Ἀνησυχία στήν ἑλληνική ναυτιλία ἀπό τά «ρεσάλτα» Τράμπ στήν ἀνοικτή θάλασσα

Ὁ Κώστας Κόλμερ γράφει γιά τόν «σκιώδη στόλο», τήν ἐλευθερία τῶν θαλασσῶν καί τόν κίνδυνο νά γίνουν ναυτικές δυνάμεις ἡ Κίνα καί ἡ Ρωσσία μέ τά ναυπηγεῖα τους

Πέντε πετρελαιοφόρα πλοῖα κατελήφθησαν ἀπό τό ἀμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό τόν τρέχοντα μῆνα σέ διάφορα σημεῖα τοῦ πλανήτη, ἀπό τά στενά της Σιγκαπούρης μέχρι τόν βόρειο Ἀτλαντικό ὠκεανό, μέ τήν κατηγορία ὅτι μετέφεραν παράνομο πετρέλαιο ἐκ Βενεζουέλας.

Ἐν τούτοις, οἱ καταλήψεις πλοίων στήν ἀνοικτή θάλασσα, ἐν συνεχείᾳ τῆς ἀμερικανικῆς ἐπεμβάσεως στήν Βενεζουέλα, εἶναι ἕνα προηγούμενο πού προβληματίζει τό Συμβούλιο Ἀσφαλείας τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν, τόν Διεθνῆ Ναυτιλιακό Ὀργανισμό (ΙΜΟ) καί κατ’ ἐπέκτασιν τίς ὑπερπόντιες ναυτιλιακές χῶρες – ἄρα καί τήν Ἑλλάδα, ἔστω κι ἄν ἀποσιωπᾶται ἐπισήμως τό γεγονός.

Ἡ διαστολή τῆς «σφαίρας ἐπιρροῆς» τῶν ΗΠΑ ἀπό Λατινικῆς Ἀμερικῆς καί Γροιλανδίας μέχρις Ἰράν θέτει κι ἕνα πρόβλημα στήν ἀμερικανική κυβέρνηση, ὄχι μόνο ἰσχύος, γιά νά ἐλέγξει 1.470 ἀπηρχαιωμένα «τάνκερς» ἀνά τήν ὑφήλιο, ἀλλά καί ἱστορίας, καθώς ἦταν ἐκείνη πού ἵδρυσε, τό 1945, τόν Ὀργανισμό Ἡνωμένων Ἐθνῶν στόν Ἅγιο Φραγκῖσκο καί τά ἐν συνεχείᾳ παρακλάδια ὅπως τόν ΙΜΟ, τό 1948, στήν Γενεύη, τό Συμβούλιο Οἰκονομικῶν καί Κοινωνικῶν Ὑποθέσεων (ECOSOC), ἀκόμη καί τήν Διεθνῆ Συνθήκη Θαλασσίων Ζωνῶν καί Κυριαρχίας UNCLOS, τό 1982, στήν Ζαμάικα τῆς Καραβαϊκῆς θαλάσσης.

Μέ τήν διεύρυνση τῶν ἀμερικανικῶν ἐπεμβάσεων ἀνά τόν κόσμο εἶναι σάν «ἡ Ἀμερική νά πυροβολεῖ τά πόδια της». Ἀκριβέστερα, νά διαψεύδει τήν ἱστορία της ὡς εἰρηνικῆς χώρας καί ἡγέτιδος τοῦ πλανήτου.

Πρόκειται γιά παγκόσμιο ζήτημα, πού δέν ἀφορᾶ μόνο τήν «σκιώδη ἀρμάδα», ἡ ὁποία διακινεῖ παρανόμως πετρέλαιο, ἀλλά καί τούς νομίμους στόλους ναυτικῶν χωρῶν, ἀκόμη καί τόν μοναδικό ἀριθμό ταυτότητος κάθε πλοίου, πού ἀλλάζει στά «σκοτεινά πετρελαιοφόρα».

Ἐάν συνεχισθεῖ ἡ τακτική τῶν συλλήψεων πλοίων στήν ἀνοικτή θάλασσα, θά κλονισθῇ ἡ ἐμπιστοσύνη τῶν πλοιοκτητῶν καί ναυλωτῶν καί σιγά-σιγά τό θαλάσσιο ἐμπόριο (τό 80% τοῦ παγκοσμίου) θά περάσει στόν ἔλεγχο τῆς Κίνας καί τῆς Ρωσσίας πού δέν φοβοῦνται νά διακινδυνεύσουν ἔνοπλες συγκρούσεις μέ τήν Ἀμερική.

Ἡ ἐμβέλεια τοῦ ἀμερικανικοῦ Πολεμικοῦ Ναυτικοῦ δέν συνοδεύεται μέ ἀντίστοιχη ναυπηγική ἱκανότητα, πού ἔχει περάσει στήν Κίνα, τήν Ἰαπωνία καί τήν Νότιο Κορέα. Τά μικρά ἑλληνικά ναυπηγεῖα δέν μποροῦν ν’ ἀνταγωνιστοῦν ναυπηγικούς κολοσσούς, ἀκόμη κι ἄν δεχθοῦν μεγάλες ἀμερικανικές ἐπενδύσεις ὅπως σχεδιάζεται νά γίνουν στήν Ἐλευσῖνα.