Θέλουν πράγματι οἱ Δημοκρατικοί νά χάσουν;

Ενα ἐρώτημα πού πλανᾶται σχετικά μέ τίς ἀμερικανικές ἐκλογές εἶναι ἄν πράγματι οἱ Δημοκρατικοί θέλουν νά τίς κερδίσουν.

Αὐτό πού μέχρι τώρα «ψιθυριζόταν» ἀπό ὁρισμένους, πλέον, μετά τό πρῶτο «ντημπαίητ» μεταξύ Τράμπ καί Μπάιντεν, εἶναι πρῶτο θέμα στά μέσα ἐνημερώσεως. Ὁ Ἀμερικανός Πρόεδρος εἶναι ἐκλογή ἥττας. Ὄχι μόνον ἡττήθηκε κατά κράτος στήν συζήτηση μέ τόν ἀντίπαλό του, ἀλλά μέ τήν ἐν γένει στάση του, τίς κινήσεις καί τίς ἀπαντήσεις του, ἐπιβεβαίωσε ὅλους αὐτούς πού διεπίστωναν ὅτι πλέον εἶναι ἀκατάλληλος γιά τό ἀνώτατο ἀξίωμα τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν.

• Τοῦ Εὐθ. Π. Πέτρου

Δέν ἦταν ὅμως αὐτό κεραυνός ἐν αἰθρίᾳ. Ἡ ἐν γένει συμπεριφορά τοῦ Τζό Μπάιντεν τά τελευταῖα χρόνια δείχνει ἀνεπάρκειες ὅσον ἀφορᾶ στήν ἐκπλήρωση τῶν καθηκόντων του, ἀνεπάρκειες τίς ὁποῖες καί ὁ πράγματι ἀποτελεσματικός μηχανισμός προπαγάνδας τοῦ Δημοκρατικοῦ Κόμματος δέν κατόρθωνε νά ἀποκρύψει. Ὁπότε ἐπανέρχεται τό ἐρώτημα. Μήπως πράγματι οἱ Δημοκρατικοί -ἤ, γιά τήν ἀκρίβεια, κάποιες τάσεις μέσα στό κόμμα αὐτό- θέλουν νά χάσουν;

Εἶναι γεγονός ὅτι πολλοί θεωροῦν τόν Τζό Μπάιντεν ὑπαίτιο γιά τήν ἐμπλοκή στόν πόλεμο τῆς Οὐκρανίας. Καί πράγματι, δέν μπορεῖ οἱ ἐπιχειρηματικές δραστηριότητες τοῦ υἱοῦ τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου, τοῦ ἤδη καταδικασθέντος γιά ἄλλες ὑποθέσεις Χάντερ Μπάιντεν, στήν χώρα τοῦ Ζελένσκυ, νά μήν ἔπαιξαν ρόλο στήν ἐπιμονή τῆς ἡγεσίας τοῦ Λευκοῦ Οἴκου, πού, σέ συνδυασμό μέ τίς ἰδεοληψίες τῆς ρωσσικῆς ἡγεσίας, κατέστησε τόν πόλεμο ἀναπόφευκτο. Ἄν ὅμως ἤθελαν ἁπλῶς ἕναν Πρόεδρο πού θά τελειώσει τόν πόλεμο στήν Οὐκρανία, μποροῦσαν ἁπλῶς νά ἀλλάξουν ὑποψήφιο. Ἄν καί οἱ ἐν ἐνεργείᾳ Πρόεδροι πάντα διεκδικοῦν δεύτερη θητεία, κανείς λογικός ἄνθρωπος δέν θά ἐπέκρινε τήν ἀπόφαση νά ἀποσυρθεῖ ἡ ὑποψηφιότης ἑνός ἀνθρώπου 81 ἐτῶν. Καί ὁ ἴδιος κανονικά θά ἔπρεπε νά ἀκολουθήσει τήν ὁδό τῆς οἰκειοθελοῦς παραχωρήσεως τῆς ὑποψηφιότητος σέ ἕναν νεώτερο. Θά ἀποχωροῦσε ἔτσι μέ ἀξιοπρέπεια, τήν ὁποία δέν εἶναι βέβαιον ὅτι θά διατηρήσει μετά τό ἐκλογικό ἀποτέλεσμα καί ὅσα ἐνδεχομένως ἀποκαλυφθοῦν, ὅταν οἱ Ρεπουμπλικανοί ἀρχίσουν νά «ξετινάζουν» τά πεπραγμένα τῆς κυβερνήσεώς του.

