Τετάρτη, 21 Νοεμβρίου 1962

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΤΟΥΡΚΙΚΑΙ ΥΠΟΤΡΟΦΙΑΙ

«Ὑπό τοῦ Ὑπ. Ἐξωτερικῶν ἀνεκοινώθη ὅτι ἡ Τουρκική κυβέρνησις παρέχει δύο μετεκπαιδευτικάς ὑποτροφίας εἰς Ἕλληνας πτυχιούχους διά τό ἀκαδημαϊκόν ἔτος 1962-63. Οἱ ἐπιθυμοῦντες νά τύχουν τῶν ὑποτροφιῶν αὐτῶν πρέπει νά ὑποβάλουν αἰτήσεις μετά σχετικῶν πιστοποιητικῶν εἰς τήν Διεύθυνσιν Μορφωτικῶν Σχέσεων, τοῦ ἀνωτέρω ὑπουργείου». Ὥστε θά ἀποστέλλωμεν, τώρα, Ἕλληνας ἐπιστήμονας εἰς τήν χώραν τῶν κανιβάλλων τῆς 6ης Σεπτεμβρίου, διά νά μετεκπαιδεύωνται εἰς τήν… βαρβαρότητα καί τήν ἀνθελληνικήν προπαγάνδαν; Ἀλλ’ ἀφοῦ τόσον ἀρέσει ἡ ἰδέα αὐτή εἰς τόν κ. Τοσίτσαν, διατί δέν στέλλει πρῶτος τά παιδιά του, ἐκεῖ, νά γίνουν γενίτσαροι!…

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

ΑΠΕΘΑΝΕΝ ΑΙΦΝΙΔΙΩΣ Ο ΣΠΥΡΟΣ ΦΑΡΑΝΤΑΤΟΣ

Τήν πρωίαν ἀπέθανεν αἰφνιδίως ἐκ καρδιακῆς προσβολῆς ὁ Διευθυντής τοῦ Ὠδείου Ἀθηνῶν, καθηγητής Σπῦρος Φαραντᾶτος. Ἡ κηδεία του θά γίνῃ αὔριον τήν 10ην πρωινήν ἐκ τοῦ Α΄ Νεκροταφείου Ἀθηνῶν. Συμφώνως πρός ἐπιθυμίαν, ἐπανειλημμένως ἐκδηλωθεῖσαν ὑπό τοῦ μεταστάντος, δέν θά κατατεθοῦν, ἐπί τῆς σοροῦ του, στέφανοι.

Απόψεις

«Μήν ψάχνεις τό χωριό! Στό νεκροταφεῖο εἶναι…»

Μανώλης Κοττάκης
Συνέβη σέ ἕνα χωριό τῆς ἑλληνικῆς περιφέρειας, τό ὁποῖο ἐπισκέπτεται κατά καιρούς ἕνας ὑπουργός πού κατάγεται ἀπό ἐκεῖ, γιά νά ἀνάψει ἕνα κερί στόν τάφο τῶν γονέων του.

Ἀνίερες συμμαχίες

Μύρνα Νικολαΐδου
Καί ὅμως, ὅλα μποροῦν νά συμβοῦν ὅταν τό συμφέρον τό ἐπιτάσσει.

«Τρῦπα» στό ἀσφαλιστικό σύστημα βλέπει ὁ Διοικητής τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος

Εφημερίς Εστία
Ἀδυνατεῖ νά ἐξασφαλίσει στήν Εὐρώπη καί εἰδικώτερα στήν Ἑλλάδα «ἐπαρκῆ ποσοστά ἀναπληρώσεως γιά τούς ἐργαζομένους» – Ζητεῖ νά ἀναπτυχθεῖ ἡ ἀσφαλιστική καί ἐπενδυτική κουλτούρα στήν πατρίδα μας ἐννοῶντας νά μετέχουν οἱ ἀσφαλισμένοι σέ συμπληρωματικά συνταξιοδοτικά σχήματα πού ἀγοράζουν μετοχές καί ὁμόλογα

Θά χωρίσουμε τόν Ποινικό Κώδικα σέ «Ἀνδρῶν» καί «Γυναικῶν»;

Μανώλης Κοττάκης
Τό σύνδρομο τῆς ἀπορρίψεως εἶναι ἡ αἰτία, ὄχι τό φῦλο

Κατά 2,3 δισ. εὐρώ αὐξήθηκε τό χρέος σέ ἀπόλυτες τιμές

Εφημερίς Εστία
Παρά τήν συνεχιζομένη ἀποκλιμάκωση τοῦ λόγου χρέους πρός ΑΕΠ, τά στοιχεῖα δέν δικαιολογοῦν ἐφησυχασμό.