Παρητήθη ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Δαμιανός γιά νά ἐπανέλθει ἑνωτικό κλίμα στό Σινᾶ

Καταιγιστικές εἶναι οἱ ἐξελίξεις, τίς τελευταῖες ὧρες, στό θρίλλερ μέ τήν «ὁμηρία» τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Σινᾶ κ.κ. Δαμιανοῦ καί τήν ἀνταρσία 11 μοναχῶν πού ἀπαιτοῦν τήν ἀπομάκρυνσή του ἀπό τόν ἀρχιεπισκοπικό θρόνο.

Μετά τά δημοσιεύματα πού ἀπεκάλυπταν ὅτι τόσο ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης ὅσο καί ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν εἶναι ἐνοχλημένοι μέ τά ἤξεις ἀφήξεις τοῦ κ.κ. Δαμιανοῦ καί τό τελεσίγραφο πού τοῦ ἔστειλε ὁ Πατριάρχης Ἱεροσολύμων, χθές μέ μακροσκελῆ ἐπιστολή ὁ ἡγούμενος τοῦ Σινᾶ ἀνεκοίνωσε ὅτι παραιτεῖται. Ὁ κ.κ. Δαμιανός γνωστοποίησε τήν ἀπόφασή του νά ἐκκινήσουν οἱ διαδικασίες διαδοχῆς καί ἀνέφερε πώς ἤδη ἔχει ἐνημερώσει τήν ἑλληνική Κυβέρνηση καί ἔχει ἔλθει σέ ἐπαφή μέ τό Φανάρι καί τήν Ἀρχιεπισκοπή Ἀθηνῶν.

«Ἀφοῦ πλέον εἶναι δεδομένο ὅτι ἡ Ἱερά Σιναϊτική Ἀδελφότητα συμφωνεῖ στούς στρατηγικούς στόχους καί τίς τακτικές μεθόδους γιά τήν ἀντιμετώπιση τῆς ὑπαρξιακῆς κρίσης πού ἀντιμετωπίζει τό μοναστήρι στό ὁποῖο ἀφιέρωσα ὅλη τήν ζωή μου, ἦλθε ἡ ὥρα νά ἀναλάβω τίς εὐθύνες μου καί νά ἐγγυηθῶ τίς διαδικασίες διαδοχῆς μου, οἱ ὁποῖες ξεκινοῦν ἄμεσα καί πρέπει νά ὁλοκληρωθοῦν γρήγορα, ἀλλά μέ σωστό τρόπο, ὥστε ἡ Ἱερά Σιναϊτική Ἀδελφότητα ἑνωμένη νά ἐπικεντρωθεῖ στήν ἐπίλυση τοῦ μεγάλου προβλήματος πού ἀντιμετωπίζει», ἀναφέρεται χαρακτηριστικά στήν ἐπιστολή. Ἀνεγνώρισε τό γεγονός ὅτι, διάγοντας τό 91ο ἔτος τῆς ἡλικίας του, ἡ σκέψις πολλῶν στό μοναστήρι ἐπικεντρώνεται στήν διαδοχή του. «Αὐτή ἀκριβῶς ἡ σκέψη εἶναι ἡ πραγματική αἰτία τῆς ἐσωτερικῆς κρίσης πού ξέσπασε στήν Ἱερά Μονή Σινᾶ. Ἡ εὐθύνη μᾶς βαραίνει ὅλους, καί πρῶτα ἀπ’ ὅλους τούς Σιναΐτες Πατέρες, ἀλλά ὄχι μέ τόν ἴδιο τρόπο καί τό ἴδιο ποσοστό. Δυστυχῶς, συνέπεσε ἡ κρίση τῆς διαδοχῆς μου μέ τήν κρίση πού προκάλεσε ἡ ἀπόφαση τοῦ Ἐφετείου τῆς Ἰσμαηλίας τῆς 28/5/2025, μέ ἀποτέλεσμα ἡ κρίση νά μετατραπεῖ σέ ὑπαρξιακή», ἐξήγησε.