Τό ζήτημα λοιπόν δέν μπορεῖ νά εἶναι μόνον τό πρόσωπο τοῦ Μπάιντεν. Ἐπειδή καί τό Δημοκρατικό Κόμμα εἶναι πολυσυλλεκτικό, ὑπάρχουν σέ αὐτό καί τάσεις οἱ ὁποῖες εἶναι σοβαρά ἐνοχλημένες μέ τόν δρόμο πού ἔχει πάρει τίς δύο τελευταῖες δεκαετίες. Πράγματι, ἀπό τήν ἡμέρα τῆς ἐκλογῆς τοῦ Μπίλλ Κλίντον, τό Δημοκρατικό Κόμμα ἀπομακρύνεται ἀργά καί σταθερά ἀπό τίς παραδοσιακές ἀξίες πάνω στίς ὁποῖες οἰκοδομήθηκε καί μεγαλούργησε τό ἀμερικανικό ἔθνος. Οἱ δικαιωματισμοί καί ἡ woke ἀτζέντα ἔχουν ἐκτοπίσει τό ὅραμα τῆς ἐξελίξεως καί τῆς προόδου, πού πρέπει νά κυριαρχεῖ στίς κατευθυντήριες γραμμές τῆς ἡγεσίας μιᾶς μεγάλης χώρας. Ἀντ’ αὐτῶν ἔχει ἐπικρατήσει μιά κακομοίρικη ἀντίληψις πού συσπειρώνει τόν κάθε προβληματικό (καί τόν «κάθε πικραμένο», κατά τήν ἑλληνική λαϊκή ἔκφραση) γύρω ἀπό τήν κυβέρνηση δημιουργῶντας ἕνα ἀνυπέρβλητο ἀνάχωμα σέ ὅλες τίς προσπάθειες γιά ἕνα καλύτερο αὔριο.

Ὑπάρχουν λοιπόν ὑγιεῖς τάσεις στό Κόμμα τῶν Δημοκρατικῶν, πού θέλουν αὐτή ἡ παρακμή νά τελειώσει. Καί γνωρίζουν ὅτι μιά ἐκλογική ἧττα εἶναι μικρό τίμημα πού πρέπει νά πληρώσουν γιά νά ὁδηγηθοῦν σέ πλήρη ἀνασυγκρότηση. Πιστεύουμε ὅτι αὐτό θά ἐπιδιώξουν τήν ἑπομένη τῆς διαφαινομένης ἐκλογικῆς ἥττας τοῦ Τζό Μπάιντεν. Καί θά τό κάνουν μέ σύνεση καί σταθερότητα, διότι γνωρίζουν ὅτι οἱ παρακμιακοί πού ἔχουν ἐπικρατήσει καί πού ἔχουν διαστρέψει τόν χαρακτῆρα τοῦ κόμματος (τί σχέση μπορεῖ νά ἔχουν οἱ Δημοκρατικοί τῆς σήμερον μέ αὐτούς τῆς ἐποχῆς τοῦ Κέννεντυ ἤ τοῦ Ροῦσβελτ;) δέν θά πέσουν ἀμαχητί. Ὁ ἀγών θά εἶναι δύσκολος καί θά πρέπει νά ἀντιμετωπίσει ὅλα ἐκεῖνα τά «ἡράνθεμα» πού ξεφύτρωσαν στήν ἀμερικανική πολιτική σκηνή καί πού ἀποδομοῦν συστηματικά τήν χώρα. Ἡ ἀρχή ὅμως θά εἶναι ἡ ἧττα τήν ὁποία θά ὑποστεῖ ὁλόκληρο τό σύστημα πού προωθεῖ στό ἀνώτατο ἀξίωμα ἀνθρώπους σάν τόν Μπάιντεν, τούς Κλίντον καί τόν Ἀλ Γκόρ, πού εὐτυχῶς εἶχε ἀποτύχει.