Τώρα βάζουμε ρολά καί στίς θύρες τῶν ναῶν!

Ὁ πατέρας μου ἦταν ἰδιοκτήτης ἑνός παλαιοῦ ἀκινήτου στήν ὁδό Ἁγίου Γεωργίου, στόν Κορυδαλλό.

Τό εἶχε παραχωρήσει, δωρεάν, στόν ἀδελφό του καί ὅταν ἐκεῖνος ἔφυγε ἀπό τήν ζωή, ὁ πατέρας μου ἔδωσε τό ἀκίνητο «ἀντιπαροχή». Κάποια στιγμή, οἱ γονεῖς μου μετακόμισαν ἀπό τήν Νίκαια στόν Κορυδαλλό, στό διαμέρισμα τοῦ τρίτου ὀρόφου τῆς πολυκατοικίας (πῆραν «ἀντιπαροχή» δυό διαμερίσματα καί τά καταστήματα στό ἰσόγειο).

Τό διαμέρισμα ἦταν ἀκριβῶς ἀπέναντι ἀπό τόν ἱερό ναό τοῦ Ἁγίου Γεωργίου Κορυδαλλοῦ, στήν ἴδια εὐθεῖα μέ τό κωδωνοστάσιο! Ὅταν χτυποῦσαν οἱ καμπάνες, τό διαμέρισμα «πήγαινε κι ἐρχόταν», ἀλλά αὐτό δέν ἐνοχλοῦσε τούς γονεῖς μου. Ὁ πατέρας μου τό συνήθισε, ἐνῷ ἡ μητέρα μου ἦταν μέλος τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ συμβουλίου , ἐπί κεφαλῆς τοῦ «Φιλοπτώχου Ταμείου». Ὁ πατέρας, φανατικός φίλος τῶν ἔργων τοῦ Λασκαράτου, τήν πείραζε. «Νομίζεις ὅτι θά ἁγιάσεις ἐπειδή πηγαίνεις στήν ἐκκλησία; Πῶς γίνεται νά συνδυάζεις τήν ἀγιαστούρα μέ τό κούμ-κάν»; Ἡ μαμά, ὅμως, δέν ἔπαιζε «ἐπί χρήμασι».

Μαζεύονταν οἱ φίλες καί ἔπαιζαν μέ τίς ὧρες! Ὑπῆρξα αὐτήκοος καί αὐτόπτης μάρτυς, ὅταν ὁ πατέρας μου εἶχε πιά φύγει ἀπό τόν κόσμο αὐτόν, πού μιά κυρία ἀπό τήν συντροφιά σηκώθηκε νά φύγει κατά τίς ἐννέα τό βράδυ. Κι ὅταν ἔφυγε, τό σχόλιο, ἀπό τήν ὁμήγυρι τῶν φιλενάδων της, πού ἦταν ὅλες χῆρες, ἦταν τό ἀκόλουθο: «Τήν καημένη, ἔχει τόν ἄντρα της!»…

Πῶς τά θυμήθηκα ὅλα αὐτά;. Μά, διότι ἐδιάβασα ὅτι ὁ προϊστάμενος ἱερεύς τοῦ Ἁγίου Γεωργίου Κορυδαλλοῦ ἀποφάσισε καί ἔβαλε… ρολά στίς θύρες, ἐπειδή ὁ ναός εἶχε γίνει ἐπανειλημμένως στόχος διαρρηκτῶν καί ληστῶν!

Ἀντιγράφω ἀπό τό ρεπορτάζ: «Ὁ ἱερέας τοῦ ναοῦ μίλησε στήν τηλεόραση τοῦ Mega σχετικά μέ τήν ἀσυνήθιστη ἀπόφαση. “Ἀναγκασθήκαμε νά βάλουμε ρολά μετά ἀπό μία διάρρηξη πού εἴχαμε. Οἱ ληστές μάλιστα χρησιμοποίησαν τροχό γιά νά κόψουν τά προστατευτικά σίδερα τοῦ ναοῦ. Μπῆκαν μέσα καί ἀφαίρεσαν τάματα ἀπό τήν εἰκόνα τῆς Παναγίας. Ἐπειδή ἔχουν ληστέψει καί ἄλλους ναούς στήν περιοχή, στόν Κορυδαλλό, ἀλλά καί στό Κερατσίνι, κρίναμε πώς αὐτή εἶναι ἡ μόνη λύση, ἀφοῦ ὁ ναός εἶχε καί συναγερμό ὅταν ἔγινε ἡ διάρρηξη. Τά ρολά κλείνουν μόνο τό βράδυ καί ἀνοίγουν πάλι τό πρωί στίς 7:00, δέν φαίνονται δηλαδή κατά τήν διάρκεια τῆς μέρας. Μάθαμε ὅτι τόν περασμένο Μάιο συνέλαβαν ἕναν τριαντάχρονο πού ἔκλεβε τάματα καί χρυσαφικά ἀπό ναούς στόν Κορυδαλλό, ἀλλά δέν εἴχαμε καμμία ἐνημέρωση ἀπό τήν Ἀστυνομία ὅτι πρόκειται γιά τό ἴδιο πρόσωπο πού ἔκλεψε καί τόν δικό μας ναό”»…

Παλαιότερα, τό ρεπορτάζ θά ἀναφερόταν σέ «ἱερόσυλους», ἀλλά στήν μοντέρνα ἑλληνική γλῶσσα λές ἕνα «ληστής» καί εἶσαι ἐν τάξει. Βεβαίως, ἄλλο «ληστής», ἄλλο «διαρρήκτης», ἄλλο «ἱερόσυλος», ἀλλά ὅλα αὐτά εἶναι πλέον λεπτομέρειες. Ὅπως λέμε «παρέσυρε καί σκότωσε μέ τό αὐτοκίνητο πού ὁδηγοῦσε». Μέ τό αὐτοκίνητο δέν «σκοτώνεις», ἀλλά «παρασύρεις καί τραυματίζεις θανασίμως». Στά σωστά ἑλληνικά, ἄλλη εἶναι ἡ σημασία του «σκοτώνω», ἄλλη τοῦ «φονεύω», ἄλλη τοῦ «ἀποκτείνω» καί ἄλλη τοῦ «τραυματίζω θανασίμως». Ποιός, ὅμως, νοιάζεται γιά τά σωστά ἑλληνικά καί γιά τόν πλοῦτο τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας;