Τό πλοῖο ἐν κινδύνῳ καί ὁ πλοίαρχος στό «μπαλαοῦρο»;

Ἄς ἀρχίσουμε σήμερα ἀπό τήν «πληγή» τῶν πορθμείων, κοινῶς φέρυ-μπόουτ.

Ὅλα αὐτά, μέ ἀφορμή τό –εὐτυχῶς χωρίς θύματα– ἀτύχημα στήν περιοχή τῶν Νέων Στύρων Εὐβοίας.

Τοὐλάχιστον δύο φορές τήν ἑβδομάδα ταξιδεύω μέ τά φέρυ-μπόουτ ἀπό Πέραμα πρός Σαλαμῖνα καί ἀντιστρόφως. Πρέπει νά γνωρίζουμε ὅτι τό Πέραμα βρίσκεται πάντοτε μεταξύ τῶν τριῶν πρώτων σέ κίνηση λιμένων τῆς Εὐρώπης(!), καθώς διακινοῦνται ἀπό καί πρός Σαλαμῖνα περίπου ὀκτώ ἑκατομμύρια ἐπιβάτες ἐτησίως. Ὑπολογίστε λοιπόν καί πόσα αὐτοκίνητα κινοῦνται, ὑπολογίστε καί πόσα ἑκατομμύρια εἰσπράττονται ἀπό τά αὐτοκίνητα καί τούς ἐπιβάτες.

Σκεφτεῖτε ἐπίσης ὅτι ἡ ἀπόσταση πού διανύουν τά φέρυ-μπόουτ εἶναι ἐλάχιστη, ἀλλά ταξιδεύουν μέ μικρή ταχύτητα, ὥστε νά ἀπαιτοῦνται περίπου εἴκοσι λεπτά γιά νά διανύσουν τήν διαδρομή Πέραμα-Παλούκια.

Ἡ ἀπόσταση ἀπό τό Πέραμα μέχρι τό νησάκι τοῦ Ἁγίου Γεωργίου, τό ὁποῖο συνδέεται πλέον μέ τήν Σαλαμῖνα, δέν εἶναι μεγαλύτερη ἀπό 1,1 ναυτικό μίλι. Δηλαδή ἡ κατασκευή ὑποθαλάσσιας σήραγγος εἶναι σχετικῶς εὔκολη καί –ὅπως ἀκούγεται ἐδῶ καί καμμιά εἰκοσαετία– εἶναι ἀποφασισμένο νά κατασκευασθεῖ. Γιατί, ἄραγε, δέν γίνεται; Ποιά ἰσχυρά συμφέροντα συνεχῶς ματαιώνουν τό ἔργο;

Πᾶμε τώρα στήν ἀπαράδεκτη κατάσταση πού ἐπικρατεῖ στήν γραμμή Περάματος-Σαλαμῖνος, δηλαδή σέ ἕνα ἀπό τά τρία πρῶτα, σέ κίνηση, λιμάνια τῆς Εὐρώπης! Τά φέρυ-μπόουτ πού ἐκτελοῦν τήν γραμμή εἶναι ἐλάχιστα, ἀναλόγως πρός τόν ἀριθμό ἐκείνων πού εἶναι (καινούργια τά περισσότερα) ἀραγμένα στά Παλούκια. Τά σκάφη φορτώνονται ἀσφυκτικά μέ ΙΧ καί φορτηγά. Ἐννοεῖται ὅτι ὅσο λιγώτερα σκάφη ταξιδεύουν, τόσο λιγώτερα εἶναι τά ἔξοδα. Δέν τηροῦνται λοιπόν οἱ ἀποστάσεις, οἱ πόρτες τῶν ὀχημάτων δέν ἀνοίγουν γιατί εἶναι πακτωμένα, οἱ ἐπιβάτες μένουν μέσα στά ὀχήματα καθ’ ὅλη τήν διάρκεια τοῦ ταξιδιοῦ κι ἔτσι καί βουλιάξει –γιά ὁποιονδήποτε λόγο– ἕνα τέτοιο σκάφος, θά κλαίει γιά μῆνες ὅλη ἡ Ἑλλάς!

Πρίν τρία χρόνια γράψαμε πάλι γιά τήν ἀπαράδεκτη κατάσταση, ὁ τότε ὑπουργός ἔδωσε ἐντολή στούς λιμενικούς καί γιά κανα-δυό ἑβδομάδες τηρήθηκαν οἱ κανονισμοί. Ἔπειτα, πάλι τά ἴδια, ὅπως μέχρι καί τήν περασμένη Κυριακή, πού ταξίδεψα πάλι. Σέ ὑποχρεώνει τό πλήρωμα (ἐντολές ἐκτελοῦν οἱ πολυάριθμοι ὑπάλληλοι) νά «κολλήσεις» μέ τά ἄλλα αὐτοκίνητα!

Πᾶμε τώρα στό φέρυ-μπόουτ τῶν Στύρων. Ὁ πλοίαρχος δέν ἐξέπεμψε σῆμα κινδύνου, SOS. Ἀπαράδεκτο! Μέ τό πού ἐκπέμπεις τό σῆμα, ἐνημερώνεται ὁ «Θάλαμος Ἐπιχειρήσεων» τοῦ Ὑπουργείου Ναυτιλίας καθώς καί ἡ μονάδα διασώσεως τῶν ἐναερίων μέσων. Ἄν δέν ἐκπέμψει σῆμα τό βαπόρι, δέν μπορεῖ νά ὑπάρξει ἄμεση κινητοποίηση.

Ἐπίσης, ὤφειλε τό πλήρωμα νά καθοδηγήσει τούς ἐπιβάτες, νά τούς ὑποδείξει ποῦ εἶναι ἀποθηκευμένα τά σωσίβια, νά τούς βοηθήσει νά τά φορέσουν καί νά τούς ὁδηγήσει, ἀσφαλῶς, στίς λέμβους, πού ἐν τῷ μεταξύ εἶχαν σπεύσει.

Δέν τηρήθηκαν λοιπόν οἱ κανονισμοί. Ἀλλά συνέβη καί τό ἑξῆς παλαβό! Ὁ πλοίαρχος συνελήφθη(!) καί ὁδηγήθηκε στόν ἀνακριτή, ὁ ὁποῖος διέταξε τήν κράτησή του! Δηλαδή στήν Ἑλλάδα, τῆς ναυτοσύνης, τῆς πρώτης ναυτιλίας στόν κόσμο, οἱ Ἀρχές ἄφησαν ἕνα πλοῖο προσαραγμένο, ἔξω ἀπό τό λιμάνι, χωρίς τόν καπετάνιο του!

Ὅποιος ἔδωσε αὐτή τήν ἐντολή δέν ἔχει ἰδέα ἀπό θάλασσα, βαπόρια καί ναυτοσύνη! Ὁ καπετάνιος φεύγει πάντα τελευταῖος! Δέν ἔχει σημασία ἄν τό πλοῖο ἦταν (ἤ εἶναι ἀκόμη) προσαραγμένο στά ἀβαθῆ. Μέ ρῆγμα εἴκοσι μέτρων καί μέ τήν γάστρα γεμάτη αὐτοκίνητα, συλλαμβάνεις τόν καπετάνιο καί τόν κλείνεις στό –ὅποιο– μπαλαοῦρο; Ντροπή, γιά ὅλους μας!