Τό κόστος τῆς νίκης εἶναι ἡ δέσμευση

ΟΙ γραμμές αὐτές διατυπώνονται νωρίς τό ἀπόγευμα τῆς Κυριακῆς, ὅταν τό ἐπίσημο ἀποτέλεσμα τῶν ἐθνικῶν ἐκλογῶν δέν εἶναι γνωστό.

Ἄνευ δεδομένων λοιπόν καί μέ μόνη τήν γνώση ὅτι ἡ ΝΔ προηγεῖτο αἰσθητά τοῦ ΣΥΡΙΖΑ στά exit polls τήν δευτέρα μεσημβρινή, στά ὁποῖα ὅμως τό πλῆθος τῶν ἐρωτηθέντων δέν ἔδειχνε ἐνθουσιασμό νά μοιραστεῖ μέ τούς ἐρευνητές τίς προτιμήσεις του, ἐπιλέγω νά σᾶς μεταφέρω ἕναν ἐνδιαφέροντα ὁρισμό τοῦ Ἀνδρέα Παπανδρέου γιά τήν νίκη καί τήν ἧττα. Γιά τούς ἡττημένους, ἴσως καί βολικό. Παρηγοριά. Γιά τά λοιπά, μέ ἄνεση στό φύλλο τῆς Τρίτης. Εἶπε, λοιπόν, ὁ Ἀνδρέας στόν Θανάση Λάλα σέ ἀνύποπτο χρόνο, ὅπως αὐτό καταγράφεται στό τελευταῖο του βιβλίο, τά ἑξῆς: «Τό κόστος τῆς ἥττας εἶναι ὅτι ἀπεμπολεῖς τήν τεράστια εὐθύνη πού θά ἐπωμιζόσουν, ἰδιαιτέρως σέ μία τέτοια κρίσιμη περίοδο πού ζοῦμε. Ἄν κερδίσεις τίς ἐκλογές, ἡ κυβέρνηση πού θά σχηματίσεις, θά καθορίσει τήν τύχη τῆς χώρας καί αὐτό εἶναι τεράστια εὐθύνη. Ἡ χώρα αὐτή τήν περίοδο εἶναι σέ μεταίχμιο.

Ἑπομένως, τό κέρδος τῆς ἥττας σέ μία τέτοια στιγμή εἶναι ὅτι ἀποφεύγεις πάρα πολύ μεγάλες εὐθῦνες, πού εἶναι πολλές φορές καί ἐφιαλτικές. Τό κόστος τῆς νίκης εἶναι τό ἀντίθετο. Τήν ἑπόμενη μέρα, πού ἔχει τελειώσει τό πανηγύρι, ἔχεις ἀναλάβει μία τεράστια εὐθύνη. Ἔχει φύγει ἡ χαρά καί ἔχεις μόνο εὐθῦνες καί τεράστια συσσωρευμένα προβλήματα. Γενικότερα στήν ζωή, ἡ ἧττα ἔχει ἕνα σημαντικό κέρδος. Μέ τήν ἧττα ἔχεις σαφῶς ἀποκλείσει κάποιο χῶρο στήν ζωή σου, στόν δρόμο σου ἔχεις ἀποκλείσει μία ἀπό τίς ἐπιλογές πού νόμιζες ὅτι ἦταν σωστή. Αὐτό σοῦ ἐπιτρέπει νά κάνεις νέα ὄνειρα, νέα σχέδια καί νά ξαναδεῖς τό πεδίο ἐξ ὑπαρχῆς. Ἡ ἧττα, βεβαίως, δέν εἶναι μόνο ἀποτέλεσμα λαθῶν. Μπορεῖ οἱ ἀντίπαλες δυνάμεις νά ἀποδειχθοῦν ἰσχυρότερες.

Γιά τήν νίκη τώρα: Σκέφτομαι πώς στήν ζωή γενικότερα τό κόστος τῆς νίκης εἶναι ἡ δέσμευση. Ἡ νίκη κατακτᾶται πάντοτε μέ δαπάνες ψυχικές. Ὄχι θυσίες ὅμως. Οἱ θυσίες εἶναι κάτι, πού ἔχει νά κάνει ἀπολύτως μέ σένα. Μέ τήν νίκη φορτώνεσαι ἕνα βάρος καί εἶσαι πιά δέσμιος αὐτοῦ τοῦ φορτίου. Εἶσαι δέσμιος τῆς νίκης. Ἡ νίκη δέν ἀπελευθερώνει. Νά ἐξηγήσω γιατί εἶναι βάρος ἀσήκωτο.

