Ἀρχίζει ἡ περιπέτεια στό Αἰγαῖο

Ἡ Ἄγκυρα «διχοτομεῖ» τό Ἀρχιπέλαγος μέ Navtex διετοῦς διαρκείας (!) παραμονές τῆς συναντήσεως Μητσοτάκη μέ Ἐρντογάν στίς 12 Φεβρουαρίου γιά διάλογο ἐφ’ ὅλης τῆς ὕλης – Ἐπαναφέρει καί τήν ἀποστρατιωτικοποίηση – «Τεστάρουν» τήν Κυβέρνηση, ὅπως καί μέ τήν ἀναβολή τῆς συναντήσεως στήν Νέα Ὑόρκη

ΓΙΑ ΠΟΛΛΟΣΤΗ φορά ἡ Ἄγκυρα δοκιμάζει τίς ἀντοχές μας. Ὅπως τίς εἶχε δοκιμάσει καί στό παρελθόν ἀναβάλλοντας τήν συνάντηση τῆς Νέας Ὑόρκης. Ἐνῷ προγραμματίζεται ἡ ἑπομένη συνάντησις Μητσοτάκη-Ἐρντογάν καί μάλιστα γίνεται λόγος γιά προσδιορισμό της στίς 12 Φεβρουαρίου, ἡ Τουρκία «διχοτομεῖ» τό Αἰγαῖο μέ νέα NAVTEX, ἡ ὁποία μάλιστα ἔχει διετῆ διάρκεια. Ἡ Ἀθήνα, ἄν καί δέν φαίνεται διατεθειμένη νά ἀναβάλει τήν συνάντηση, εἶναι προβληματισμένη. Χαρακτηριστικό εἶναι ὅτι ὁ σύμβουλος τοῦ Πρωθυπουργοῦ γιά τήν ἐξωτερική πολιτική κ. Σωτήριος Σέρμπος παρουσίασε μιάν ἀνάλυση τῆς καταστάσεως, συμφώνως πρός τήν ὁποία ἡ Τουρκία ἐξασφαλίζει πλεονεκτήματα στήν διεθνῆ σκηνή.

Εἰδικώτερα ἐξετίμησε ὅτι μπορεῖ ὁ Πρόεδρος Τράμπ νά ζητήσει τήν βοήθεια τῆς Τουρκίας στόν Καύκασο, στό πλαίσιο μιᾶς ἀντιπαραθέσεως μέ τήν Ρωσσία. Παρ’ ὅτι δέν φαίνεται στήν παροῦσα φάση νά ὑπάρχει ἀντιπαράθεσις ΗΠΑ ‒ Ρωσσίας, γεγονός εἶναι ὅτι ἡ Ἄγκυρα ἔχει ἐξασφαλίσει πλεονεκτήματα, καθώς ἀποτελεῖ στρατηγικό στήριγμα τῆς ἀμερικανικῆς πολιτικῆς στήν Μέση Ἀνατολή. Ἡ Τουρκία ἔχει ἤδη ἐπεκτείνει τήν ἐπιρροή στήν Συρία, ὅπου οἱ Ἀμερικανοί ἐγκατέλειψαν τούς ἐπί σειράν ἐτῶν συμμάχους τους Κούρδους, δίδοντας στόν Ἐρντογάν πλεονεκτήματα καί ἐφαλτήριο γιά περαιτέρω ἐπέκταση στήν πρόσω Ἀσία. Καί νά μήν ξεχνᾶμε τίς γνωστές δηλώσεις τοῦ πρέσβεως τῶν ΗΠΑ στήν Ἄγκυρα Τόμ Μπάρακ, ὁ ὁποῖος οὔτε λίγο οὔτε πολύ ὁμίλησε γιά ἀνασύσταση τῆς ὀθωμανικῆς αὐτοκρατορίας, χαρακτηρίζοντας τήν Ἑλλάδα καί τήν Τουρκία «τοῦβλα πού πρέπει νά ἑνωθοῦν» προκειμένου νά ἀνοίξουν οἱ δίαυλοι μεταφορᾶς ἐνεργειακῶν πόρων ἀπό τόν Καύκασο πρός τήν Μεσόγειο. Τό ἔργο αὐτό ἀπαιτεῖ τήν συνεργασία καί τῆς Ἑλλάδος.

