Ἡ πτώση τῆς Γερμανίας

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ καλά τά πράγματα στήν Γερμανία, καί αὐτό μᾶς ἀφορᾶ εὐθέως, ὄχι πλαγίως.

Δέν εἶναι γιά νά χαιρόμαστε καί γιά νά πανηγυρίζουμε, ἀλλά γιά νά προβληματιζόμαστε. Ὅλα ὅσα συνέβησαν στίς ἐκλογές τῶν δύο κρατιδίων ἀλλά καί στίς ἐπερχόμενες ἐκλογές στό κρατίδιο τοῦ Βρανδεμβούργου στίς 22 Σεπτεμβρίου εἶναι στήν πραγματικότητα ἡ κορυφή τοῦ παγόβουνου, καθώς τό καζάνι βράζει. Βράζει στήν κοινωνία, βράζει καί στήν οἰκονομία. Μίλησα τό Σάββατο μέ φίλο ὁ ὁποῖος ἔχει ἐκ τῆς θέσεώς του μέσα στό γερμανικό κατεστημένο πολύ ἀκριβῆ εἰκόνα γιά αὐτό τό ὁποῖο ἔρχεται, καί ἡ εἰσαγωγή του καί μόνο μέ τρόμαξε: «Τό ξέρεις καλά πώς ὅταν βήχει ἡ Γερμανία, ἡ Εὐρώπη παθαίνει γρίππη». Ἀλλά στήν προκειμένη περίπτωση ἡ Γερμανία δέν βήχει ἁπλῶς, ἔχει ὑποστεῖ βαρειά ἴωση.

Ὁ ἄνθρωπος μοῦ περιέγραψε μιά οἰκονομία στήν ὁποία οἱ κορυφαῖοι της παράγοντες πηδοῦν ἀπό τό σκάφος. Μεγάλες ἐπιχειρήσεις ἤδη μετακομίζουν στήν Ἀμερική καί τήν Κίνα γιά νά ἔχουν ἕνα «ἀπάγκιο» μπροστά σέ αὐτό πού ἔρχεται. Ρώτησα τί εἶναι αὐτό πού ἔρχεται, καί ἡ ἀπάντησή του ἦταν ξερή καί μονολεκτική: «Πτωχεύσεις, πάρα πολλές πτωχεύσεις».

Καί ὅταν τοῦ ζήτησα νά γίνει ἀκόμα πιό συγκεκριμένος, προέβλεψε ὅτι τά προβλήματα τῆς διάσημης αὐτοκινητοβιομηχανίας Volkswagen ἡ ὁποία ἔβαλε λουκέτο σέ δύο ἐργοστάσιά της, δέν εἶναι περιστασιακά ἀλλά βαθιά καί στρατηγικά. Καί ὅτι μπορεῖ, ὑπό προϋποθέσεις, ἐάν τό κράτος δέν ἀναλάβει τήν διάσωσή της, νά μᾶς ἀποχαιρετίσει. Νά βάλει γενικό λουκέτο. Νά πτωχεύσει. Ἤδη ὁ τραπεζικός κολοσσός Commerzbank εἶναι ὑπό πώληση στήν ἰταλική Unicredit.

Ὅπως ἐξελίσσονται τά πράγματα, μετά ἀπό τίς πρόσφατες ἐκλογές, τό μεταναστευτικό δέν εἶναι ἁπλά καί μόνο ταυτοτικό πρόβλημα. Ὅτι οἱ κοινωνίες τῆς Δύσεως θέλουν νά ἐπιστρέψουν στόν ἑαυτό τους καί δέν ἐπιθυμοῦν ἄλλα ἀνοίγματα. Ὅτι οἱ ξένοι πού βρίσκονται στό ἔδαφος τῆς μεγάλης εὐρωπαϊκῆς δυνάμεως δέν εἶναι εὐπρόσδεκτοι, γιατί ὄχι μόνο δέν ἔχουν καταφέρει νά προσαρμοστοῦν στόν δυτικό τρόπο ζωῆς –καί ἰδιαίτερα οἱ ριζοσπάστες ἰσλαμιστές, ἀλλά ἐπιτίθενται στόν κόσμο μέ μαχαίρια. Τό πρόβλημά τους εἶναι βαθιά οἰκονομικό.

