Ἡ ἀλλαγή τοῦ ἀρχικοῦ χρονοδιαγράμματος καί ἡ ψήφισις τῶν προαναθεωρητικῶν διατάξεων μέχρι τόν Ἰούνιο ἐνισχύει τά σενάρια πρόωρων ἐκλογῶν γιά τό φθινόπωρο μέ πρόσχημα τήν ἔλλειψη συναινέσεως – Ὁ διάλογος πού ἐπρόκειτο νά ἀρχίσει τόν Ἀπρίλιο ἄνοιξε αἰφνιδίως χθές – Τρομάζουν οἱ μετρήσεις τό Μαξίμου καί θέλει νά ἀλλάξει τήν ἀτζέντα – Δέν ἀλλάζει στήν οὐσία του τό ἄρθρο 86 οὔτε ὁ τρόπος ἐπιλογῆς τῆς ἡγεσίας τῆς Δικαιοσύνης
Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ Κυριάκος Μητσοτάκης, διά διαγγέλματος καί ἐπιστολῆς πρός τούς βουλευτές τῆς ΝΔ, ἄνοιξε τόν διάλογο γιά τήν ἀναθεώρηση τοῦ Συντάγματος. Ἐπιβεβαιώνονται ἔτσι πλήρως οἱ ἐκτιμήσεις τῆς «Ἑστίας» πού εἶχε προαναγγείλει ἤδη ἀπό τόν περασμένο Νοέμβριο τήν ἐπιτάχυνση τῶν διαδικασιῶν τῆς συνταγματικῆς ἀναθεωρήσεως, τοποθετῶντας τήν ἔναρξή τους τόν Φεβρουάριο, ἐνῷ ἀρχικῶς ἐσχεδιάζοντο γιά τόν Ἀπρίλιο, καί μάλιστα μετά τό Πάσχα. Ἡ ἀπόφασις αὐτῆς τῆς ἐπιταχύνσεως ἐλήφθη ὑπό τό κράτος τῶν ἀνησυχιῶν τοῦ Πρωθυπουργοῦ καί τῶν συνεργατῶν του, καθώς οἱ δημοσκοπήσεις εἶναι ἐπιμόνως δυσμενεῖς γιά τό κυβερνῶν κόμμα. Καί ἐπικρέμαται πάντα τό ἐνδεχόμενο μιᾶς δευτέρας δικογραφίας ἀπό τήν εὐρωπαϊκή εἰσαγγελία γιά τό σκάνδαλο τοῦ ΟΠΕΚΕΠΕ. Ἐπιδίωξις λοιπόν τοῦ Πρωθυπουργοῦ εἶναι νά ἀλλάξει τήν ἀτζέντα, νά δημιουργήσει συσπείρωση τῶν λεγομένων κεντρώων δυνάμεων καί νά ὁδηγήσει τήν χώρα σέ ἐκλογές τό φθινόπωρο μέ δικαιολογία τήν ἔλλειψη συναινέσεως.
Σχετικῶς ἡ «Ἑστία» τόν περασμένο Νοέμβριο ἔγραφε: «Ἡ ἐπίσπευση τῆς συνταγματικῆς ἀναθεώρησης συνδέεται μέ δύο πολιτικούς στόχους τοῦ πρωθυπουργοῦ: ὁ πρῶτος εἶναι νά ἐπισπεύσει τό χρονοδιάγραμμα τῶν πρόωρων ἐκλογῶν γιά τόν Ἰούνιο τοῦ 2026 ἤ τό ἀργότερο τό φθινόπωρο τοῦ 2026. Στό Μαξίμου ἐπικρατεῖ προβληματισμός καί συναγερμός γιά τό γεγονός ὅτι μέ βάση ὅσα ἔρχονται ἀπό τήν εὐρωπαϊκή εἰσαγγελία ὁ δημόσιος βίος θά ἐγκλωβιστεῖ στήν σκανδαλολογία καί θά φέρει τή Νέα Δημοκρατία σέ κατάσταση ἄμυνας. Τόσο ἡ δεύτερη δικογραφία τῆς κυρίας Κοβέσι ὅσο καί οἱ πληροφορίες πού φτάνουν στό Μαξίμου γιά τό περιεχόμενο τῆς ἔρευνας γιά τήν κοινωνία τῆς πληροφορίας ἔχουν θορυβήσει τόν κύριο Μητσοτάκη καθώς, ὅπως ἀποκάλυψε ἡ “Ἑστία” τήν προηγούμενη Κυριακή, τά εὑρήματα τῶν ἐρευνῶν αὐτῶν μποροῦν νά φτάσουν μέχρι καί τήν αὐλή του».
