Ἐκλογικό παιχνίδι μέ τήν τρομοκρατία

Μέ τίς συλλήψεις τῆς Marfin καί τῶν ἀναρχικῶν τῆς Θεσσαλονίκης ὁ Μιχάλης Χρυσοχοΐδης κλείνει τούς λογαριασμούς του καί τίς ἐκκρεμότητές του

Μετά τό βιβλίο του στό ὁποῖο ἀπεκάλυψε πῶς ἔφθασε στόν Γιωτόπουλο καί τόν Κουφοντίνα καί τό ντοκυμανταίρ μέ τόν ΣΚΑΪ, τώρα τίθεται ἡ σφραγῖδα στίς ἔρευνες – Στίς ἐπιτυχίες τῆς ΕΛ.ΑΣ. ποντάρει ἡ Κυβέρνησις, ὅπως καί τό 2003 ἡ Κυβέρνησις Σημίτη, γιά νά ἀνακάμψει

Τήν στιγμή πού ὅλες οἱ ἐνδείξεις συγκλίνουν ὅτι οἱ ἐκλογές δέν θά εἶναι ἁπλῶς πρόωρες, ἀλλά μπορεῖ νά γίνουν ἀκόμη καί στίς ἀρχές τοῦ φθινοπώρου, γίνονται ἀλλεπάλληλες συλλήψεις ἀναρχικῶν μέ τρομοκρατική δράση στήν Ἀθήνα καί τήν Θεσσαλονίκη. Ὑποθέσεις πού εἴτε ἐχρόνιζαν ἐδῶ καί 16 ἔτη, ὅπως τό ἔγκλημα τῆς Marfin, εἴτε ἐξεδηλώθησαν πρίν λίγες ἡμέρες, ὅπως οἱ θανατηφόρες ἐπιθέσεις μέ γκαζάκια στήν Θεσσαλονίκη, ἐξιχνιάσθηκαν ἐντός ὀλίγων ὡρῶν. Ἀξίζουν βεβαίως συγχαρητήρια στήν Ἑλληνική Ἀστυνομία γιά αὐτές τίς ἐπιτυχίες, οἱ ὁποῖες δεικνύουν τήν ποιότητα τοῦ προσωπικοῦ της καί ἐπιβεβαιώνουν ὅτι ὅταν ἀφήνεται νά κάνει τήν δουλειά της τήν κάνει σωστά.

Ἡ χρονική συγκυρία τῶν συλλήψεων δημιουργεῖ σκέψεις περί πολιτικῶν παιχνιδιῶν τῆς Κυβερνήσεως, πού θέλει νά ἀξιοποιήσει ἐκλογικά τίς πρόσφατες ἐπιτυχίες τῆς ΕΛ.ΑΣ. Ἡ ἴδια βεβαίως ἔχει τό ἄλλοθι τοῦ ἰσχυρισμοῦ ὅτι τό πρόγραμμά της εἶναι οἱ ἐκλογές νά διεξαχθοῦν στό τέλος τῆς τετραετίας, ἀλλά γιά τούς γνωρίζοντες τίς ἐξελίξεις ἐκ τοῦ σύνεγγυς εἶναι προφανές ὅτι αὐτό δέν θά συμβεῖ. Ἔτσι γίνεται ξεκάθαρο ὅτι, ὅπως τό 2003 ἡ Κυβέρνησις Σημίτη ποντάρισε στίς ἐπιτυχίες τῆς Ἀστυνομίας, στήν σύλληψη τῆς 17 Νοέμβρη, γιά νά ἀνακάμψει ἐκλογικά, ἔτσι καί τώρα ἡ Κυβέρνησις Μητσοτάκη ἀξιοποιεῖ τίς πρόσφατες συλλήψεις ἀναρχικῶν-τρομοκρατῶν γιά νά ξανακερδίσει τούς ψηφοφόρους πού τῆς γυρίζουν τήν πλάτη. Στήν παροῦσα φάση μάλιστα ἡ Κυβέρνησις ἐκτιμᾶ ὅτι οἱ ἐπιτυχίες αὐτές θά ἔχουν ἰδιαίτερη ἀπήχηση στό δεξιό κοινό, τό ὁποῖο θέλει νά ἐπαναπροσεγγίσει.