Ἡ Γερμανία ἀδυνατεῖ πλέον νά τούς πληρώνει τά πλουσιοπάροχα ἐπιδόματα γιά νά βρίσκονται στό ἔδαφός της. Παύει νά εἶναι ὁ παράδεισός τους. Καί αὐτό τό μήνυμα ἐπιχειρεῖ νά στείλει σέ ὁλόκληρη τήν οἰκουμένη μέ τίς ἀπελάσεις καί τίς ἐπιστροφές, προκειμένου νά ἀποτρέψει μεταναστευτικές ροές μέ συγκεκριμένα χαρακτηριστικά ὅπως ἰσλαμιστές ριζοσπάστες πού μισοῦν τήν Δύση.

Τά ὅσα συμβαίνουν στά κρατίδια προδιαγράφουν δυστυχῶς καί τό πολιτικό, ἐκτός ἀπό τό οἰκονομικό, μέλλον τῆς Γερμανίας. Γιατί τά συστημικά κόμματα προκειμένου νά ἀποφύγουν τήν συμμαχία καί τήν διακυβέρνηση μέ τήν «Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία», στό ὄνομα τῆς πολιτικῆς ὀρθότητας, κάνουν κάτι ἀδιανόητο γιά τά γερμανικά δεδομένα: διαπραγματεύονται νά ἐντάξουν στήν τοπική διακυβέρνηση τῶν κρατιδίων τά δύο ἀριστερά κόμματα τά ὁποῖα κατ’ οὐσίαν εἶναι κομμουνιστικά. Κι αὐτό ἀργά ἤ γρήγορα θά ὁδηγήσει σέ ἀκυβερνησία.

Εἶναι πολύ πιθανό νά συμβεῖ τό ἴδιο πρᾶγμα σέ ἕναν βαθμό καί σέ ὁμοσπονδιακό ἐπίπεδο ἐάν ὑπάρχει ἀσυνεννοησία Χριστιανοδημοκρατῶν καί Σοσιαλδημοκρατῶν σέ περίπτωση διεξαγωγῆς πρόωρων ἐκλογῶν: νά συνεργαστοῦν τά μεγάλα κόμματα ἀκόμη καί τά ἀριστερά, ἄν δέ βγαίνουν τά νούμερα γιά νά ἀποφύγουν τόν …φασισμό. Κάτι τέτοιο θά ἔχει ὀλέθρια ἀποτελέσματα γιατί θά ἐνισχύσουν μέ ψήφους μέλλοντος τό AfD, ἀλλά καί γιατί ἡ κυβέρνηση θά παραλύσει.

Ἡ Γερμανία, δυστυχῶς γιά τόν ἑαυτό της ἀλλά καί γιά τήν Εὐρώπη, μετά τήν ἡγεσία τῆς Μέρκελ, παρέδωσε τό τιμόνι της σέ κυβερνήσεις ἀπολύτως ἐλεγχόμενες ἀπό τήν ἐκεῖθεν πλευρά τοῦ Ἀτλαντικοῦ, οἱ ὁποῖες τήν ἔχουν καταστήσει σέ ἐπίπεδο στρατηγικῶν ἀποφάσεων τήν 51η Πολιτεία τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν. Tήν ἀνάγκασαν νά μπεῖ πρώτη στόν πόλεμο καί νά στερηθεῖ τό στρατηγικό πλεονέκτημα τῆς ἀναπτύξεώς της, τήν πρόσβαση στό φθηνό ἐνεργειακό κόστος. Τώρα καταλαβαίνει πάνω σέ τί νάρκη ἔχει καθίσει, καθώς ὁ λαός της φωνάζει στίς δημοσκοπήσεις ὅτι εἶναι ὑπέρ τῆς συνεργασίας μέ τούς Ρώσσους καί τῆς ἐπιστροφῆς στήν προτέρα κατάσταση, ἐνῷ ὁ Σόλτς ζητεῖ ἀπό τόν Ζελένσκυ νά συμβιβαστεῖ καί νά τελειώσει ὁ πόλεμος.

