Γιά νά καταλάβει κανείς τί συμβαίνει σήμερα στό Παρίσι καί στό Βερολῖνο, πού συγκλονίζονται ἀπό τίς διαδηλώσεις, τά βίαια ἐπεισόδια καί τήν ἐκρηκτική ἄνοδο τῆς ὑπερ-Δεξιᾶς, θά πρέπει νά μελετήσει τήν νεώτερη οἰκονομική ἱστορία τῆς Ἑλλάδος καί εἰδικῶς τήν περίοδο τῶν μνημονίων καί τῆς χρεωκοπίας
Ναί, σωστά διαβάσατε!
Ἐκεῖ βρίσκεται ἡ καρδιά τοῦ προβλήματός τους. Διότι τότε συνέβησαν δύο ἐνδιαφέροντα πράγματα ταυτόχρονα: Γιά νά ὑπερασπιστοῦν οἱ γαλλικές καί οἱ γερμανικές ἡγεσίες τούς λαούς τους καί νά κρύψουν τά προβλήματα τῶν τραπεζῶν τους, φόρτωσαν στήν Ἑλλάδα, στήν Κύπρο, στήν Πορτογαλία καί στήν Ἰρλανδία τό κόστος τῆς λιτότητας καί τῶν μέτρων πού ἔπρεπε νά ἐπιβληθοῦν καί στίς χῶρες τους, οἱ ὁποῖες εἶχαν ἀντίστοιχα καί τά ἴδια προβλήματα!
Μόνο πού τά ἔκρυβαν κάτω ἀπό τό χαλί! Φόρτωσαν ἐπίσης στούς «μικρούς» τῆς παρέας τά προβλήματα πού εἶχε προκαλέσει στίς τράπεζές τους ἡ κρίση τῶν ἐνυπόθηκων δανείων subprimes στίς ΗΠΑ τό 2008! Τό ξεφόρτωμα τῶν ἀξίας 160 δισ. εὐρώ ἑλληνικῶν ὁμολόγων πού διακρατοῦσαν οἱ ἑλληνικές τράπεζες χρηματοδοτήθηκε ἀπό τά μνημόνια πού ἀνέστειλαν τήν χρεωκοπία καί τό κούρεμα PSI μέχρι νά ἀπαλλαγοῦν οἱ πονηροί τραπεζῖτες τους μέ τήν βοήθεια φίλιων δουλικῶν δυνάμεων στήν πατρίδα μας ἀπό αὐτά. Τά κατάφεραν τότε, μᾶς φόρτωσαν ἐνοχές, ἔκρυψαν τά προβλήματά τους, τήν πληρώσαμε ἐμεῖς ἐπί πέντε, ἀλλά οὐδέποτε τά ἔλυσαν.
Ποτέ δέν τά ἔλυσαν. Χαμένος πῆγε ὁ χρόνος! Ὁ Σώυμπλε ἦταν κακός, ἀλλά δέν θά ξεχάσουμε πώς μέσα στήν κορύφωση τῆς τότε κρίσεως ἔθεσε ζήτημα ἐπιβολῆς μνημονίων στόν Γάλλο Πρόεδρο Σαρκοζύ καί στόν Ἱσπανό Πρωθυπουργό Θαπατέρο. Στίς χῶρες πού συγκλονίζονται σήμερα!
Τό πρῶτο ἐνδιαφέρον συμπέρασμα λοιπόν εἶναι ὅτι σήμερα ἡ Εὐρώπη ἔρχεται ἀντιμέτωπη μέ τίς ἀντιφάσεις της καί ἐπιμένει σέ αὐτές. Διασπασμένη ἀπό τήν Ἀμερική πού τά βρίσκει μέ τήν Ρωσσία, ἐμμονική στήν συμμαχία της μέ τήν Οὐκρανία, πείσμων στό νά μήν ἀγοράζει φθηνή ἐνέργεια γιά τούς λαούς της, ἐπιμένει στό δόγμα «ὁ καθένας μόνος του» πού ἐπικυρώθηκε στήν τελευταία Σύνοδο. Καί βεβαίως πληρώνει τό τίμημα τῆς ὕβρεως πού ἐπιφύλαξε στόν ἀνίσχυρο, εἰδικῶς σέ ἐμᾶς τό 2009. Τό κατηχητικό τέλος λοιπόν μετά ἀπό ὅλα αὐτά. Ἀλλοῦ! Τώρα νηστεία καί προσευχή.