Ὅπως καί νά ἔχει πάντως, οἱ συλλήψεις αὐτές εἶναι τό «κλείσιμο τῶν λογαριασμῶν» μέ τήν τρομοκρατία γιά τόν ὑπουργό Προστασίας τοῦ Πολίτη κ. Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, ὁ ὁποῖος ἦταν ὑπουργός Δημοσίας Τάξεως καί τό 2003, ὅταν ἐξαρθρώθηκε ἡ 17 Νοέμβρη. Ὁ ἴδιος ἔχει περιγράψει στό βιβλίο του «Στόν ἴδιο δρόμο» πῶς ἔφθασε ἐπί τῶν ἡμερῶν του ἡ Ἀστυνομία στίς συλλήψεις Γιωτόπουλου, Κουφοντίνα καί τῶν συνεργῶν τους, κάτι πού προεβλήθη καί προσφάτως στό γνωστό ντοκυμανταίρ στόν τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ. Τώρα ὁ Μιχάλης Χρυσοχοΐδης θέτει τήν σφραγῖδα του καί στίς τελευταῖες ἔρευνες πού κλείνουν τήν «ἐκκρεμότητα» τῆς ὑποθέσεως τῆς Marfin, ὅπου βρῆκαν τόν θάνατο ἀθῶοι ἐργαζόμενοι τῆς τραπέζης, πού τούς ἔκαψαν ζωντανούς ἀναρχικά στοιχεῖα τά ὁποῖα εἶχαν παρεισφρήσει στίς διαδηλώσεις διαμαρτυρίας τοῦ 2010 γιά τό πρῶτο Μνημόνιο.

Ὡς ἀναφέρουν ἀνώτατες πηγές, ὅπως στήν περίπτωση τῆς 17 Νοέμβρη ἡ ὑπόθεσις ἐξιχνιάσθηκε μέ πρωτογενῆ ἀστυνομική ἔρευνα καί ἀξιοποίηση ὅλων τῶν διαθεσίμων στοιχείων, ἔτσι καί στήν περίπτωση τῆς Marfin ἀνεσύρθη τό σύνολο τοῦ ὑπάρχοντος ὑλικοῦ πού εἶχε συλλεγεῖ κατά τήν προανακριτική διαδικασία καί ἐξετάσθηκε ἐνδελεχῶς ἀπό τό Τμῆμα Ἀνθρωποκτονιῶν, τό ὁποῖο ὁδηγήθηκε στούς δράστες. Ὁμοίως καί γιά τίς ἐπιθέσεις τῆς Θεσσαλονίκης ἀξιοποιήθηκαν τά διαθέσιμα στοιχεῖα καί ἀνεγνωρίσθησαν οἱ δράστες (παρ’ ὅτι ἐκινοῦντο μέ… ὀμπρέλες γιά νά κρύβονται ἀπό τίς κάμερες).

Πάντως τήν πολιτική-ἐκλογική διάσταση στίς ὑποθέσεις ἔδωσε μέ δήλωσή του ὁ Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, ὁ ὁποῖος ἔσπευσε νά μιλήσει γιά τήν «μεγάλη ἐπιχείρηση» τῆς Ἀστυνομίας καί νά τονίσει: «Μία ἡμέρα μετά τήν κηδεία τῆς Βάγιας Νέστορα, ἡ Πολιτεία τιμᾶ τή μνήμη της, ὁδηγῶντας στή Δικαιοσύνη τούς τρομοκράτες. Εἶναι ἡ ἀπάντηση τῆς Δημοκρατίας στή βία. Καί εἶναι σημαντικό ὅτι τήν ἀπάντηση αὐτή τή δίνουμε μαζί – τοὐλάχιστον οἱ περισσότερες ἀπό τίς πολιτικές δυνάμεις».

Ἀλλά καί ὁ Μιχάλης Χρυσοχοΐδης ἐτόνισε: «Ἡ Δημοκρατία μας εἶναι πολύ ἰσχυρή καί πάντα νικᾶ στό τέλος. Δέν νικᾶ ἐκδικητικά. Οἱ νῖκες της ἔχουν νά κάνουν μέ τή δικαίωση καί τήν ἀπόδοση δικαίου πού πρέπει, κάθε φορά, νά γίνεται στό πλαίσιο τοῦ Συντάγματος καί τῶν νόμων. Δέν νοεῖται ἔγκλημα – ἀφαίρεση ζωῆς χωρίς ἀπόδοση δικαιοσύνης. Δέν νοεῖται Δημοκρατία χωρίς ἀπόδοση δικαιοσύνης. Καί δέν νοεῖται κάποιοι νά ἔχουν πάρει γιά τόν ἑαυτό τους ἕνα προνόμιο, νά ἐπιχειροῦν νά φοβίσουν κάποιους ἄλλους. Τότε ἡ Δημοκρατία ὑφίσταται πλῆγμα. Ἀλλά ἡ Δημοκρατία καί σήμερα, ὅπως καί στό παρελθόν, ἀλλά ἀκόμη περισσότερο αὔριο, εἶναι ἰσχυρή καί νικᾶ. Αὐτή εἶναι ἡ ἀπάντησή μας σέ ὅσους ἀμετανόητους –καί τελικά μετατρέπονται σέ δολοφόνους– ἐπιχειροῦν νά προβαίνουν σέ ἔκνομες ἐνέργειες, οἱ ὁποῖες ἀφαιροῦν ἀνθρώπινες ζωές ἀθώων ἀνθρώπων».