Τό ξύλο… ἔλειπε

Τετάρτη, 30 Ἰουλίου 1958

Ο ΚΟΣΜΟΣ
ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΦΑΓΑΜΕ

Γράφει ἡ «Μιλλιέτ» περί τῆς συνομιλίας τοῦ Ἕλληνος πρεσβετοῦ κ. Πεσμαζόγλου μετά τοῦ ὑπ. τῶν Ἐξωτερικῶν Ζορλοῦ εἰς τήν τραπεζαρίαν τοῦ ξενοδοχείου «Χίλτων»: «Ἐξερχόμενος τοῦ ξενοδοχείου ὁ Ἕλλην πρεσβευτής ἠκούσθη λέγων, Ἑλληνιστί, εἰς τόν Γεν. Πρόξενον: “Μόνο ξύλο, πού δέν ἐφάγαμε!…”». Καί, ναί μέν, ἀπό τῆς 6ης Σεπτεμβρίου 1955 ἡ Ἑλλάς τρώγει συνεχῶς ξύλο ἀπό τούς Τούρκους, χάριν τῶν ψήφων… τῆς ἐν Θρᾴκη μειονότητος. Ἀλλά τί ἔγραψεν περί τῶν ὅσων… κατάπιεν, εἰς τήν τραπεζαρίαν»;

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟΝ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟΝ ΕΙΣ ΥΠΑΤΗΝ

Τό Διοικητικόν Συμβούλιον τοῦ Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ ἐπεκύρωσε δημοπρασίαν διά τήν ἀνέγερσιν τουριστικοῦ ξενοδοχείου εἰς τήν περιφέρειαν Ὑπάτης, μέ προϋπολογισθεῖσαν δαπάνην 11.000.000 δραχμῶν. Τό νέον τοῦτο ξενοδοχεῖον θά διαθέτει 78 κλίνας, ἑστιατόριον δι’ ἑκατόν ἄτομα, μπάρ, σαλόνια, αἴθουσαν γυμναστικῆς, ἰδιαίτερα ντούς κ.λ.π., θά καταταχθῇ δέ εἰς τήν Α΄ κατηγορίαν.

Αἱ ἐργασίαι ἀνεγέρσεως θ’ ἀρχίσουν ἐντός τοῦ Αὐγούστου.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