Τό ξύλο… ἔλειπε

Τετάρτη, 30 Ἰουλίου 1958

Ο ΚΟΣΜΟΣ
ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΦΑΓΑΜΕ

Γράφει ἡ «Μιλλιέτ» περί τῆς συνομιλίας τοῦ Ἕλληνος πρεσβετοῦ κ. Πεσμαζόγλου μετά τοῦ ὑπ. τῶν Ἐξωτερικῶν Ζορλοῦ εἰς τήν τραπεζαρίαν τοῦ ξενοδοχείου «Χίλτων»: «Ἐξερχόμενος τοῦ ξενοδοχείου ὁ Ἕλλην πρεσβευτής ἠκούσθη λέγων, Ἑλληνιστί, εἰς τόν Γεν. Πρόξενον: “Μόνο ξύλο, πού δέν ἐφάγαμε!…”». Καί, ναί μέν, ἀπό τῆς 6ης Σεπτεμβρίου 1955 ἡ Ἑλλάς τρώγει συνεχῶς ξύλο ἀπό τούς Τούρκους, χάριν τῶν ψήφων… τῆς ἐν Θρᾴκη μειονότητος. Ἀλλά τί ἔγραψεν περί τῶν ὅσων… κατάπιεν, εἰς τήν τραπεζαρίαν»;

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟΝ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟΝ ΕΙΣ ΥΠΑΤΗΝ

Τό Διοικητικόν Συμβούλιον τοῦ Ὀργανισμοῦ Τουρισμοῦ ἐπεκύρωσε δημοπρασίαν διά τήν ἀνέγερσιν τουριστικοῦ ξενοδοχείου εἰς τήν περιφέρειαν Ὑπάτης, μέ προϋπολογισθεῖσαν δαπάνην 11.000.000 δραχμῶν. Τό νέον τοῦτο ξενοδοχεῖον θά διαθέτει 78 κλίνας, ἑστιατόριον δι’ ἑκατόν ἄτομα, μπάρ, σαλόνια, αἴθουσαν γυμναστικῆς, ἰδιαίτερα ντούς κ.λ.π., θά καταταχθῇ δέ εἰς τήν Α΄ κατηγορίαν.

Αἱ ἐργασίαι ἀνεγέρσεως θ’ ἀρχίσουν ἐντός τοῦ Αὐγούστου.

Απόψεις

Νῖκος Π. Τσάκος: Θέλουμε ἑλληνική σημαία σέ ὅλα μας τά πλοῖα

Δημήτρης Καπράνος
Ὁ ἐπί κεφαλῆς τῆς ΤΕΝ ἀναφέρθηκε ἐπίσης στίς προϋποθέσεις τῆς ἐπιτεύξεως τῶν στόχων καί σημείωσε ὅτι χρειάζονται περισσότεροι διαθέσιμοι Ἕλληνες ναυτικοί, ἀλλά καί νεωτεριστικές ἰδέες

Ἡ ἀδιέξοδη ἐνεργειακή μετάβαση

Εφημερίς Εστία
Ἐντύπωση προκαλοῦν ἡ ἀντίδραση τῆς Κομμισσιόν καί οἱ τοποθετήσεις διαφόρων ἀνώτερων στελεχῶν της, ἐν ὄψει τῶν μέτρων πού πρέπει νά ληφθοῦν γιά τήν ἀντιμετώπιση τῆς νέας ἐνεργειακῆς κρίσης, ἡ ὁποία μαστίζει τήν Εὐρώπη τούς τελευταίους μῆνες.

«Ποτέ δέν θεώρησα νεκρούς ὅσους ἔφερε στό φῶς ἡ ἀρχαιολογική σκαπάνη»

Εφημερίς Εστία
ΕΦΗ ΣΑΠΟΥΝΑ-ΣΑΚΕΛΛΑΡΑΚΗ: Ἐπί ἕξι δεκαετίες ὑπηρετεῖ τήν ἐπιστήμη τῆς Ἀρχαιολογίας

Ὁ Τάφος τῆς Κρίσεως: Ἐκεῖ ὅπου οἱ ψυχές λογοδοτοῦν

Εφημερίς Εστία
H ΑΓΝΩΣΤΗ ΕΛΛΑΔΑ

Στό ἐρώτημα «ἄν ἀνηφορίζει κανείς τήν Ἀκρόπολη, γιά νά τήν δεῖ, πεζῇ ἤ μέ αὐτοκίνητο, ἀπαντῶ: μέ τά γόνατα!»

Εφημερίς Εστία
Ὁ κορυφαῖος νεωτεριστής ἀρχιτέκτων Λέ Κορμπυζιέ, μέγας γνώστης τῶν μυστικῶν τῆς Ἀκροπόλεως, ἀναφερόμενος στόν Παρθενῶνα, εἶχε δηλώσει: «Παραμένω ἀνίκανος νά καταλάβω τό μεγαλεῖο αὐτοῦ τοῦ πράγματος. Ἕνας ἄγριος καί ἀπελπισμένος ἀγῶνας...»