“Το τέλος του κόσμου”

Πέμπτη, 11 Φεβρουαρίου 1960

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΕΦΥΓΕΝ ΕΓΚΑΙΡΩΣ!

«Απεβίωσεν εις ηλικίαν 61 ετών ο συγγραφεύς και εμπειρογνώμων της αεροναυτικής Νέβιλ Σιούτ». Πρόκειται περί του συγγραφέως που περιγράφει το βαθμιαίον τέλος του κόσμου υπό το ραδιενεργόν νέφος του ατομικού πολέμου, εγυρίσθη ως ταινία και επαίχθη με τον τίτλον «Όσο υπάρχει ο κόσμος». Και, ναι μεν, ο κόσμος υπάρχει ακόμη• ο Θεός, όμως, ελυπήθη τον ευφάνταστον συγγραφέα και τον επήρε πριν ίδη πραγματοποιούμενα όσα είχε γράψει.

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ ΤΟΥ Ε.Ο.Τ.

Ο Γενικός Γραμματεύς του Ε.Ο.Τ. κ. Φωκάς ανεκοίνωσεν, ότι, συμφώνως προς τα συγκεντρωθέντα στοιχεία, η τουριστική κίνησις εν Ελλάδι κατά το τρέχον έτος 1960 θα σημειώση γενικώς υπολογίσιμοναύξησιν. Ο εκ Γερμανίας αριθμός τουριστών προβλέπεται, ότι θα αυξηθή κατά 40 έως 50%. Κατά το παρελθόν έτος επεσκέφθησαν την Ελλάδα 34.104 τουρίσται εκ Γερμανίας.

Απόψεις

Ἡ ἐνάλια πολιτιστική κληρονομιά εἶναι ἀναπόσπαστο στοιχεῖο τοῦ θαλάσσιου χώρου

Εφημερίς Εστία
Τό νέο σχέδιο νόμου τοῦ Ὑπουργείου Πολιτισμοῦ μέ ἀντικείμενο, μεταξύ ἄλλων , τήν «Ἵδρυση Φορέα Διαχείρισης Ἐπισκέψιμων Χώρων Ἐνάλιας Πολιτιστικῆς Κληρονομιᾶς» ἀποτελεῖ ἀναμφίβολα μιά σημαντική θεσμική πρωτοβουλία.

«Κόβει» τήν Ντόρα ἀπό τά ψηφοδέλτια

Εφημερίς Εστία
Τήν Αμφιθυμία του γιά τόν χρόνο διεξαγωγῆς τῶν ἐκλογῶν ἀπεκάλυψε, μιλῶντας χθές στήν Κοινοβουλευτική Ὁμάδα, ὁ Πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, ὁ ὁποῖος μπέρδεψε τούς βουλευτές.

Τό «μάνατζμεντ» τῆς Ἁγίας Γραφῆς

Μανώλης Κοττάκης
Ακουγα χθές τό πρωί τόν φίλο Δημήτρη Μαῦρο τῆς MRB νά μιλᾶ στήν ἐξαιρετική ραδιοφωνική ἐκπομπή τῶν ἀγαπημένων συναδέλφων Σωτήρη Ξενάκη καί Βασίλη Σκουρῆ καί νά ἀναλύει τά εὑρήματα ἔρευνάς του γιά τήν σχέση τῶν Ἑλλήνων μέ τήν θρησκεία.

Δένδιας: «Γιά τίς Ἔνοπλες Δυνάμεις, ἡ Κύπρος κεῖται πλησίον»

Εφημερίς Εστία
Πενῆντα δύο ἔτη συμπληρώνονται ἀπό τήν τουρκική εἰσβολή στήν Κύπρο.

Ὁ προφήτης Γιάννης Τσαρούχης

Δημήτρης Καπράνος
Ἡ ἀφεντιά μου, εἶχα ἀφήσει καί ἕνα ἀρκετά καλοθρεμμένο μούσι, μέ τόν πατέρα μου νά λέει συνεχῶς ὅτι ἀσχολοῦμαι μέ «τρίχες» καί, κάποια μεσημέρια, ἀνεβαίναμε στό κέντρο τῆς Ἀθήνας, ἀποφασισμένοι νά ἐνταχθοῦμε στήν «ἰντελιγκένσια», ἀφοῦ θεωρούσαμε ἑαυτούς λογίους καί καλλιτέχνες.