Τό Mega ἦταν κόμμα

ΛΥΠΑΜΑΙ πού δέν μπορῶ νά μετάσχω στό πάνδημο «πένθος» γιά τό λουκέτο στόν τηλεοπτικό σταθμό Mega.

Φυσικά καί ἡ σκέψη μου εἶναι δίπλα στούς συναδέλφους μου πού ἔχασαν τίς δουλειές τους καί μέχρι σήμερα ζητοῦν τά δεδουλευμένα ἀπό τούς ἀσυγκίνητους μηντιάρχες, ἀλλά τό θέμα εἶναι πολύ εὐρύτερο γιά νά ἀντιμετωπίζεται μέ τήν ἁπλοϊκή λογική «ἕνα ἀκόμη ΜΜΕ ἔκλεισε». Διότι τό Mega δέν ἦταν ἁπλῶς μέσο ἐνημερώσεως. Ἦταν ἡ τηλεοπτική ἔκφραση τοῦ ἀφανοῦς κατεστημένου πού κυβερνοῦσε τήν χώρα ἀπό τά παρασκήνια. Μαζί μέ τόν τέως ΔΟΛ καί τόν «Πήγασο» συγκροτοῦσε στήν πραγματικότητα ἕνα μεγάλο ἐξωθεσμικό πολιτικό κόμμα πού ρύθμιζε τίς ἐσωτερικές μας ὑποθέσεις.

Θά χώριζα τήν δράση τῶν μετόχων αὐτῆς τῆς ὀργάνωσης σέ τρεῖς φάσεις. Ἡ πρώτη, στά χρόνια τῆς «εὐημερίας». Ἐκείνη τήν ἐποχή τό Mega μέ τά βαρειά του ὀνόματα ἔδωσε ἰδεολογική ὑπόσταση στό ἔγκλημα πού συντελέστηκε κατά τῆς χώρας. Ἔπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στήν ἐποχή τοῦ Χρηματιστηρίου, στήν μεγαλύτερη ἀναδιανομή πλούτου πού ἔγινε ποτέ στήν χώρα εἰς βάρος τῶν πολλῶν καί πρός ὄφελος τῶν ὀλίγων. Ἡ πολιτική κάλυψη πού ἔδωσε στούς κ. Σημίτη – Παπαντωνίου ἦταν θηριώδης. Ἰδεολογικοποίησε ἐπίσης μαζί μέ τήν ναυαρχίδα τοῦ ΔΟΛ τό πάρτυ τῶν ἐξοπλισμῶν. Τό σύνθημα «βούτυρο ἤ κανόνια» μέ τό ὁποῖο ἀπέκτησε νομιμοποίηση τό ρεσιτάλ τῆς μίζας τοῦ Γιάννου καί τοῦ Ἄκη, ἐκεῖ ἀκούστηκε ἄπειρες φορές. Ἡ δημιουργική λογιστική Σημίτη γιά τήν ἔνταξη στήν ΟΝΕ ἐκεῖ διαφημίστηκε ἐπί ποινῆ ἀποκλεισμοῦ καί ἐξαφάνισης ἀπό τόν χάρτη γιά ὅποιον ἤθελε νά τήν ἀμφισβητήσει.

Στήν δεύτερη φάση, μετά τήν ἄνοδο τῆς ΝΔ στήν ἐξουσία τό 2004, τό Mega πρωταγωνίστησε στήν ἐπιχείρηση δημιουργίας ἀστάθειας στήν χώρα. Μέ ἔξυπνο τρόπο, ὁμολογουμένως. Πρῶτα μέ τόν πόλεμο πού κήρυξε στόν βασικό μέτοχο Καραμανλῆ. Κέρδισε νομικά, ἀπέτυχε πολιτικά. Ἔπειτα μέ τό τηλεοπτικό στασίδι πού παραχώρησε σέ χρήσιμες ἀκροδεξιές φιγοῦρες τήν περίοδο 2005-2007. Τούς τό χρωστοῦσε, γιατί τινές ἐξ αὐτῶν «βρῆκαν» τήν λύση στό θέμα τοῦ βασικοῦ μετόχου. (Τά γνωρίζω ἀπό πρῶτο χέρι.) Τό Mega ἔκτισε ἐπιτυχῶς τό πρῶτο μόρφωμα ἀκροδεξιᾶς στήν Ἑλλάδα τῆς ΟΝΕ. Σέ 152 ἕδρες περιορίστηκε ἡ πλειοψηφία Καραμανλῆ τό 2007. Καί βεβαίως τό κανάλι αὐτό μετεῖχε προθύμως (ἄν καί δέν ἄρχισε πρῶτο) στόν πόλεμο γιά τό Βατοπέδιο. Διακεκριμένος συνάδελφός μας ὁμολόγησε τήν Κυριακή ὅτι «δέν θά ξεχάσω τόν πόλεμο τοῦ Mega κατά τοῦ Κώστα Καραμανλῆ, ἕναν πόλεμο στόν ὁποῖο συμμετεῖχα καί ἐγώ» καί ὅτι «ἡ ἐπίθεση κατά Καραμανλῆ εἶχε ξεπεράσει τά ὅρια τοῦ καννιβαλισμοῦ».

