Τέλος τά… ξεγυμνωμένα

Τετάρτη, 13 Μαΐου 1959

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΜΟΝΟΝ ΠΙΡΑΝΤΕΛΛΟ!…

«Ἡ Τζαίην Μάνσφηλδ, φέρουσα ἕνα κτυπητό κόκκινο μαγιό μπικίνι, ἀνήγγειλεν ὅτι ἀπεφάσισεν νά ὑποδύεται μόνον… σοβαρούς δραματικούς ρόλους, διότι ἐβαρύνθη πλέον νά παίζῃ ξεγυμνωμένα μέρη εἰς χονδράς κωμωδίας». Ἀφοῦ, λοιπόν, ἡ γόησσα, μέ τάς τόσας καμπύλας, κατελήφθη ὀψίμως ἀπό τό πάθος νά παίξῃ ντυμένους ρόλους, θά πρέπει, ἀσφαλῶς, νά πρωταγωνιστήσῃ εἰς τό γνωστόν δρᾶμα τοῦ Πιραντέλλο: «Ἄς ντύσωμε τούς γυμνούς»!… Θά ἔχῃ μεγάλην ἐπιτυχίαν!…

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟΝ ΤΟ ΜΑΓΕΙΡΕΥΜΑ ΠΑΤΑΤΑΣ

Δι’ ἀγορανομικῆς διατάξεως, κοινοποιηθείσης σήμερον, ὑποχρεοῦνται οἱ διευθυνταί ἑστιατορίων καί οἰνομαγειρείων πολυτελείας, α΄, β΄, γ΄, καί δ΄ τάξεως ὅπως καθ’ ἑκάστην, καί τήν μεσημβρίαν καί τήν ἑσπέραν, παρασκευάζουν ἕν τουλάχιστον φαγητόν κύριον ἐκ γεωμήλων (γιαχνί, φούρνου, ραγοῦ κ.λπ.). Ὡς κύριον φαγητόν δέν νοοῦνται πατάται βρασταί (σαλάτα) καί τηγανηταί, διότι αὗται ἀποτελοῦν συμπληρωματικόν φαγητόν.

Απόψεις

Εφημερίς Εστία
Η νέα έκδοση του εμβληματικού μυθιστορήματος «Το έγκλημα και η τιμωρία» του Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι, σε μετάφραση του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, που παρουσιάζουν οι εκδόσεις Historia, δεν συνιστά απλώς μια ακόμη επανέκδοση κλασικού έργου, αλλά την αποκατάσταση ενός κεφαλαίου της νεοελληνικής φιλολογικής Ιστορίας.

1.500 ἀνέκδοτες ἐπιστολές τοῦ Κολοκοτρώνη στήν δημοσιότητα

Εφημερίς Εστία
Μουσεῖο στήν μνήμη τοῦ ἥρωος τῆς Ἐπαναστάσεως τοῦ 1821 ἱδρύει ἡ οἰκογένεια Στασινοπούλου – Ἀνακοινώσεις στίς 23 Μαρτίου – Ἡ ἀλληλογραφία του μέ τήν Ἐθνοσυνέλευση γιά τόν Καποδίστρια

Τό πολιτισμικό πρόβλημα: Δέν ἀντέχουμε ὁ ἕνας τόν ἄλλον!

Μανώλης Κοττάκης
Ὁ λαϊκισμός καί ὁ ἐλιτισμός, τό ἐθνικό καί τό ὑπερεθνικό

Ζήτημα ἀξιοπιστίας τῶν θεσμῶν ἔθεσε ὁ κ. Δένδιας

Εφημερίς Εστία
«Ποιός ἀπό ἐμᾶς μπορεῖ νά ὑπερασπίζει τήν λογική ὅτι ἡ ἡγεσία τῆς Δικαιοσύνης πρέπει νά ἐπιλέγεται ἀπό τήν ἑκάστοτε Κυβέρνηση;»

Ἡ κατά Γεώργιον Ζαμπέτα «ψυχούλα» καί ἡ Ἀποκριά

Δημήτρης Καπράνος
Εἶναι ὅπως ἀκριβῶς συμβαίνει μέ τά ἀποδημητικά πουλιά, πού ἔρχονται καί ξαποσταίνουν στά λιγοστά νερά τοῦ Κηφισοῦ, στήν παραλία τοῦ Μοσχάτου. Χιλιάδες χρόνια τώρα, ἔρχονται ἀπό ἔνστικτο κι ἄς ἔχει μπαζωθεῖ κατά τρόπο αἰσχρό τό ποτάμι.