολιτική εἶναι σκληρή καί ἀδυσώπητη, γεμάτη ἀπό ἰσορροπίες καί στεγνούς ὑπολογισμούς. Δέν θά ἐκπλαγῶ ἄν δῶ στίς πρῶτες θέσεις τοῦ Ἐπικρατείας κανέναν κεντρῶο πασόκο ἤ κάποιον στρατηγό, ἀναλόγως τῶν σκοπιμοτήτων πού θά ἐξυπηρετοῦνται ἀπό τήν συγκυρία καί τῶν ψηφοθηρικων ἀναγκῶν τοῦ Πρωθυπουργοῦ. Ἡ πολιτική ὅμως πρέπει νά ἔχει μέσα της κάποτε ἀξιοκρατία καί ἀνθρωπιά. Καί σέ καιρούς πού ἡ ἐμπιστοσύνη πρός τήν πολιτική ὑποχωρεῖ ραγδαίως, ἡ ἀπάντηση δέν πρέπει νά εἶναι οἱ περαστικοί καί οἱ ἄχρηστοι. Ἡ ἀπάντηση πρέπει νά εἶναι οἱ συνεπεῖς καί οἱ ἔμπειροι. Προτιμοῦμε νά συγκρουόμαστε μέ αὐτούς, παρά μέ τά μειράκια πού μικραίνουν τήν παράταξη καί φτωχαίνουν τήν χώρα.