Τετάρτη, 11 Ἰουλίου 1962

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ ΠΕΙΣΜΑ!…

«Δύο μέλη τοῦ Κογκρέσσου –ἀμφότερα μεγαλείτερα τῶν 80 ἐτῶν– ἀρνοῦνται νά συναντηθοῦν καί νά ἐγκρίνουν τάς δαπάνας πληρωμῆς τῶν ὑπαλλήλων τῆς Ὑπηρεσίας Πληροφοριῶν. Ὁ κ. Κάρλ Χάϋντεν, 84 ἐτῶν, προσεκάλεσε τόν κ. Κλάρενς Κάννον, 83 ἐτῶν, νά ἔλθῃ εἰς τό γραφεῖον του διά νά συζητήσουν. Ὁ κ. Κάννον, ὅμως, ἠξίωσεν, ὅπως ὁ συνάδελφός του μεταβῇ εἰς τό ἰδικόν του γραφεῖον. Ἀλλά ὁ κ. Χάϋντεν εἶναι ἀνένδοτος, διότι θεωρεῖ ὡς μείωσίν του τό νά ἐπισκεφθῇ αὐτός τόν κ. Κάννον, ὁ ὁποῖος εἶναι κατά ἕν ἔτος μικρότερός του». Δυστυχῶς, εἰς τήν χώραν μας, δέν ὑπάρχουν γέροντες διαθέτοντες τοιούτου εἴδους πεῖσμα. Καί τά μυστικά κονδύλια καταβροχθίζονται ἀνέτως.

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

ΔΙ’ ΑΜΕΣΟΝ ΜΕΤΑΔΟΣΙΝ ΤΟΥ ΣΗΜΑΤΟΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ

Διά Βασιλικοῦ Διατάγματος δημοσιευθέντος εἰς τήν Ἐφημερίδα τῆς Κυβερνήσεως, περί ραδιοτηλεφωνικῆς ὑπηρεσίας ἑλληνικῶν ἐμπορικῶν πλοίων, ὁρίζεται, ὅτι πλοῖα ἐπιβατηγά, χωρητικότητος ἄνω τῶν 250 κόρων, ὑποχρεοῦνται, ὅπως μέχρι τῆς 25ης Σεπτεμβρίου ἐφοδιασθοῦν δι’ αὐτομάτου δέκτου κινδύνου. Διά τοῦ ὀργάνου τούτου, ἐξασφαλίζεται ἡ ἄμεσος μετάδοσις σήματος εἰς περίπτωσιν κινδύνου.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