Τό χρυσοπράσινο φύλλο ἔχασε τόν πατέρα του…

Ἔγραψα, πού λέτε, ἕνα ἀπό ἐκεῖνα τά ἄρθρα πού…

… σοῦ ἔρχονται φλάς στό μυαλό καί τά ἀποθηκεύεις ἀμέσως στόν σκληρό δίσκο τῆς μνήμης μέχρι νά βρεθεῖς μπροστά στόν ὑπολογιστή σου. Ἀναφερόμουν στήν κυπριακή Ναυτιλία, μέ τήν εὐκαιρία τοῦ Συνεδρίου «Ναυτιλιακή Κύπρος». Τό τέλειωσα, τό ἔστειλα καί ἔκλεισα γιά λίγο τά μάτια…

Μέ ξύπνησε σέ δέκα λεπτά τό τηλέφωνο. Ἦταν ὁ συνάδελφος, πού παρέλαβε τό ἄρθρο στήν ἐφημερίδα. «Συγγνώμη πού σέ ἐνοχλῶ, ἀλλά νομίζω ὅτι τό “Χρυσοπράσινο φύλλο” δέν τό ἔγραψε ὁ Σεφέρης ἀλλά ὁ Ἐλύτης» μοῦ λέει…

Εἶχα κλείσει τό ἄρθρο μου μέ στίχους ἀπό τό ποίημα πού μελοποίησε ὁ Μίκης. «Μπά, νομίζω ὅτι ὁ Σεφέρης εἶναι ὁ ποιητής» ἀπάντησα καί ξαναγύρισα στήν πολυθρόνα… Βεβαίως, εἴχαμε κάνει καί οἱ δύο λάθος! Διότι τό «Χρυσοπράσινο φύλλο» τό ἔχει γράψει ὁ Λεωνίδας Μαλένης, Κύπριος δημοσιογράφος καί λογοτέχνης, ὁ ὁποῖος ἔφυγε χθές ἀπό τήν ζωή!

Μοῦ τό θύμισε τήν ἑπομένη, ὅταν δημοσιεύθηκε τό ἄρθρο, φίλος καί συνάδελφός μου ἀπό τήν Κύπρο. «Δηλαδή δέν ἠμπορεῖ καί ἕνας Κύπριος νά γράψει ἕναν ἀριστούργημα;» μοῦ εἶπε σκωπτικά. «Τί ἐννοεῖς; Ποιός εἶπε τό ἀντίθετο;» τοῦ ἀπαντῶ. «Ἐσύ τό εἶπες, πού γράφεις σήμερον εἰς τήν ἐφημερίδα σου ὅτι τό “Χρυσοπράσινον φύλλον, ἐν ἐγγραμμένον ἀπό τόν Σεφέρην!» μοῦ λέει. «Γιά δές, βρέ, πού εἶχε δίκιο ὁ συνάδελφος» σκέφθηκα. «Ὥστε ὁ Ἐλύτης τό ἔχει γράψει καί ὄχι ὁ Σεφέρης!» εἶπα καί ἐκεῖνος μέ προσγείωσε. «Οὔτεν ὁ Ἐλύτης οὔτεν ὁ Σεφέρης. Συγγραφέας τοῦ ποιήματος ἔναιν ὁ Κύπριος λογοτέχνης Λεωνίδας Μαλένης. Ὅλοι νομίζουν ὅτι ἔναιν ἔργον τοῦ Ἐλύτη ἤ τοῦ Σεφέρη. Δέν ἔναιν ὅμως» μοῦ εἶπε μέ ἐκείνη τήν χαρακτηριστική κυπριακή προφορά, διατηρῶντας τά πολύτιμα «νί», τά ὁποῖα ἐμεῖς ἔχουμε καταργήσει!

