Τό ψωμί …ψωμάκι

Πέμπτη, 17 Ἰουλίου 1958

Ο ΚΟΣΜΟΣ
ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΟΥ ΑΡΤΟΥ

Γράφει ὁ… φιλοσοφικός συνεργάτης κυβερνητικῆς ἐφημερίδος: «Δέν ἠμπορῶ νά μή θαυμάσω τόν ἄνθρωπον πού ψήνει καλαμπόκια εἰς τήν γωνίαν τοῦ δρόμου καί ψήνεται ἀπό τόν καλοκαιρινόν ἥλιον. Ὁ ἴδιος μεθαύριον θά δέρνεται ἀπό τό ξηροβόρι γιά νά ψήνῃ κάστανα. Διά πολλούς ἀνθρώπους τό ψωμί εἶναι δυσκολώτατον πρόβλημα». Ὄντως, εἶναι πρόβλημα τό ψωμί… δι’ ὅσους δέν εἶναι φίλοι τῆς Κυβερνήσεως, διωρισμένοι μέ παχυλούς μισθούς εἰς δύο καί τρεῖς θέσεις, εἰς τάς ὁποίας δέν κάμνουν τίποτε!

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
Ὁ κ. ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ ΔΙΕΓΡΑΦΗ ΑΠΟ ΤΟ ΔΚΕΛ

ΘΕΣ)ΝΙΚΗ, Πέμπτη (Τηλεφωνικῶς). – Ἡ ἐνταῦθα περιφερειακή ἐπιτροπή τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος τοῦ Ἐργαζομένου Λαοῦ ἀνεκοίνωσειν, ὅτι, κατόπιν εἰσηγήσεως τῆς Κεντρικῆς Ἐπιτροπῆς, διέγραψε τῶν τάξεων τοῦ Κόμματος τόν Δήμαρχον Θεσσαλονίκης κ. Πατρίκιον, διότι ἡ ἐν γένει πολιτεία αὐτοῦ δέν ἀνταπεκρίθη πρός τήν χαραχθεῖσαν ὑπό τοῦ Κόμματος πολιτικήν καί διέψευσε τάς ἐλπίδας τοῦ λαοῦ τῆς Μακεδονικῆς πρωτευούσης.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