Συχνά ὅσο προσπαθεῖς, παλεύεις νά φθάσεις στήν κορυφή, ἡ ἐπιθυμία νά ἀγγίξεις τήν κορυφή δέν σέ ἀφήνει νά σκεφτεῖς ἄν ἔχεις τά προσόντα πού ἀπαιτοῦνται γιά νά ἀντέξεις ἐκεῖ ψηλά. Οἱ συνθῆκες τῆς κορυφῆς δέν εἶναι ἴδιες μέ τίς συνθῆκες τῆς κανονικῆς ζωῆς. Ἀπαιτεῖται ἄλλη ἀνθεκτικότητα, καί σωματική καί πνευματική. Τόν βαθμό ἀνθεκτικότητος στήν κορυφή οἱ περισσότεροι τόν διαπιστώνουν μόνον ἄν πατήσουν στήν κορυφή. Αὐτό εἶναι πολύ κακό γιά τόν λαό, γιά ὅλους αὐτούς πού ἐξαρτῶνται ἀπό αὐτόν πού φθάνει στήν κορυφή.

Στήν κορυφή ἐπικρατεῖ πίεση, πολλή πίεση»….

Απόψεις

Σύγκρουσις 15 βουλευτῶν τῆς ΝΔ μέ τούς κ.κ. Μητσοτάκη-Σκέρτσο

Εφημερίς Εστία
Αὐτός εἶναι ὁ συνολικός ἀριθμός τῶν βουλευτῶν πού ὑπέγραψαν τήν ἐπιστολή κατά τοῦ ἐπιτελικοῦ κράτους, ἀλλά ἐδόθησαν στήν δημοσιότητα μόνον οἱ 5 ἐξ αὐτῶν γιά νά μήν προκληθεῖ ἀναστάτωσις δύο ἑβδομάδες πρίν τό συνέδριο τοῦ κόμματος – Πῦρ ὁμαδόν κατά τῶν μικρῶν πυρήνων καί τῆς ὑπερσυγκεντρώσεως ἰσχύος στό Μαξίμου

Οἱ ἐκσυγχρονιστές τοῦ Μαξίμου διαλύουν τίς μικρομεσαῖες ἐπιχειρήσεις

Μανώλης Κοττάκης
O Πρωθυπουργός ἐπέλεξε νά ἐμφανιστεῖ χθές βράδυ στό προσυνέδριο τῆς Νέας Δημοκρατίας στό Ναύπλιο, τό ὁποῖο εἶχε ὡς θέμα του τό σύγχρονο κράτος, μέ τρεῖς πασοκογενεῖς ὑπουργούς στό πλευρό του: τόν βαλλόμενο ἀπό τήν Κοινοβουλευτική Ὁμάδα τοῦ κυβερνῶντος κόμματος ὑπουργό Ἐπικρατείας κύριο Σκέρτσο, τόν παλαιό συνεργάτη τοῦ δημάρχου Ἀθηναίων Γιώργου Καμίνη ὑπουργό Ἐσωτερικῶν Θεόδωρο Λιβάνιο καί τόν κεντρώων ἐκ πατρός καταβολῶν, μηδέποτε ἔχοντα σχέση μέ τήν Νέα Δημοκρατία, ὑπουργό Ψηφιακῆς Πολιτικῆς κύριο Παπαστεργίου.

Μετά τό δημοσίευμα τῆς «Ἑστίας» ὁ κ. Μαρινάκης ἀπεδοκίμασε τόν κ. Σέρμπο

Εφημερίς Εστία
H «Eστία» ὑπεχρέωσε τόν κυβερνητικό ἐκπρόσωπο νά «ἀδειάσει» τόν σύμβουλο τοῦ Πρωθυπουργοῦ κ. Σωτήρη Σέρμπο γιά τίς γνωστές δηλώσεις του στήν ΕΡΤ κατά τίς ὁποῖες προέβλεπε ὅτι Ρωσσία καί Κίνα θά ἀναλάβουν ρόλο ἐγγυητῶν γιά τά Στενά τοῦ Ὁρμούζ, ἐνῷ χαρακτήριζε τόν Πρόεδρο Τράμπ «ἀπερίσκεπτο.

Ἄς παίρνουν ἠρεμιστικά οἱ ἄλλοι, ὄχι ἐμεῖς

Δημήτρης Καπράνος
Μιλήσαμε χθές γιά τήν τοξική συμπεριφορά τῶν «ἐπαϊόντων» (μεταξύ αὐτῶν καί ἐμεῖς, οἱ δημοσιογράφοι), ἡ ὁποία συμβάλλει στήν διαπίστευση τῆς βίας ὡς συστατικοῦ τῆς καθημερινότητος.

Παρασκευή 29 Ἀπριλίου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ Η ΚΥΡΙΑ… ΠΡΟΕΔΡΟΣ!