Τήν Ἱστορία τήν γράφουν τά πρόσωπα

Ἡ σκηνή χθές, στόν Πειραιᾶ, ἐμπρός ἀπό ἀνδριάντα τοῦ Ἀρχιστρατήγου τῆς Ἐπαναστάσεως Θεοδώρου Κολοκοτρώνη, σέ ἕνα στενάκι, τήν ὁδό Δραγάτση, δίπλα στό γιαπί τῆς πρώην Ραλλείου καί πλάι στίς καφετέριες.

Βλέπετε, οἱ προηγούμενες δημοτικές ἀρχές δέν θεώρησαν τόν Κολοκοτρώνη «ἀρκετό», ὥστε νά τοποθετήσουν τόν ἀνδριάντα του στήν κεντρική πλατεῖα Κοραῆ. Ἴσως ἄν λεγόταν «Κολοκοτρωνάκος»…

Τέλος πάντων, ἐκεῖ, χθές, οἱ ἀρχές τῆς πόλεως συγκεντρώθηκαν γιά τήν καθιερωμένη κατάθεση στεφάνων. Ὅταν, λοιπόν, πῆγε νά καταθέσει –ὡς ἐκπρόσωπος τῆς Βουλῆς– ὁ βουλευτής τῆς Νέας Ἀριστερᾶς, φίλτατος, Θεόδωρος Δρίτσας, κάποιοι, ἀπό τόν κόσμο (πέντε-ἕξι δηλαδή) ἄρχισαν νά φωνάζουν: «Ποτέ πιά φασισμός, τό “Ὄχι” τό εἶπε ὁ λαός»…

Εἶναι μία ἀπό τίς πιπίλες καί τίς ἀνακρίβειες πού χρησιμοποιοῦν ὁρισμένοι, σέ μιά προσπάθεια νά πείσουν ὅτι στό ἔπος τοῦ «Ὄχι» μετείχαν τό ΕΑΜ, ἡ ΕΠΟΝ καί ὁ ΕΛΑΣ, ὅταν εἶναι γνωστό ὅτι καί οἱ δύο αὐτές ὀργανώσεις δημιουργήθηκαν μετά τό 1940! Ἀλλά, γιά νά καταλαβαίνουμε τί λέμε. Ποιός λαός εἶπε τό «Ὄχι»; Τότε δέν ὑπῆρχε «Τό σπίτι τοῦ Λαοῦ» γιά νά πάει ὁ πρέσβης τῆς Ἰταλίας στήν Ἑλλάδα, νά χτυπήσει τήν πόρτα καί νά ἐπιδώσει στόν Λαό τό τελεσίγραφο τοῦ Μουσσολίνι!

Ὁ Γκράτσι στόν Ἰωάννη Μεταξᾶ ἐπέδωσε τό τελεσίγραφο καί ἔλαβε τήν ἀπάντηση, «Alors, c’est la guerre», ὅπερ μεταφραζόμενον στά ἑλληνικά σημαίνει «Λοιπόν, ἔχουμε πόλεμο!», καί μονολεκτικά ἀποδόθηκε μέ τό περίφημο, μοναδικό, μνημειῶδες, παγκόσμιο, θρυλικό πλέον «Ὄχι»!

Ἀλλά, δυστυχῶς, εἴμαστε ὁ λαός πού δέχεται ὑποδείξεις ἀπό κάποιον, τοῦ ὁποίου οἱ πρόγονοι ἔκοβαν τά δάχτυλα τῶν νεκρῶν Ἑλλήνων στρατιωτῶν στό Ἀλβανικό Μέτωπο γιά νά τούς πάρουν τήν βέρα ἤ τό δαχτυλίδι, τραβοῦσαν τόν σταυρό ἀπό τόν λαιμό τους ἤ τούς ἄνοιγαν τό στόμα γιά νά κλέψουν τυχόν χρυσά δόντια (ἀφηγήσεις τοῦ πατέρα μου, πού ἦταν στήν πρώτη γραμμή)!

Τήν Ἱστορία τήν γράφουν τά πρόσωπα. Καί ὁ Ἰωάννης Μεταξᾶς (νά δηλώσω καθαρά ὅτι ἀντιτίθεμαι στήν ὁποιουδήποτε χρώματος δικτατορία) ἦταν τότε ὁ ἡγέτης τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους.

Θά μοῦ πεῖτε τώρα, ζοῦμε σέ μιά χώρα στήν ὁποία οἱ ἐλεύθεροι Ἕλληνες φυλάκισαν τόν Θεόδωρο Κολοκοτρώνη καί δολοφόνησαν τόν Ἰωάννη Καποδίστρια καί περιμένουμε λογική καί ὑπευθυνότητα; Σοβαροί νά εἴμαστε. Κανείς δέν ἀμφισβητεῖ τήν ἀνδρεία καί τόν ἡρωισμό τῶν ἀντιστασιακῶν ὀργανώσεων (1941-44). Οἱ Γερμανοί, οἱ Ἰταλοί καί οἱ Βούλγαροι κάτι παραπάνω γνωρίζουν. Ἀλλά ἀπό αὐτό τό σημεῖο μέχρι νά ἐπιχειροῦμε παραχάραξη τῆς Ἱστορίας, διαγραφή καί ἐπανεγγραφή τῶν ἡμερομηνιῶν καί ἄλλα εὐτράπελα, ὑπάρχει μεγάλη διαφορά.

Ὁ Ἀρκάδες τοῦ Πειραιῶς, πάντως, περιμένουμε νά δοῦμε τόν ἀνδριάντα τοῦ Θεοδώρου Κολοκοτρώνη (δωρεά τοῦ Συνδέσμου Ἀρκάδων Πειραιῶς, πού φέρει τό ὄνομά του) στήν πλατεῖα Κοραῆ, ὅταν θά γίνει ἡ ἀπό καιρό ἐξαγγελθεῖσα ἀνάπλαση. Εἶναι δίκαιο, ἄς γίνει πράξη!