Ἡ NAVTEX λοιπόν, τήν ὁποία ἐκήρυξε ἡ Τουρκία, ἐντάσσεται στήν λογική τοῦ νά φέρει τήν Ἑλλάδα ὄχι μόνον νά συνεργασθεῖ, ἀλλά καί νά τό πράξει «στριμωγμένη στήν γωνία». Ὑπό τό βάρος ἐπιβολῆς ὑποχωρήσεων. Τοῦτο ἀποδεικνύει ὅτι τά νερά στό Αἰγαῖο μόνον ἤρεμα δέν εἶναι. Ἀπ’ ἐναντίας ταράσσονται ὅλο καί περισσότερο. Καί γιά τούς γνωρίζοντες τήν τακτική τῶν Τούρκων εἶναι προφανές ὅτι ἡ Ἄγκυρα θεωρεῖ ὅτι ἔχει πλεονεκτήματα. Διαφορετικά δέν θά προχωροῦσε.

Ἐδῶ ὅμως προσπαθεῖ νά κατοχυρώσει δικαιώματα σέ περιοχές οἱ ὁποῖες ἀνήκουν στήν Ἑλλάδα. Δηλαδή: Πρῶτον, προωθεῖ τίς θέσεις της, ὅτι ἔχει ἁρμοδιότητα νά ἐκδίδει ἄδειες καί ὁδηγίες πρός ναυτιλλομένους στό Αἰγαῖο, τοὐλάχιστον ἀνατολικῶς τοῦ 25ου μεσημβρινοῦ, τόν ὁποῖο θεωρεῖ ὅριο τῆς περιοχῆς πού πρέπει νά τελεῖ ὑπό τόν ἔλεγχό της. Δεύτερον, στήν συγκεκριμένη NAVTEX 0880 κατονομάζονται 23 ἑλληνικά νησιά καί συγκεκριμένα ἡ Θάσος, ὁ Ἅγιος Εὐστράτιος, τά Ψαρά, ἡ Σαμοθράκη, ἡ Λῆμνος, ἡ Λέσβος, ἡ Χίος, ἡ Ἰκαρία, ἡ Σάμος, ἡ Ἀστυπάλαια, ἡ Ρόδος, ἡ Χάλκη, ἡ Κάρπαθος, ἡ Κάσος, ἡ Τῆλος, ἡ Νίσυρος, ἡ Κάλυμνος, ἡ Λέρος, ἡ Πάτμος, οἱ Λειψοί, ἡ Σύμη, ἡ Κῶς, καί τό σύμπλεγμα Καστελλορίζου ὡς τελοῦντα «ὑπό καθεστώς μόνιμης ἀποστρατιωτικοποιήσεως.» Κάνει ἐπίκληση τοῦ σχετικοῦ ἄρθρου τῆς Διασκέψεως τοῦ Λονδίνου τοῦ 1914, τῆς Συνθήκης τῆς Λωζάννης τοῦ 1923 καί τῆς Συνθήκης τῶν Παρισίων τοῦ 1947, οἱ ὁποῖες, κατά τήν τουρκική ἀνάγνωση, ὑπαγορεύουν ὅτι «δέν πρέπει νά διεξάγονται στρατιωτικές δραστηριότητες στά χωρικά ὕδατα αὐτῶν τῶν νησιῶν.»

Τό ἐρώτημα εἶναι ἄν, ὑπό τίς συνθῆκες αὐτές, ἡ Ἀθήνα θά συνεχίσει τήν προετοιμασία τῆς συναντήσεως Μητσοτάκη-Ἐρντογάν καί τῆς συγκλήσεως τοῦ Ἀνωτάτου Συμβουλίου Συνεργασίας Ἑλλάδος-Τουρκίας στήν Ἄγκυρα. Διότι οἱ κινήσεις τῆς Τουρκίας φέρνουν τήν Ἑλλάδα σέ θέση ἀμυνομένου. Εἶναι λοιπόν σκόπιμο ὑπό τίς συνθῆκες αὐτές νά συμφωνήσουμε στήν διεξαγωγή τοῦ Ἀνωτάτου Συμβουλίου, τό ὁποῖο μέχρι σήμερα ἔχει ἀναβληθεῖ, πάντα μέ ὑπαιτιότητα τῆς Ἀγκύρας;