Τό εἶπε ὁ… κόσμος ὅλος!

Σάββατον 28 Φεβρουαρίου 1959

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΠΟΛΥΤΙΜΟΣ ΜΑΡΤΥΣ

Πολύ σπουδαία μία ἀπό τάς μάρτυρας, πού ἐξητάσθησαν προχθές εἰς τήν δίκην τῆς δηλητηριαστρίας Μαρίας Μιλάνου: «ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Πιστεύεις ὅτι ὁ Πατρινός ἔβαλε τή Μαρία νά σκοτώσῃ τούς δικούς της; ΜΑΡΤΥΣ: Ἀφοῦ τό λέει ὁ κόσμος ὅλος, τό πιστεύω καί ἐγώ». Ὥστε, ἄν ἀκουσθῇ κἄτι καί τό πιστεύῃ ὅλος ὁ κόσμος, τό πιστεύομεν καί ἐμεῖς. Εἰδ’ ἄλλως, καί νά τό εἴδαμε μέ τά μάτια μας, δέν τό πιστεύομεν. Αὐτό θά εἰπῇ, εἰς τήν Ἑλλάδα… αὐτήκοος μάρτυς!

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

ΠΡΟΣ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΙΝ ΤΩΝ ΛΑΪΚΩΝ ΔΕΙΣΙΔΑΙΜΟΝΙΩΝ

Τό Ὑπουργεῖον Προνοίας διέταξε τούς νομιάτρους, ἐξ ἀφορμῆς τῶν ὁμαδικῶν θανάτων Πατρῶν καί Ναυπλίου, ὅπως συστήσουν κατά τόπους ἐπιτροπάς ἐξ ἐπιφανῶν προσώπων, τά ὁποῖα θά ἀναλάβουν τό ἔργον τῆς διαφωτίσεως τοῦ κοινοῦ ἐπί τῶν ὅρων ὑγιεινῆς, διαβιώσεως καί τήν καταπολέμησιν τῶν δεισιδαιμονιῶν καί προλήψεων εἰς τόν τομέα τῆς ὑγείας.

Απόψεις

Παράθυρο γιά κυβερνήσεις συνεργασίας ἀπό τόν Διοικητή τῆς Τραπέζης Ἑλλάδος

Εφημερίς Εστία
«Χρειαζόμαστε κουλτούρα συναινέσεων» – Δέν ἀνέφερε τό ὄνομα Μητσοτάκης – Ἐπίθεσις κατά Ἀνδρουλάκη γιά τήν 13η σύνταξη, σχόλια κατά Τσίπρα γιά τό 2015

Ἡ «Πύλη τῶν Δακρύων» τῆς Μέσης Ἀνατολῆς

Εφημερίς Εστία
Τό μεῖζον εἶναι ἡ ἀνατροπή τῶν δεδομένων τῆς παγκόσμιας οἰκονομίας, ἀφοῦ πλέον μετά τά Στενά τοῦ Ὁρμούζ πλήττεται καί ἡ νοτία πρόσβασις τῆς Ἐρυθρᾶς Θαλάσσης, τό Στενό Μπάμπ ἐλ Μαντέμπ, πού, ὅπως μᾶς διδάσκει ἡ βιβλική ἀρχαιολογία, ἑρμηνεύεται ὡς «Πύλη τῶν Δακρύων».

Κοινοβούλιο: Ἀντιπαράθεσις γιά «ἐκτροπή» τήν ἡμέρα τῆς… Δημοκρατίας

Εφημερίς Εστία
Ἡ συζήτησις γιά τήν συνταγματική ἀναθεώρηση ἐξελίχθηκε σέ μετωπική ἀναμέτρηση μεταξύ τοῦ Πρωθυπουργοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη καί τοῦ Προέδρου τοῦ ΠΑΣΟΚ Νίκου Ἀνδρουλάκη, μέ ἐπίκεντρο τήν λειτουργία τῶν θεσμῶν, τήν δημοκρατική νομιμοποίηση τῶν κυβερνητικῶν ἐπιλογῶν καί τίς προτεινόμενες μεταβολές τοῦ Συντάγματος.

Ἀναμνήσεις ἀπό τήν μακρινή Μεταπολίτευση

Δημήτρης Καπράνος
Θά σᾶς διηγηθῶ τήν πρόσληψή μου στήν ἐφημερίδα της.

ΜΙΑ ΑΣΤΕΙΑ ΕΚΔΡΟΜΗ

Παύλος Νιρβάνας
Τό ἀεροπλάνον τοῦ ὀνείρου –τό ὁποῖον, ὡς γνωστόν, ἐκτελεῖ τάς συγκοινωνίας τοῦ χρόνου– μέ μετέφερεν εἰς τάς Ἀθήνας τοῦ 1886.