Ἀλλά εἶναι ἤδη ἀργά. Ἡ Γερμανία μέ τήν πρόσδεσή της στό ΝΑΤΟ, χωρίς ἀστερίσκους, ἐγκλώβισε τήν Εὐρώπη σέ ἕναν πόλεμο ἀπό τόν ὁποῖο τά γεράκια τῆς Δύσεως δέν θά τῆς ἐπιτρέψουν νά βγεῖ. Καί θά ἐγκλωβίσουν σέ αὐτόν τόν πόλεμο καί τόν ἑπόμενο Πρόεδρο τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν ὅποιος κι ἄν εἶναι αὐτός. Διότι ὁ πόλεμος ἔχει ἕνα πολύ μεγάλο πλεονέκτημα. Χρηματοδοτεῖ τήν οἰκονομία τῆς Ἀμερικῆς καί τῆς Ἀγγλίας, καί κρύβει τά προβλήματά τους κάτω ἀπό τό χαλί. Ἐνῷ δέν ἀφήνει παραπονεμένη τήν Ρωσσία πού ἐπίσης θησαυρίζει. Οἱ Εὐρωπαῖοι ἡγέτες δέν ὑπερασπίστηκαν τούς λαούς τους ἀλλά τίς ἀμυντικές βιομηχανίες τῆς Δύσεως. Καί ἰδού τά ἀποτελέσματα. Τό γεγονός ὅτι σέ ἀντίστοιχη τροχιά ἔχει τεθεῖ ἡ Γαλλία καί ὅτι ἀργά ἤ γρήγορα θά ὁδηγηθεῖ σέ νέες βουλευτικές ἐκλογές, καθώς ἡ κυβέρνηση Μπαρνιέ διαθέτει μετά βίας τήν ἀνοχή τῆς γαλλικῆς ἐθνοσυνέλευσης καί ἐπιταχύνει τήν κρίση.

Νά εἴμαστε ἕτοιμοι. Ἡ κρίση μετά ἀπό μερικά ἤρεμα χρόνια θά ἐπιστρέψει δριμύτερη. Ἡ Εὐρώπη δέν ἔμαθε ἀπό τά λάθη της, καί αὐτήν τήν φορά κινδυνεύει σοβαρά ὁ ὁμοσπονδιακός της χαρακτήρας. Ἐπανειλημμένως ἡ Δύση ἔχει ἐξαγάγει μετά τό 2008 τήν κρίση της στό ἔδαφός της, καί ἀδυνατίζει τόσο τό νόμισμά της ὅσο καί τήν ἀνταγωνιστικότητά της, ἀλλά οἱ ἡγεσίες της ἔχουν ἀλλοῦ τόν νοῦ τους, σέ ἄλλα πράγματα.

Θά ἔρθει ὁ καιρός πού ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες πού μισήσαμε τήν Γερμανία μέσα στά χρόνια τῆς χρεοκοπίας, θά προσευχόμαστε γιά τήν Γερμανία. Γιατί μέ μιά οἰκονομία καταναλώσεως καί ὑπηρεσιῶν μέ ἔμφαση στόν τουρισμό, ὅπως μᾶς εἶπε καί ἡ Moody’s, ἀρνούμενη νά μᾶς δώσει πάλι τήν ἐπενδυτική βαθμίδα, ἐξαρτώμαστε βαθιά καί ἀπό τήν Γερμανία.

Ἄν πέσει αὐτή, θά πέσει ἡ Εὐρώπη, θά πέσουμε κι ἐμεῖς.