Τετάρτη, 30 Μαΐου 1962

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΟΙ ΠΕΝΘΟΥΝΤΕΣ ΜΕΤΟΧΟΙ

«Ἡ χθεσινή “Μαύρη Τρίτη” τοῦ χρηματιστηρίου, ὅπου ἐσημειώθη ρεκόρ πτώσεως τῶν μετοχῶν, δύναται νά συγκριθῇ μόνον μέ τήν ἄλλην “Μαύρην Τρίτην” τῆς 29ης Ὀκτωβρίου 1929, ὅταν προεκλήθη ὁ γνωστός οἰκονομικός πανικός. Σήμερον τό Χρηματιστήριον θά εἶναι κλειστόν, λόγῳ τῆς ἀμερικανικῆς Ἑορτῆς τῶν Νεκρῶν, θά γίνουν, ὅμως, αἱ ἐκκαθαρίσεις τῶν ἀγοραπωλησιῶν τῶν δύο ἡμερῶν». Εἶναι πολύ ἐπίκαιρος, πράγματι, αὐτή ἡ Ἑορτή τῶν Νεκρῶν, ἐρχομένη μετά τήν «Μαύρην Τρίτην» καί τό ἐξ αὐτῆς πένθος τῶν μετοχῶν. Ἀσφαλῶς δέ, αἱ ἐκκαθαρίσεις τῶν ἀγοραπωλησιῶν θά ἀποτελέσουν ἕνα εἶδος… μνημοσύνου πολλῶν περιουσιῶν!…

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

ΤΟ ΙΑΠΩΝΙΚΟΝ ΜΟΝΟΠΩΛΙΟΝ ΔΙΑ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΚΑΠΝΑ

Ὁ Πρόεδρος τοῦ Ἰαπωνικοῦ Μονοπωλίου Καπνοῦ, κ. Σακάτα, συνωμίλησε κατά τήν διάρκειαν τῆς παραμονῆς του εἰς Ἀθήνας, ἐπί τοῦ θέματος τῆς ἀγορᾶς Ἑλληνικῶν καπνῶν, μετά τοῦ Ὑπουργοῦ Ἐμπορίου, τοῦ γενικοῦ διευθυντοῦ τοῦ Ὀργανισμοῦ Καπνοῦ καί μετά καπνεμπόρων. Ὁ κ. Σακάτα ἀνεχώρησεν ἤδη ἐξ Ἑλλάδος.

Απόψεις

Ἡ ἐνάλια πολιτιστική κληρονομιά εἶναι ἀναπόσπαστο στοιχεῖο τοῦ θαλάσσιου χώρου

Εφημερίς Εστία
Τό νέο σχέδιο νόμου τοῦ Ὑπουργείου Πολιτισμοῦ μέ ἀντικείμενο, μεταξύ ἄλλων , τήν «Ἵδρυση Φορέα Διαχείρισης Ἐπισκέψιμων Χώρων Ἐνάλιας Πολιτιστικῆς Κληρονομιᾶς» ἀποτελεῖ ἀναμφίβολα μιά σημαντική θεσμική πρωτοβουλία.

«Κόβει» τήν Ντόρα ἀπό τά ψηφοδέλτια

Εφημερίς Εστία
Τήν Αμφιθυμία του γιά τόν χρόνο διεξαγωγῆς τῶν ἐκλογῶν ἀπεκάλυψε, μιλῶντας χθές στήν Κοινοβουλευτική Ὁμάδα, ὁ Πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, ὁ ὁποῖος μπέρδεψε τούς βουλευτές.

Τό «μάνατζμεντ» τῆς Ἁγίας Γραφῆς

Μανώλης Κοττάκης
Ακουγα χθές τό πρωί τόν φίλο Δημήτρη Μαῦρο τῆς MRB νά μιλᾶ στήν ἐξαιρετική ραδιοφωνική ἐκπομπή τῶν ἀγαπημένων συναδέλφων Σωτήρη Ξενάκη καί Βασίλη Σκουρῆ καί νά ἀναλύει τά εὑρήματα ἔρευνάς του γιά τήν σχέση τῶν Ἑλλήνων μέ τήν θρησκεία.

Δένδιας: «Γιά τίς Ἔνοπλες Δυνάμεις, ἡ Κύπρος κεῖται πλησίον»

Εφημερίς Εστία
Πενῆντα δύο ἔτη συμπληρώνονται ἀπό τήν τουρκική εἰσβολή στήν Κύπρο.

Ὁ προφήτης Γιάννης Τσαρούχης

Δημήτρης Καπράνος
Ἡ ἀφεντιά μου, εἶχα ἀφήσει καί ἕνα ἀρκετά καλοθρεμμένο μούσι, μέ τόν πατέρα μου νά λέει συνεχῶς ὅτι ἀσχολοῦμαι μέ «τρίχες» καί, κάποια μεσημέρια, ἀνεβαίναμε στό κέντρο τῆς Ἀθήνας, ἀποφασισμένοι νά ἐνταχθοῦμε στήν «ἰντελιγκένσια», ἀφοῦ θεωρούσαμε ἑαυτούς λογίους καί καλλιτέχνες.