Τό «151», οἱ ἐκλογές καί ἡ δημοκρατία

Δέν ἔχω αὐτήν τήν ὥρα ὑπ’ ὄψιν τό ἀποτέλεσμα τῆς χθεσινοβραδυνῆς ψηφοφορίας.

Ὑποθέτω, ὅμως, ὅτι ὅλα θά ἔγιναν ὅπως εἶχαν σχεδιασθεῖ. Δηλαδή ἡ κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ καί… Δανέλ θά ἔλαβε τήν πολυπόθητη (γιατί γελᾶτε;) ψῆφο ἐμπιστοσύνης!

Τώρα, πόσο μπορεῖς νά ἐμπιστεύεσαι μιά κυβέρνηση πού πελαγοδρομεῖ καί προσπαθεῖ νά ἐπανασυστήσει τό πασοκικό κράτος (μέ τά ἴδια, παλιά καί σκωροφαγωμένα ὑλικά), εἶναι «ἄλλου παπᾶ εὐαγγέλιο!»…

Εἶναι βέβαιο ὅτι ἡ πλειοψηφία δέν ἐμπιστεύεται τήν κυβέρνηση καί ἐπιθυμεῖ ἐκλογές. Στίς δημοκρατίες ὅμως ὁ λαός ἐναποθέτει τήν τύχη του στήν πλειοψηφία τῆς Βουλῆς. Κουρελού-ξεκουρελού, ἅπαξ καί πάρεις τό «151» παίζεις μπάλα ὅπως θές. Συνεπῶς, τό μοναδικό πού θά μποροῦσε ν’ ἀκούσει αὐτήν τήν στιγμή ὁ διαφωνῶν μέ τήν κυβέρνηση λαός εἶναι: «Ἄς πρόσεχες»…

Τί σημασία ἔχει ἄν ἑπτά στούς δέκα Ἕλληνες διαφωνοῦν μέ τήν συμφωνία τῶν Ψαράδων; Ἀπό τήν ὥρα πού ὁ κ. Δανέλλης εἶπε τό πολυπόθητο γιά τήν κυβέρνηση «Ναί», οὐδέν λάθος ἀναγνωρίζεται. Τί καί ἄν τό 65% τῶν πολιτῶν θέλει ἐκλογές; Ἅπαξ καί σέ ἐμπιστεύεται ἡ Βουλή μπορεῖς νά κάνεις ἐκλογές μέ τή λήξη τῆς τετραετίας, ἀκόμη κι ἕναν μῆνα ἀργότερα.

Ὁ πρωθυπουργός, λοιπόν, ἔχει κάθε δικαίωμα νά σκεφθεῖ καί νά ἀποφασίσει περί τοῦ πρακτέου. Ἐκλογές τώρα, ἐκλογές τόν Μάιο, ἤ ἐκλογές τόν Σεπτέμβριο; Θά σταθμίσει τήν πιθανότητα νά γνωρίσει μεγάλη ἧττα στίς Εὐρωεκλογές τοῦ Μαΐου καί ἄν δεῖ ὅτι οἱ δημοσκοπήσεις δέν εἶναι τόσο τραγικές θά τό τραβήξει μέχρι τόν Σεπτέμβριο. Γι’ αὐτό ἀπαιτεῖται ψυχραιμία ἀπό τούς πολῖτες, καθώς εἰσερχόμεθα ὅπως ὅλα δείχνουν σέ μία παρατεταμένη καί ἄγρια προεκλογική περίοδο. Οὐδείς μπορεῖ νά ἀμφισβητήσει, λοιπόν, ὅτι τό παιχνίδι εἶναι πλέον στά χέρια τοῦ Ἀλ. Τσίπρα. Ἐάν ἐκεῖνος νομίζει ὅτι ἡ χώρα δέν κινδυνεύει μέ τό νά «τραβήξει ἀπό τά μαλλιά» τήν παραμονή του στήν ἐξουσία, θά τό πράξει. Καί μήν ἀμφιβάλλει κανείς ὅτι ὑπάρχει ἕνα σημαντικό κομμάτι τοῦ ἐκλογικοῦ σώματος πού θά τόν χειροκροτήσει. Ἀλήθεια, ἔχετε σκεφθεῖ ποτέ ποιοί εἶναι ἐκεῖνοι οἱ πολῖτες πού πηγαίνουν στήν κάλπη; Ἔχετε σκεφθεῖ ποτέ ὅτι μόνο τό 10% τῶν πολιτῶν εἶναι συνεπές πρός τίς φορολογικές του ὑποχρεώσεις; Ἔχετε σκεφθεῖ ποτέ ὅτι τό 10% τοῦ ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ πληρώνει γιά νά ζεῖ τό ὑπόλοιπο 90%; Ἔχετε σκεφθεῖ ποτέ ὅτι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐξαρτῶνται ἀπό τήν ἑκάστοτε κυβέρνηση εἶναι πολύ περισσότεροι ἀπό ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἀσχολοῦνται μόνο μέ τή δουλειά τους καί προσπαθοῦν νά τά βγάλουν πέρα μέ τίς δικές τους δυνάμεις;

Εἶναι βέβαιο ὅτι ὅλα αὐτά τά σκέφτονται ὁ πρωθυπουργός καί οἱ σύμβουλοί του. Καί γνωρίζουν καλά σέ ποιά χώρα ζοῦν καί σέ ποιό ἐκλογικό σῶμα ἀπευθύνονται. Γι’ αὐτό, λοιπόν, ἄν θέλετε τήν ἄποψή μου οἱ σύμβουλοι τοῦ πρωθυπουργοῦ εἶναι βέβαιο ὅτι ἐπιθυμοῦν τήν πάση θυσία παραμονή στήν κυβέρνηση μέχρι καί τήν τελευταία ἡμέρα, σέ μία προσπάθεια «νά γυρίσουν τό παιχνίδι». Μόνο πού ὁ χρόνος πού μεσολαβεῖ μέχρι τότε εἶναι τεράστιος πολιτικά.