Τέτοιες μέρες, τούς θυμᾶσαι ὅλους…

Τί εἶναι δηλαδή ἡ Πρωτοχρονιά; Μία ἡμέρα σάν ὅλες τίς ἄλλες, μιά Τρίτη, ὅπως χθές. Αὐτά, κατά τό ἡμερολόγιο.

Διότι στόν ψυχισμό μας ἡ Πρωτοχρονιά εἶναι ἡ ἡμέρα-ὁρόσημο ὁλόκληρου τοῦ χρόνου, ἡ ἡμέρα-πυξίδα, ἡ ἡμέρα-ὁδηγός…

«Καί γιατί νά μήν εἶναι μιά ἄλλη ἡμέρα ἡ ἡμέρα-ὁρόσημο;» θά μοῦ πεῖτε, καί ἴσως νά ἔχετε δίκιο.

Καθ’ ὅτι μπορεῖ γιά ἕναν ἄνθρωπο ἡμέρα-ὁρόσημο νά εἶναι ὁ γάμος του, ἡ γέννηση τοῦ πρώτου παιδιοῦ του, ὁ πρῶτος του μισθός, ἡ πρώτη του ἀγάπη, ἡ πρώτη του προαγωγή, τό πρῶτο του διαζύγιο!

Ἔλα, ὅμως, πού οἱ «Πρωτοχρονιές» μένουν στήν μνήμη! Καθόμουν, λοιπόν, κι ἔβλεπα μιά ταινία στήν τηλεόραση τήν παραμονή, καί ὅταν μοῦ φώναξε ἡ γυναίκα μου ὅτι «ἡ ὥρα εἶναι δέκα καί μισή», κατάλαβα ὅτι μέ εἶχε παγιδεύσει τό «σημαδιακό» τῆς ἡμέρας, μέ εἶχε τυλίξει στήν πάχνη της ἡ Πρωτοχρονιά, καί θυμόμουν…

Ἦταν κρεμασμένο ἕνα πέταλο στό δεντράκι μας, ἕνα δεντράκι ψεύτικο, μετρίου ἀναστήματος, τυλιγμένο μέ ψεύτικη «πάχνη», χωρίς φωτάκια (οἱ «μαργαρίτες» ἦρθαν ἀργότερα στήν ζωή μας). Καί στό πέταλο ἕνας ἀριθμός: «1956»…

Τό θυμᾶμαι καθαρά, σάν νά εἶναι τώρα. Τόν πατέρα μας νά ἑτοιμάζει τό φαγητό, τή μάνα μας νά μᾶς ντύνει «μέ τά καλά μας» καί λίγο πρίν τίς ἕντεκα, νά μαζευόμαστε γύρω ἀπό τό τραπέζι, στό σαλόνι. Ἕνα τραπέζι βαρύ, μέ τό ἴδιο βαρειές καρέκλες. Καί ἔστρωνε ἡ μάνα μας μιά πράσινη τσόχα καί ἄρχιζε τό παιγνίδι. «Πάρτα ὅλα»! Μέ τό κλασικό «σβουράκι» καί μέ φασόλια γιά «μάρκες», τά ὁποῖα στό τέλος «ἐξαργύρωνε» ἡ «μπάνκα», πού ἦταν φυσικά ὁ μπαμπᾶς!

Καί γύριζε τό σβουράκι, κι ὁ ἀδελφός μας ὁ μεγάλος, πού ἤξερε «κόλπα», τό πετοῦσε ἀνάποδα, μέ τήν μύτη, κι ἐκεῖνο γύριζε καί στό τέλος, τρεκλίζοντας, ξάπλωνε γιά νά μᾶς δώσει τό σύνθημα: «Βάλτε ὅλοι»! Καί γέμιζε τό πιατάκι στό κέντρο ἀπό φασόλια-μάρκες καί γύριζε τό σβουράκι, μέχρι νά ἀκουστεῖ στό ραδιόφωνο ἡ φωνή τοῦ ἐκφωνητῆ: «Τρία-δύο-ἕνα: Εὐτυχισμένο το 1956!». Κι ἔτρεχε ὁ πατέρας νά κατεβάσει τόν «γενικό», σέ ἕνα τεράστιο «ταμπλώ» γιά νά σβήσουν τά φῶτα καί νά μπεῖ –μέ καινούριο φῶς– ὁ νέος ἐνιαυτός.

Καί καθόταν ἡ ἀδελφή μας στό πιάνο κι ἔπαιζε τό «πάει ὁ παλιός ὁ χρόνος» κι ἐμεῖς, σάν τήν χορωδία στήν «Οἰκογένεια Τράπ», τραγουδούσαμε «Καλή Χρονιά-Χαρούμενη χρυσή Πρωτοχρονιά».

Κι ὕστερα στό τραπέζι, μέ τήν καυτή σούπα καί τό κρέας χωριστά, βρασμένο καλά, μέ σέλινα, καρότα καί κολοκυθάκια ὁλόφρεσκα, ἀπό τόν «Τυροκόμο». Παράξενο, ἀλλά ὁ μανάβης τῆς γειτονιᾶς μας εἶχε τό ἐπώνυμο «Τυροκόμος»!