Χθές, ὅπως διαβάσαμε στά μέσα ἐνημερώσεως, ἐξεδήμησε εἰς Κύριον ὁ Λεωνίδας Μαλένης, συγγραφεύς καί δημοσιογράφος, ὁ ὁποῖος γεννήθηκε τό 1937 στή Λευκωσία. Ἐσπούδασε στίς ΗΠΑ, μέ ἀντικείμενο τίς Δημόσιες Σχέσεις, ἐπέστρεψε στήν Κύπρο καί εἰσῆλθε στό δημοσιογραφικό ἐπάγγελμα. Ἐργάσθηκε ἀρχικῶς στήν ἐφημερίδα «Ἔθνος». Μεταξύ 1957 καί 1961 ἐργάστηκε ὡς συντάκτης καί ἀρχισυντάκτης στό περιοδικό «Τάιμς ὄφ Σάιπρους». Τό 1961 προσελήφθη ὡς βοηθός μορφωτικός λειτουργός στό γραφεῖο Τύπου τῆς πρεσβείας τῶν ΗΠΑ στήν Λευκωσία. Τό 1962 μετέβη ἐκ νέου στίς ΗΠΑ καί ὅταν ἐπέστρεψε στήν Κύπρο, συνέχισε τήν ἐργασία του στό Ἀμερικανικό Κέντρο στήν Λευκωσία (πολιτιστικό ἵδρυμα τῆς πρεσβείας). Μεταξύ 1969 καί 1971 ἐργάστηκε ὡς διευθυντής ἑταιρείας εἰσαγωγῆς κινηματογραφικῶν ταινιῶν. Ἀπό τό 1960 ἄρχισε μιά μακρά καί ποικιλόμορφη συνεργασία μέ τό Ραδιοφωνικό Ἵδρυμα Κύπρου, ὡς παρουσιαστής προγραμμάτων (ραδιόφωνο καί τηλεόραση), ὡς ἠθοποιός σέ ραδιοφωνικές ἐκπομπές, ὡς σεναριογράφος, στιχουργός, μεταφραστής θεατρικῶν ἔργων κ.λπ. Ἡ συνεργασία αὐτή κράτησε μέχρι τό 1998, ὁπότε ὁ Λεωνίδας Μαλένης ἄρχισε συνεργασία μέ τήν τηλεόραση καί τό ραδιόφωνο ἰδιωτικοῦ σταθμοῦ. Ἔγραψε ποιήματα, διηγήματα, θεατρικά ἔργα, κριτική βιβλίου καί θεάτρου Ποιήματά του, ὅπως τό γνωστότατο «Χρυσοπράσινο Φύλλο», μελοποιήθηκαν ἀπό τόν Μίκη Θεοδωράκη.

Λεωνίδα Μαλένη, γαῖαν ἔχοις ἐλαφράν εἰς τήν γῆν τοῦ χρυσοπράσινου φύλλου…

Απόψεις

Στήν λίστα τρομοκρατικῶν ὀργανώσεων τῆς ΕΕ οἱ «Φρουροί τῆς Ἐπαναστάσεως»

Εφημερίς Εστία
Παρασκηνιακές διαβουλεύσεις σέ ἀνώτατο ἐπίπεδο στίς Βρυξέλλες γιά πάγωμα τραπεζικῶν λογαριασμῶν, δέσμευση περιουσιακῶν στοιχείων καί ἀπαγόρευση εἰσόδου στήν Ἕνωση ἐάν…  – Ἐπιφυλακτική ἡ Ἑλληνική Κυβέρνησις λόγῳ Σουέζ, ἐμπορικῆς ναυτιλίας καί Χούθι

3.000 χρόνια ναυτικῆς ἱστορίας

Εφημερίς Εστία
Δέν Υπάρχει ἄλλο Ναυτικό στόν κόσμο μέ ἱστορία 3.000 ἐτῶν. Δέν ὑπάρχει ἄλλο Ναυτικό πού οἱ ρίζες του νά χάνονται στίς ἐποχές τίς ὁποῖες ὀνομάζουμε μυθολογία. Γιατί, ἀκόμη καί πρίν ἀπό τόν Τρωικό Πόλεμο, ὑπῆρχαν οἱ ἱστορίες τοῦ Ἰάσονα καί τῆς Ἀργοναυτικῆς Ἐκστρατείας.