Ἐπί τῆς οὐσίας πάντως τῶν χθεσινῶν ἀνακοινώσεων τοῦ Πρωθυπουργοῦ θά σημειώσουμε ὅτι ὅσον ἀφορᾶ στήν ἀσυλία πολιτικῶν προσώπων ὁμίλησε ἁπλῶς γιά «ἀποφασιστικότερη συμμετοχή τακτικῶν δικαστῶν σέ ὑποθέσεις τυχόν ποινικῆς εὐθύνης ὑπουργῶν ἐνῷ αὐτοί ἀσκοῦν τά καθήκοντά τους.» Ἄλλως τε παρακάτω ὁμιλεῖ γιά ἀλλαγή καί ὄχι γιά κατάργηση τοῦ ἄρθρου 86: «Τήν ἀλλαγή τοῦ ἄρθρου 86, ἄλλως τε, τήν ὑπερασπίζομαι ἐδῶ καί 20 χρόνια». Ἐπίσης δέν ἀπεμπλέκει τήν ἐπιλογή τῆς ἡγεσίας τῆς Δικαιοσύνης ἀπό τήν Κυβέρνηση, δηλώνοντας ἁπλῶς ὅτι ἔχει «εἰσηγηθεῖ καί τή μεγαλύτερη, πιό οὐσιαστική, συμμετοχή τῶν ἴδιων τῶν δικαστῶν στήν ἐπιλογή τῆς ἡγεσίας τῶν ἀνώτατων δικαστηρίων.»
Ἐξ ἄλλου ὀνομάζει προστασία τοῦ θεσμοῦ τοῦ Προέδρου τῆς Δημοκρατίας τήν καθιέρωση μίας μόνον ἑξαετοῦς θητείας γιά αὐτόν.
Ἀναλυτικῶς, ὁ κ. Μητσοτάκης ἐδήλωσε: «Σήμερα ἀνοίγουμε τόν διάλογο γιά τή Συνταγματική Ἀναθεώρηση, κάνοντας πράξη μία ἀκόμη θεσμική μας δέσμευση. Ὡς πρόεδρος τῆς Νέας Δημοκρατίας, θέλησα νά ἔχω πρῶτα τίς ἀπόψεις τῆς Κοινοβουλευτικῆς μας Ὁμάδας. Ἔτσι, ἀπευθύνομαι μέ ἐπιστολή μου στά μέλη της, ὥστε οἱ θέσεις τους νά ἐνσωματωθοῦν στήν τελική μας εἰσήγηση μέσα στόν Μάρτιο. Πρόκειται, ἄλλωστε, γιά ἕνα ζήτημα τό ὁποῖο ἀφορᾶ συνολικά τή δημόσια ζωή, ἀλλά, τελικά, καί τόν κάθε πολίτη ξεχωριστά.
Εἶναι ἀλήθεια ὅτι ἐπί 50 χρόνια τό Σύνταγμα τοῦ 1975 ἐξασφάλισε ὁμαλότητα καί πολιτική σταθερότητα. Εἶναι ἕνα κείμενο “ζωντανό”. Δέν παύει, ὡστόσο, νά ἀνήκει στόν 20ό αἰῶνα. Συνεπῶς, εἶναι καιρός νά τολμήσουμε μεγάλες τομές πού θά ἐνισχύουν τό κῦρος τῶν θεσμῶν καί τήν ἐμπιστοσύνη τῶν πολιτῶν, εἰσάγοντας ρυθμίσεις γιά τήν καλύτερη λειτουργία τοῦ πολιτεύματος ἀπέναντι στίς μεγάλες προκλήσεις τῆς ἐποχῆς καί συμβαδίζοντας μέ νέα δεδομένα, ὅπως ἡ τεχνητή νοημοσύνη καί ἡ κλιματική κρίση.
