Τέσσερεις πολιτικοί ἀρχηγοί ἀπόντες χθές ἀπό τό Προεδρικό!

ΜΕ τίς ἀπουσίες πολιτικῶν ἀρχηγῶν τῆς ἀντιπολιτεύσεως ἐπραγματοποιήθη χθές στό Προεδρικό Μέγαρο ἐκδήλωσις γιά τήν 51η ἐπέτειο ἀπό τήν ἀποκατάσταση τῆς Δημοκρατίας.

Τό κλῖμα πολώσεως εἶναι πλέον ἐμφανές ἀκόμη καί τήν ἡμέρα πού κανονικά πρέπει νά ἑνώνει τούς Ἕλληνες πολιτικούς. Ἀπό τήν δεξίωση ἀπουσίασαν οἱ Πρόεδροι τῆς Ἑλληνικῆς Λύσης, τῆς Πλεύσης Ἐλευθερίας καί τῆς Νίκης. Ἐπίσης δέν ἐπετράπη ἡ εἴσοδος στόν ἀρχηγό τῆς Νέας Ἀριστερᾶς. Συγκεκριμένα ἡ κ. Ζωή Κωνσταντοπούλου ἐπέλεξε, ὅπως εἶπε, τήν ἴδια ὥρα νά δώσει τό «παρών» σέ ἐκδήλωση γιά τήν Παλαιστίνη στήν πλατεῖα Συντάγματος. Ὁ κ. Κυριάκος Βελόπουλος ἐξήγησε ὅτι δέν συμμετέχει σέ «“ἑορτές” πού συμπίπτουν μέ ἐθνικές τραγωδίες, ὅπως ἡ μέγιστη τραγωδία τῆς τουρκικῆς εἰσβολῆς καί συνεχιζόμενης ἐθνοκάθαρσης τοῦ Κυπριακοῦ ἑλληνισμοῦ.»

Ὁ κ. Ἀλέξης Χαρίτσης (Νέα Ἀριστερά) ἔφθασε στήν εἴσοδο τοῦ Προεδρικοῦ Μεγάρου συνοδευόμενος ἀπό ἕναν Παλαιστίνιο, ἡ κόρη τοῦ ὁποίου νοσηλεύεται σέ νοσοκομεῖο τῶν Ἀθηνῶν. Δέν τοῦ ἐπετράπη ἡ εἴσοδος γιατί ἡ πρόσκλησις ἦταν αὐστηρά προσωπική.

Τό ἔργο τοῦ Κωνσταντίνου Καραμανλῆ ἐξῆρε ὁ Πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας κ. Κωνσταντῖνος Τασούλας κατά ὁμιλία του χθές στήν δεξίωση γιά τήν ἀποκατάσταση τῆς Δημοκρατίας. Μεταξύ ἄλλων τόνισε: «Ὅταν σέ μιά ἱστορική στιγμή πλήρη συμβολισμῶν καί συγκινησιακῆς φόρτισης ὁ Κωνσταντῖνος Καραμανλήῆς ἐπέστρεφε τό βράδυ τῆς 23ης Ἰουλίου 1974 στήν Ἑλλάδα μέ τό ἀεροσκάφος τοῦ Γάλλου προέδρου Βαλερί Ζισκάρ ντ’ Ἐσταίν, συγκέντρωνε στό πρόσωπό του ὅλες τίς ἐλπίδες τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ γιά μιά νέα ἀρχή. Καί πράγματι, ὁ Καραμανλῆς δέν ἀρκέστηκε στήν βραχυπρόθεσμη διαχείριση τῶν προκλήσεων τῆς στιγμῆς, ἀλλά ἐπεδίωξε συνειδητά τήν ὁριστική ἐπίλυση ὅλων τῶν προβλημάτων πού ταλάνιζαν τό ἑλληνικό πολιτικό σύστημα ἐπί δεκαετίες.»

Ὁ Πρόεδρος ἀνεφέρθη καί στήν ὀξύτητα πού ἐπικρατεῖ τά τελευταῖα χρόνια:

«Οἱ ἀλλεπάλληλες κρίσεις τῶν τελευταίων χρόνων καί ἡ πολιτική ὀξύτητα πού δυστυχῶς συνεχίζει νά χαρακτηρίζει σέ πολλές περιπτώσεις τήν πολιτική μας ζωή δέν κατάφεραν νά κλονίσουν σοβαρά τό μεταπολιτευτικό οἰκοδόμημα. Ἄς τό διατηρήσουμε, λοιπόν καί ἐμεῖς τό ἴδιο ακλόνητo ὥστε μέ ἑνότητα στά μεγάλα καί στά σπουδαῖα πού πρέπει νά μᾶς ἑνώνουν.»