Μαθήματα ἠθικῆς στήν Εὐρωβουλή ἀπό τήν Ἀφροδίτη Λατινοπούλου

Εφημερίς Εστία
Ἡ Εὐρωβουλευτής καί πρόεδρος τῆς Φωνῆς Λογικῆς Ἀφροδίτη Λατινοπούλου κατέθεσε οἰκειοθελῶς αἴτημα ἄρσεως τῆς κοινοβουλευτικῆς ἀσυλίας της πρός τήν Πρόεδρο τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Κοινοβουλίου, Ρομπέρτα Μέτσολα. Στούς λόγους πού ἐπικαλεῖται γιά τό διάβημα εἶναι μεταξύ ἄλλων, ὅπως χαρακτηριστικά ἀναφέρει, ὄτι «ἐδῶ καί μῆνες δέχομαι ἀσταμάτητη λάσπη, συκοφαντίες, πολιτικές διώξεις καί νομικές παρενοχλήσεις ἀπό πολιτικούς ἀντιπάλους, ΜΜΕ πού ὑπηρετοῦν συγκεκριμένα συμφέροντα καί κέντρα ἐξουσίας πού ἐνοχλοῦνται ἀπό τήν παρουσία τῆς Φωνῆς Λογικῆς στό Εὐρωκοινοβούλιο.» Ἐν συνεχείᾳ ἐπισημαίνει ὅτι ἡ ἀπάντησίς της στίς ὕβρεις εἶναι ξεκάθαρη καί στήν σχετική ἐπιστολή πρό τήν Ρομπέρτα Μέτσολα μεταξύ ἄλλων ἀναφέρει: «Στή χώρα καταγωγῆς μου, τήν Ἑλλάδα, ἔχει κατατεθεῖ ἀγωγή ἐναντίον μου ἀπό πολιτικούς ἀντιπάλους. Εἶμαι ἀπολύτως βέβαιη ὅτι ὁποιαδήποτε ἀμερόληπτη δικαστική ἐξέταση θά ἀποδείξει ἀδιαμφισβήτητα τήν ἀθωότητά μου. Ἀκριβῶς ἐπειδή δέν ἔχω τίποτα νά ἀποκρύψω, καί ἐπειδή πιστεύω ἀκράδαντα στίς ἀρχές τῆς διαφάνειας, τῆς λογοδοσίας καί τοῦ κράτους δικαίου, θεωρῶ ὅτι ἀποτελεῖ τόσο ὑποχρέωσή μου ὅσο καί καθῆκον μου –πρωτίστως ἀπέναντι στούς πολῖτες πού μέ τιμοῦν μέ τήν ψῆφο τους– νά διευκολύνω τήν ταχεῖα καί ἀπρόσκοπτη ἀπονομή τῆς δικαιοσύνης. Γιά τόν λόγο αὐτό, καί προκειμένου νά διασφαλιστεῖ ὅτι δέν θά προκύψει οὔτε ἡ παραμικρή ὑπόνοια ὅτι θά μποροῦσα νά χρησιμοποιήσω τήν κοινοβουλευτική μου ἀσυλία ὡς ἀσπίδα […]

Τό πρόβλημα στά ἀεροδρόμια καί τά λόγια τοῦ ἀέρα

Δημήτρης Καπράνος
«Οὔτε Τέμπη στόν ἀέρα οὔτε ἄλλες τερατολογίες».

ΤΟ ΚΡΙΤΗΡΙΟΝ ΤΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ

Παύλος Νιρβάνας
Ἀπό τό ἀρχεῖο τῆς «Ἑστίας», 16 Ἰανουαρίου 1926