Τό καπέλλο τῆς Μελάνια καί ὁ χαιρετισμός τοῦ Μάσκ

«Πῶς σοῦ φάνηκε ἡ Μελάνια μέ τό καπέλλο;» μέ ρώτησε ἡ καλή συνάδελφος.

Φυσικά, δέν τῆς μετρίασα τήν ἀγωνία, ἀλλά τῆς εἶπα ὅτι «δέν ἀσχολοῦμαι μέ αὐτές τίς ἀηδίες». Ἐπέμεινε, ὅμως καί ἄρχισε νά μοῦ ἀναλύει τό γιατί εἶχα ἄδικο! «Ὅλοι ἀναφέρονται στό μαῦρο παλτό καί τό μαῦρο καπέλλο. Ἡ Λάουρα ντέ Νίγκρις ἔγραψε “κομψό, ναί, ἀλλά γιά λάθος τελετή. Τέλειο γιά κηδεία. Αὐτό τό καπέλλο (ἀκόμα καί ἡ ἐπιλογή ἑνός τόσο σκούρου outfit) ἦταν ἐντελῶς λάθος.”» Δέν τόλμησα νά τῆς πῶ ὅτι δέν εἶχα διαβάσει τόν χρησμό τῆς κυρίας Λάουρα, ἀλλά ἔσπευσα νά τήν ρωτήσω.

«Καλά, τήν καπελλαδούρα-γουέστερν τῆς Μελάνια, πού ἦταν σάν τόν Γουάιατ Ἔρπ πρόσεξες καί δέν πρόσεξες τόν χαιρετισμό τοῦ Μάσκ, ὁ ὁποῖος χαιρέτησε ναζιστικά στήν παρέλαση τῆς ὁρκωμοσίας τοῦ Ντόναλντ;» Μοῦ ἀπάντησε πολύ ἁπλά ὅτι «ὁ Μάσκ ἀφ’ ἑνός δήλωσε ὅτι δέν χαιρέτησε, ἀλλά τόν ἔπιασε ἡ κάμερα καθώς σήκωνε τό χέρι του νά ξύσει τό κούτελό του, καί ἀφ’ ἑτέρου τήν ἔκοψε τήν σκηνή ἀπό τά βίντεο πού κυκλοφόρησαν στά “σόσιαλ”. Δικά του εἶναι τά “σόσιαλ”, ὅ,τι θέλει τά κάνει!».

Ὅπως καταλαβαίνετε, ἔχουμε μπεῖ πλέον στόν ἀστερισμό τοῦ Μάσκ, ὁ ὁποῖος μᾶλλον τήν ἔχει ψωνίσει γιά τά καλά, καθώς μετά τίς τόσες ἀγορές του, φαίνεται ὅτι ἀγόρασε καί …τόν Λευκό Οἶκο! Κι ὅταν ἀγοράσεις τόν Λευκό Οἶκο, γιατί νά μήν εἶσαι ὁ ἑπόμενος Πρόεδρος, ἀγοράζοντας καί τίς ΗΠΑ, ἀφοῦ θά ἔχεις πρῶτα ἀγοράσει τήν Διώρυγα τοῦ Παναμᾶ, τήν Γροιλανδία, τήν Γῆ τοῦ Πυρός καί τά νησιά Σβάλμπαρντ, πού εἶναι καταφύγιο πολικῶν ἀρκούδων!

Δέν ξέρω τί λέτε ἐσεῖς, ἀγαπητοί, ἀλλά ἐμένα ὁ μεγάλος πλοῦτος πού ἔχει μαζευτεῖ ἀπό ἐλάχιστους «ὀλιγάρχες», μέ τρομάζει. Βέβαια, ἄν δεῖ κανείς ποῦ βρίσκονται σήμερα οἱ Ρῶσσοι «ὀλιγάρχες», ἴσως μετριασθεῖ ὁ φόβος, ἀλλά σήμερα οἱ ἀνισότητες ἔχουν φθάσει στό ὑψηλότερο σημεῖο. Καί, ξέρετε, ἡ μεγάλη δύναμη, πού ἐκφράζεται μέ κάθε τρόπο στήν δημόσια ζωή, δέν εἶναι πάντα γιά καλό.

Ἄς γυρίσουμε, ὅμως, στήν φιέστα τῆς ὁρκωμοσίας τοῦ Τράμπ, ἡ ὁποία μπορεῖ νά μήν εἶχε τήν ποιότητα παλαιοτέρων τελετῶν, ἀλλά ἀπό γκλαμουριά καί γκλίττερ, ἄλλο τίποτα! Μέχρι καί στρατιωτικό ξίφος μέ τό ὁποῖο ἔκοψε τήν τούρτα, βοηθούμενος ἀπό τόν ἀντιπρόεδρό του, κράτησε ὁ νέος πλανητάρχης! Καί, κραδαίνοντας τό ξίφος, ὡς ἄλλος στρατηγός Κάστερ, ὄχι μόνο ἔκανε κομμάτια τό γλύκισμα, ἀλλά λικνίσθηκε καί στόν ρυθμό τοῦ «YMCA», τό ὁποῖο ἔμαθα κι ἐγώ νά χορεύω, μέ ὅλες τίς κινήσεις, σέ μιά κρουαζιέρα, ἀπό δύο Ἑλληνοαμερικανίδες, ἀνοιχτά τῶν Οἰνουσσῶν καί οὐχί τῶν Ἀζορῶν!

Δέν θά φθάσω στό σημεῖο νά ἀποκαλέσω τήν ἐποχή μας «ἐποχή τῶν τεράτων», ἀλλά μιά δόση τερατώδη τήν ἔχει ἡ ὅλη κατάσταση. Ὄχι πώς ἦταν τά πράγματα καλύτερα πρίν, μέ τήν ὑπερδύναμη πού πιστέψαμε νά ἔχει γίνει ἡ χλεύη τῶν ἡττημένων, ἀλλά βλέποντας τόσο πολύ πλοῦτο στά χέρια τόσων ὀλίγων, ὅπως καί νά εἶναι, σκιάζομαι! Καί ὅπως εἶπε ἐκεῖνος ὁ σαχλαμάρας Φινλανδός, ὁ Ὄλλι Ρέν, «Καλό κουράγιο»!