Τό δεύτερο ἐνδιαφέρον πρᾶγμα πού συμβαίνει εἶναι τό ξήλωμα τοῦ κοινωνικοῦ κράτους, πού ὄχι ἁπλῶς ἀρνήθηκαν νά μεταρρυθμίσουν Παρίσι καί Βερολῖνο, ἀλλά αὔξησαν. Κατήντησαν οἱ εὐρωπαϊκές οἰκονομίες μηχανισμοί τεμπέληδων καί παράνομων μεταναστῶν. Τώρα δέν περνᾶ ὁ προϋπολογισμός πού τά περιλαμβάνει ὅλα αὐτά ἀπό τήν γαλλική Ἐθνοσυνέλευση. Ἐνῷ ὁ Καγκελλάριος τῆς Γερμανίας ταπεινώνεται κάθε μέρα.
Ὁ Κωνσταντῖνος Μητσοτάκης, ὁ ὁποῖος δέν ἠνοχλεῖτο ἀπό τήν κριτική καί δέν διέκοπτε ἐπικοινωνίες μέ τούς δημοσιογράφους ὅπως ὁ υἱός του, μοῦ εἶχε ἐπιστήσει τήν προσοχή σέ μιά ἀπό τίς τακτικές συναντήσεις μας στήν Ἀραβαντινοῦ, τό 2013 νομίζω, στό ἑξῆς, ξύνοντας τήν κεφαλή του:
«Προσέξτε, παιδί μου! Ἐγώ δέν ξέρω ποῦ θά εἶμαι μετά ἀπό λίγα χρόνια. Ἀλλά βλέπω πώς ξύπνησαν στίς ὑπανάπτυκτες χῶρες οἱ λαοί πού ζοῦσαν μέ 10 δολλάρια τόν μῆνα καί ζητοῦν τό μερτικό τους ἀπό τόν πλοῦτο τῆς Δύσης. Ἄν ἡ Δημοκρατία δέν μεταρρυθμίσει ἐγκαίρως τό κοινωνικό κράτος πού ἀποτελεῖ τόν κράχτη γιά τούς παράνομους μετανάστες, θά τό κάνει ὁ Φασισμός!».
Σέ αὐτό ἀκριβῶς τό σημεῖο βρισκόμαστε! Δύο ἀπό τίς θεμελιώδεις ἀρχές πού ἀποτελοῦν τά θεμέλια τῆς Ἑνώσεως, ἡ κοινή δράση τῶν κρατῶν καί τό εὐρωπαϊκό κοινωνικό κράτος πού ἐνισχύεται ἀπό τόν κοινοτικό προϋπολογισμό, τελοῦν ὑπό ἀναθεώρηση λόγῳ τῶν κοντόφθαλμων κεντρώων πολιτικῶν πού ἀκολούθησαν οἱ ἡγεσίες της. Ὅλα ἐδῶ πληρώνονται. Καί ἐπειδή τά πληρώνουν οἱ Εὐρωπαῖοι πολῖτες καί ὄχι οἱ ἡγεσίες, αὐτό εἶναι λυπηρό.
Δέν χαιρόμαστε! Ἐμεῖς, ὅσο δέν ἐπηρεαζόμαστε, πρέπει νά παρακολουθοῦμε ἀπό μακριά τό δρᾶμα χωρίς χαιρέκακη διάθεση. Ἀλλά τά διδάγματα τῆς κρίσεως αὐτῆς εἶναι συγκεκριμένα. Εἶναι μιά ἧττα τοῦ μετά βίας κρυπτόμενου στό παρελθόν πολιτικοῦ καί ἰδεολογικοῦ ρατσισμοῦ πρός τόν Νότο καί πρός τόν λαό μας, πού ὑπέστη ἀπίστευτες προσβολές ἀπό τούς Οὔννους. Μία ἧττα γιά κάποιους πού θεωροῦσαν ὅτι ἡ Εὐρώπη ἀνήκει σέ αὐτούς καί σέ ἐμᾶς κατά παραχώρηση! Ἡ ἑλληνική παροιμία εἶναι ἀκριβής: «Ἐκεῖ πού εἶσαι ἤμουνα καί ἐδῶ πού εἶμαι θά ’ρθεις!»
Μ.Η.Τ. 232122