Ἡ τρίτη φάση ἄρχισε μετά τήν ἀπομάκρυνση Καραμανλῆ ἀπό τήν ἐξουσία. Ἄν καί οἱ μέτοχοι δέν ἐμπιστεύονταν τόν Γιῶργο Παπανδρέου –γι’ αὐτό καί συνέπραξαν στήν πτώση του τήν ὁποία ὅμως προκάλεσε μέ τά λάθη του ὁ ἴδιος– ὁ σταθμός ὑπηρέτησε μέ φανατισμό τό ἀντιλαϊκό σχέδιο τῆς τρόικα. Συγκεκριμένοι συνάδελφοί μας –μόνο ἕνας ἔγραψε βιβλίο καί ἔκανε πρός τιμήν του αὐτοκριτική μεταγενεστέρως– πυροβολοῦσαν κάθε βράδυ τόν κόσμο μέ ἐπιχειρήματα ὑπέρ τῆς ἐφαρμογῆς τοῦ μνημονίου. Ὑπέρ τῆς μείωσης τῶν συντάξεων. Ὑπέρ τῆς κατάργησης τῶν δώρων. «Γιά νά σωθοῦμε». Στήν πραγματικότητα γιά νά «σωθοῦν» κάποιες τράπεζες τῆς κλεπτοκρατίας καί τό κανάλι στίς ὁποῖες χρωστοῦσε. Πολλοί συνάδελφοι πού ἀναγκάστηκαν νά ὑπερασπιστοῦν αὐτή τήν ἄρρωστη ἐπιχειρηματολογία «κάηκαν» γιά πάντα στήν συνείδηση τοῦ κόσμου. Σέ ὅποια μετερίζια μετακόμισαν δέχθηκαν καί δέχονται μέχρι σήμερα βροχή μηνυμάτων ἀγανάκτησης ἀπό ἀκροατές-τηλεθεατές γιά ὅσα εἶπαν: Καί πρίν ἀπό δέκα χρόνια ἀλλά καί τήν περίοδο τοῦ δημοψηφίσματος. Τότε πού δέν ὑπῆρχε ἄλλη ἐπιλογή ἐκτός ἀπό τήν προπαγάνδιση τοῦ «ναί». Δέν ξεχνιοῦνται αὐτά! Εἶναι τόσο ἰσχυρά στήν μνήμη τοῦ κόσμου, ὅσο καί τό 1965. Ἦταν τέτοιο τό μένος καί ἡ σφοδρότητα τῆς ἐπίθεσης πού ἐξαπέλυσε τότε ὁ σταθμός κατά τοῦ λαοῦ (στήν πρώτη φάση τῆς κρίσης), ὥστε ὅπως μοῦ ἐξομολογήθηκε ἐκ τῶν ὑστέρων κορυφαῖο ἐπιτελικό στέλεχος τοῦ Mega, ὁ Ἀλέξης Τσίπρας τοῦ εἶπε τό 2012 ὡς ἀρχηγός τῆς ἀξιωματικῆς Ἀντιπολίτευσης τό ἑξῆς: «Ἄν δέν ἦταν τό Mega, δέν θά περνοῦσε τό μνημόνιο!».

Ὁ «Τηλέτυπος», λοιπόν, ἄγνωστα περιστατικά τῆς γέννησης τοῦ ὁποίου μοῦ ἔχει διηγηθεῖ off the record ὁ ἀείμνηστος δικηγόρος Τρύφων Κουταλίδης, δέν ἦταν ἁπλό μέσο ἐνημέρωσης, μά κάτι πολύ περισσότερο. Τό ἀτύχημα γι’ αὐτόν τόν θεσμικό πυλῶνα τοῦ συστήματος ἦταν πώς ἐπιχείρησε νά τά βρεῖ μέ τό νέο πολιτικό κατεστημένο μετερχόμενο τίς παμπάλαιες μεθόδους τῆς συναλλαγῆς μέ γάτες, Ἱμαλάια καί λοιπές ἱστορίες. Τά νέα ἀφεντικά τῆς ἐξουσίας ὅμως ναί μέν ἤθελαν –ὅπως ἀπεδείχθη– συναλλαγή ἀλλά ὄχι μέ τό Mega. Δέν ἤθελαν συγκυβέρνηση μέ τό «κόμμα». Προτίμησαν τόν Καμμένο.

Υ.Γ.: Κάποιοι τηλεοπτικοί σταθμοί θέλουν νά ἀντιγράψουν τό Mega γιά νά …κληρονομήσουν τό κοινό του. Ἀντιγράφεις ποτέ ἕνα …«φθαρμένο προϊόν»;