Ἐντύπωση προκαλεῖ ὅτι ὁ κ.κ. Δαμιανός συμπεριφέρθηκε ἑνωτικά καί πρός τούς 11 στασιαστές μοναχούς, πού τοῦ εἶχαν ἀπαγορεύσει ἀκόμη καί τήν λήψη τῶν φαρμάκων του. «Πλέον ἐκ τῶν γεγονότων ἀποδείχθηκε ὅτι ὅλοι οἱ Σιναΐτες Πατέρες, συμπεριλαμβανομένων τῶν 11 στασιαστῶν, μοιραζόμαστε ὁρισμένες κοινές θέσεις, οἱ ὁποῖες πρέπει νά ἀποτελέσουν τήν βάση μιᾶς νέας ἑνότητας:

Α) Στό μέγιστο ζήτημα τῆς δικαστικῆς ἀπόφασης τοῦ Ἐφετείου τῆς Ἰσμαηλίας τῆς 28/5/2025 ὅλοι οἱ Σιναΐτες Πατέρες ἔχουμε τήν ἴδια ἄποψη καί τούς ἴδιους στόχους. Ἡ συγκεκριμένη ἀπόφαση ἀνατρέπει τό ἀπό αἰώνων καθεστώς τῆς Ἱερᾶς Μονῆς, ἀνοίγει τόν δρόμο γιά τήν ἀποϊεροποίηση καί τήν μουσειοποίησή της.

Β) Ἡ λύση στήν ὑπαρξιακή κρίση πού ἀντιμετωπίζουμε θά βρεθεῖ σέ συνεργασία μέ τήν αἰγυπτιακή καί τήν ἑλληνική Κυβέρνηση καί πρέπει νά ἀποτελεῖ μιά τριμερῆ συμφωνία.

Γ) Ἡ λύση, πλήν τοῦ ἰδιοκτησιακοῦ ζητήματος, συμπεριλαμβάνει ὁπωσδήποτε α) τήν ἀναγνώριση αὐτοτελοῦς θρησκευτικοῦ νομικοῦ προσώπου (sui generis) μέ τήν ἐπωνυμία “Ἑλληνορθόδοξη Ἱερά Βασιλική Αὐτόνομη Μονή Ἁγίας Αἰκατερίνης τοῦ Ἁγίου καί Θεοβαδίστου Ὄρους Σινᾶ” στήν αἰγυπτιακή ἔννομη τάξη, β) τήν ἀπόδοση τῆς αἰγυπτιακῆς ὑπηκοότητας στόν ἑκάστοτε Ἀρχιεπίσκοπο Σινᾶ, Φαράν καί Ραϊθώ καί Ἡγούμενο τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Σινᾶ, γ) τήν ἐξασφάλιση ἀδειῶν διαμονῆς στούς Πατέρες μέσῳ εἰδικῶν διαδικασιῶν, δ) τήν προστασία τῆς ἰδιωτικῆς συλλογῆς τῶν κειμηλίων καί χειρογράφων τῆς Ἱερᾶς Μονῆς καί ε) τήν ἀναγνώριση τοῦ ἀμειγῶς θρησκευτικοῦ χαρακτῆρα τῶν κειμηλίων χωρίς καλλιτεχνική ἀξία (ἱ. λειψάνων κ.λπ.).

Δ) Ἡ Σιναϊτική Ἀδελφότητα χρειάζεται νά δεχθεῖ νέους Πατέρες ὥστε νά αὐξηθεῖ ἀριθμητικά».

Τέλος, εὐχαρίστησε ὅσους στήριξαν τήν Μονή, μόλις ἔγινε γνωστή ἡ ἀπόφασις τοῦ αἰγυπτιακοῦ δικαστηρίου. Πρόκειται γιά τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο, τά Πατριαρχεῖα Ἀντιοχείας, Βουλγαρίας, Ἀλεξανδρείας καί Σερβίας, τήν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, τῆς Ἀλβανίας, τῆς Κύπρου, ἐνῶ ἐπέκρινε τήν σιωπή ὅλων τῶν ἄλλων Πατριαρχείων καί Ἐκκλησιῶν. Τέλος, ἄφησε αἰχμές γιά τόν ρόλο της Ρωσσίας. «Δέν εἶναι τυχαῖο ὅτι οἱ πρῶτοι πού ἔσπευσαν νά ἐκμεταλλευθοῦν τό ἐσωτερικό ρῆγμα στήν Ἱερά Σιναϊτική Ἀδελφότητα ἦταν ὀργανώσεις, δίκτυα, κόμματα, ἀλλά καί πρόσωπα πού συνδέονται μέ τήν προσπάθεια τῆς Ρωσσίας νά διαλύσει τήν Ὀρθοδοξία, ἐνῶ προωθοῦν ἀπόψεις ἐνάντιες στήν Ὀρθόδοξη Χριστιανική Θεολογία καί Ἠθική», κατέληξε.