Εἶναι γνωστό ὅτι πιστεύω βαθιά στήν ἀποφασιστικότερη συμμετοχή τακτικῶν δικαστῶν σέ ὑποθέσεις τυχόν ποινικῆς εὐθύνης ὑπουργῶν ἐνῷ αὐτοί ἀσκοῦν τά καθήκοντά τους. Τήν ἀλλαγή τοῦ ἄρθρου 86, ἄλλως τε, τήν ὑπερασπίζομαι ἐδῶ καί 20 χρόνια. Τό ἴδιο σαφής εἶναι καί ἡ προσήλωσή μου στή μάχη μέ τό “βαθύ κράτος”. Γιατί μιά Δημόσια Διοίκηση φιλική καί ἀποτελεσματική πρέπει, πλέον, νά ἔχει ὡς κινητήρια δύναμη τή διαρκῆ ἀξιολόγηση καί νά θέσει τήν ἔννοια τῆς μονιμότητας σέ μιά ἐντελῶς νέα βάση.
Ἔχω στηρίξει, ἐπίσης, τήν ἄρση τοῦ ἀναχρονιστικοῦ μονοπωλίου στήν τριτοβάθμια ἐκπαίδευση, μέ τήν ἵδρυση καί μή κρατικῶν πανεπιστημίων. Ὅπως καί τήν προστασία τοῦ θεσμοῦ τοῦ Προέδρου τῆς Δημοκρατίας, μέ τήν καθιέρωση μίας καί μόνο ἑξαετοῦς θητείας. Ἐνῷ ἔχω εἰσηγηθεῖ καί τή μεγαλύτερη, πιό οὐσιαστική συμμετοχή τῶν ἴδιων τῶν δικαστῶν στήν ἐπιλογή τῆς ἡγεσίας τῶν ἀνώτατων δικαστηρίων, μιά πρόσθετη θωράκιση τῆς ἀνεξαρτησίας τῆς Δικαιοσύνης.
Ἐπαναλαμβάνω ὅτι πρόθεσή μας εἶναι μιά γενναία, μιά τολμηρή Συνταγματική Ἀναθεώρηση, πού θά ἀπαντᾶ στίς ἀνάγκες τῶν ἐξελίξεων. Γι’ αὐτό θά πρέπει, ὁπωσδήποτε, νά προβλέπει καί δικλίδες οἱ ὁποῖες θά ἐγγυῶνται τή μόνιμη δημοσιονομική ἰσορροπία, τή συνεπῆ κυβερνητική δράση, ἀλλά καί τήν ὀρθότητα τῶν κομματικῶν ὑποσχέσεων, ὥστε ἡ χώρα νά μή διολισθήσει ποτέ ξανά στά ἐπικίνδυνα μονοπάτια τοῦ λαϊκισμοῦ. Αὐτά πού κρύβουν τίς ὀλέθριες συνέπειες πού προκαλοῦν. Κάτι πού, δυστυχῶς, ἔχουμε πληρώσει ἀκριβά.
Μοιράζομαι, λοιπόν, μαζί σας αὐτές τίς πρῶτες σκέψεις, καλῶντας κόμματα καί πολῖτες σέ ἕναν ἐποικοδομητικό προβληματισμό. Μέ θετικές προτάσεις καί αἴσθηση τῆς κοινῆς εὐθύνης ἀπέναντι στήν πατρίδα καί στό μέλλον. Ἕνα αἴτημα τῆς ἴδιας τῆς κοινωνίας πού ἀναζητεῖ εὐρύτερες συναινέσεις. Μέ ἐπιχειρήματα οὐσίας, πέρα ἀπό κομματικές σκοπιμότητες, καί στόχο μιά σύγχρονη εὐρωπαϊκή Δημοκρατία. Ἕνα δυναμικό βῆμα προόδου πού πρέπει, ἀλλά καί μποροῦμε νά κάνουμε ὅλοι μαζί.
Ἐξ ἄλλου, τό ἴδιο τό Σύνταγμα μᾶς ἐπιβάλλει νά ἀναζητήσουμε συναινέσεις ἄν θέλουμε πραγματικά νά πετύχουμε τίς μεγάλες ἀλλαγές πού χρειάζεται ὁ καταστατικός μας χάρτης. Εὔχομαι ἡ διαδικασία τῆς Συνταγματικῆς Ἀναθεώρησης νά ἀποτελέσει μιά ἀπάντηση στήν τοξικότητα καί στή στείρα κομματική περιχαράκωση πού διακρίνει τό πολιτικό μας σύστημα».
Μ.Η.Τ. 232122