Καί τό πρωί περνούσαμε ἕνας-ἕνας μπροστά ἀπό τόν πατέρα, πού, φορώντας ἐκείνη τήν καρό ρόμπ-ντέ-σάμπρ, μᾶς ἔδινε τόν «μποναμά». Κατοστάρικο ἡ μάνα (πού κέρδιζε πολλά περισσότερα ἀπό τόν ἰατρό πατέρα μας ὡς ἰδιοκτήτρια σχολείου), πενηντάρικο ἡ ἀδελφή, σαράντα ὁ πρῶτος, τριάντα ὁ δεύτερος, εἴκοσι ὁ τρίτος, δέκα ἐγώ καί τάληρο ὁ μικρός, ἀφοῦ τοῦ φιλούσαμε τό χέρι!

«Δέκα καί μισή, σέ λίγο θά φᾶμε, ξεχάστηκες!» ἀκούστηκε ἡ φωνή. Δέν ξεχάστηκα. Τούς θυμήθηκα!

Απόψεις

Ἡ ἀνάγκη τῆς ἐκμεταλλεύσεως ὑδρογονανθράκων σέ Ἰόνιο – Κρήτη

Εφημερίς Εστία
Η ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΚΡΙΣΙΣ ἔχει ἐπιβάλει τήν υἱοθέτηση ἑνός νέου παραγωγικοῦ μοντέλου γιά τήν Ἐνέργεια, τό ὁποῖο στοχεύει στήν ἐνσωμάτωση ὅλο καί περισσοτέρων περιβαλλοντικῶν παραμέτρων, μεγαλύτερη διείσδυση τῶν ἀνανεωσίμων πηγῶν ἐνέργειας (ΑΠΕ), διερεύνηση τῶν προοπτικῶν ἀναπτύξεως «μπλέ» (ἀπό φυσικό ἀέριο) καί «πράσινου» (ἀπό ΑΠΕ) ὑδρογόνου καί κυρίως μείωση τῆς χρήσεως τῶν ὀρυκτῶν καυσίμων. Ἡ Εὐρωπαϊκή Ἕνωσις ἔχει δεσμευθεῖ νά καταστεῖ ἡ πρώτη κλιματικῶς οὐδέτερη περιοχή παγκοσμίως ἕως τό 2050. Ἡ χώρα μας ἔχει ἤδη εἰσέλθει σέ περίοδο ἐνεργειακοῦ μετασχηματισμοῦ μέ πλήρη ἀπολιγνιτοποίηση μέχρι τό 2028.

Οἱ πατέντες Μπάιντεν διχάζουν ΝΔ – ΣΥΡΙΖΑ

Εφημερίς Εστία
ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ σέ ὅλον τόν κόσμο –ἐπιστημονικές, πολιτικές καί οἰκονομικές– ἔχει προκαλέσει ἡ στήριξις τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου στήν πρόταση τοῦ Παγκοσμίου Ὀργανισμοῦ Ὑγείας νά καταργηθεῖ ἡ πνευματική ἰδιοκτησία στά ἐμβόλια κατά τοῦ κορωνοϊοῦ.

Ἀπό τήν συνδιοίκηση στήν ἐκχώρηση

Μανώλης Κοττάκης
H «ΙΔΙΩΤΙΚΗ» ἐπίσκεψη τοῦ Τούρκου ὑφυπουργοῦ Ἐξωτερικῶν Κιράν σέ Θεσσαλονίκη καί Θράκη (ὁ ὁποῖος ἔδωσε ἔμφαση κατά τήν παραμονή του στά ὀθωμανικά μνημεῖα τῆς περιοχῆς) συνέπεσε χρονικά μέ τήν ἄσκηση ποινικῆς δίωξης ἐναντίον τοῦ Δημάρχου Κωνσταντινουπόλεως Ἰμάμογλου γιά ἀσέβεια πρός τόν ὀθωμανό Σουλτάνο Μωάμεθ, τόν τάφο τοῦ ὁποίου ἐπισκέφθηκε.

Μετά ἀπό σαράντα χρόνια, καί γιατί τώρα…

Δημήτρης Καπράνος
Βγῆκε, πού λέτε, ὁ Σαρούνας Μαρστουλιόνις, ἕνας πρώην σοβιετικός (Λιθουανός σήμερα) πολίτης καί πρώην παίκτης τῆς καλαθόσφαιρας καί κατήγγειλε ὅτι «κάποιοι τούς πλησίασαν τό 1987 στήν Ἑλλάδα καί τούς πρότειναν νά τούς δώσουν χρήματα γιά νά κερδίσει ἡ Ἑλλάδα, ἀλλά αὐτοί δέν δέχθηκαν».

Σάββατον, 6 Μαΐου 1961

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΚΡΗΜΝΟΣ ΚΑΙ ΠΗΓΑΔΙ