Τά «Ποσειδώνια» τῶν Μεσογείων καί τῆς οἰκουμένης

Ἀπό χθές, οἱ παλμοί τῆς καρδιᾶς τῆς παγκοσμίου Ναυτιλίας ἀκούγονται μαζί μέ τούς ἤχους τῶν ἀεροπλάνων τοῦ ἀεροδρομίου τῶν Σπάτων.

Ἐκεῖ, δίπλα στόν ἐπί ἑλληνικοῦ ἐδάφους, γερμανικῶν (καί ποιός ξέρει τί ἄλλων) συμφερόντων ἀερολιμένα, ἄνοιξαν τίς πύλες τους (στό Metropolitan Expo) τά Ποσειδώνια, ἡ μεγαλύτερη Ναυτιλιακή Ἔκθεση στόν κόσμο.

Ἡ ὀξυδέρκεια τοῦ δημοσιογράφου Θεόδωρου Βώκου καί τοῦ Βρεταννοῦ Ντίκ Στάμπς, οἱ ὁποῖοι ἔκαναν πραγματικότητα κάτι πού σκέπτονταν, ἀλλά δέν τολμοῦσαν μέχρι τότε νά ὑλοποιήσουν καί ἄλλοι μέντορες τοῦ Ναυτιλιακοῦ Τύπου (Πώπ, Ἰωαννίδης, Κωττάκης), ὁδήγησε στά πρῶτα Ποσειδώνια τό 1969, στό Ζάππειο Μέγαρο.

Τί περισσότερο, ἀλήθεια, ἤθελε μιά ναυτιλιακή ἔκθεση ἀπό τοῦ νά φέρει τό πασίγνωστο, σέ ὅλο τόν κόσμο, ὄνομα τοῦ Θεοῦ τῆς Θαλάσσης; Ἔτσι, μέ τόν καιρό, τά Ποσειδώνια, πού μέχρι τό 2004 τά φιλοξενοῦσε τό πρῶτο λιμάνι τῆς χώρας, ὁ Πειραιᾶς, ἔγιναν συνώνυμα τῆς Ἑλληνικῆς Ναυτιλίας. Ὅποιον σημαντικό ναυτιλιακό παράγοντα συναντήσω, ἐδῶ ἤ στό ἐξωτερικό, θά μοῦ δώσει ραντεβού στά ἑπόμενα Ποσειδώνια, ἔχοντας ὁ ἴδιος δεδομένη τήν παρουσία του σέ αὐτό τό παγκόσμιο συναπάντημα τῶν ναυτιλιακῶν δυνάμεων τῆς ὑφηλίου… Εἶχα τήν τιμή νά μοῦ ἀνατεθεῖ ἡ διεύθυνση τοῦ τμήματος Τύπου καί Δημοσίων Σχέσεων τῆς ἐκθέσεως γιά πολλά χρόνια. Καί ἔτσι, μπορῶ νά σᾶς διαβεβαιώσω ὅτι πρόκειται γιά κολοσσιαία διοργάνωση. Ἡμέρα μέ τήν ἡμέρα, τά Ποσειδώνια μεγάλωναν, ἐνῷ μίκραινε ὁ Πειραιᾶς, ὁ ὁποῖος οὐδέποτε ἀπέκτησε τίς ἀπαραίτητες ὑποδομές ἐνῷ ὁ χῶρος τοῦ ἐπιβατικοῦ σταθμοῦ τοῦ ΟΛΠ (Παγόδα) ἐκτός τοῦ ὅτι δέν εἶχε πλέον τήν ἀπαραίτητη χωρητικότητα, ἐπλήγη καί ἀπό τούς σεισμούς. Ἔτσι, τό 2006 μετακομίσαμε στό πρώην ἀεροδρόμιο τοῦ Ἑλληνικοῦ, μέσα σέ μπαλόνια, χωρίς, βεβαίως, νά ὑπάρξει τό ἀποτέλεσμα πού ἁρμόζει σέ μιά τέτοια προσπάθεια, καί ἀργότερα ἡ ἔκθεση βρῆκε στέγη στό μεγαλύτερο ἐκθεσιακό κέντρο, στό Metropolitan τῶν Μεσογείων.

Βεβαίως, ἡ φυσική ἕδρα τῶν Ποσειδωνίων ἦταν στόν Πειραιᾶ, στό ἑλληνικό ναυτιλιακό city, τό ὅποιο, ὅμως, ὄχι μόνο δέν ἀπέκτησε (παρά τίς ἐξαγγελίες τῶν ἐνοικιαστῶν τοῦ ΟΛΠ) ἐκθεσιακό κέντρο, ἀλλά οὔτε ἡ Παγόδα ἔχει κἄν ἀποκατασταθεῖ. Ἀλήθεια, τί ἀναφέρει σχετικῶς μέ τά θέματα αὐτά ἡ συμφωνία παραχωρήσεως;…

Τέλος πάντων, ἡ πραγματικότης εἶναι ὅτι μιά θαλασσινή ἔκθεση, ἡ ὁποία θά ἔπρεπε (ὅπως γίνεται σέ ὅλες τίς χῶρες πού φιλοξενοῦν παραπλήσιες ἐκδηλώσεις) νά στεγάζεται παρά θῖν’ ἁλός, φιλοξενεῖται σέ σημεῖο ἀπό τό ὁποῖο δέν βλέπεις τήν θάλασσα οὔτε μέ …τηλεσκόπιο! Πάντως, τελεῖ «ὑπό τήν αἰγίδα» τοῦ Δήμου Πειραιῶς καί τοῦ Ὑπουργείου Ναυτιλίας.

Ἡ παρουσία τοῦ πρωθυπουργοῦ στά ἐγκαίνια ἔδειξε ὅτι ἡ κυβέρνηση θεωρεῖ τήν ναυτιλία σημαντικό, τόν σημαντικότερο, ἴσως, τομέα τῆς οἰκονομίας.

Θά συνιστοῦσα σέ ὅλους τούς πολῖτες, ὅσοι ἔχουν τήν δυνατότητα, νά πάρουν τό μετρό ἤ τό αὐτοκίνητό τους καί νά ἀφιερώσουν ἕνα πρωί ἤ ἕνα ἀπόγευμα στά Ποσειδώνια. Ἔτσι, γιά νά ἀντιληφθοῦν τό μέγεθος καί τήν δύναμη τοῦ ἑλληνικοῦ θαύματος, τῆς Ἑλληνικῆς Ναυτιλίας, ἡ ὁποία κρατᾶ ἐπί σειρά ἐτῶν τά πρωτεῖα στόν παγκόσμιο πίνακα, ἀνταγωνιζόμενη χῶρες-κολοσσούς.

Απόψεις

Oἱ χάρτες πού ἔβαλε στό συρτάρι τό ΠΑΣΟΚ γιά ΑΟΖ μέ τήν Λιβύη

Εφημερίς Εστία
Τό σχέδιο Καραμανλῆ «Ἑλλάς ἐπί 4» μέ θαλάσσιο χῶρο 505.000 km2 καί πῶς ἡ κυβέρνηση τοῦ Γιώργου Παπανδρέου τό ἐγκατέλειψε τόν Αὔγουστο τοῦ 2010

Τό Ἅγιο Ὄρος καί τό Εὐρωπαϊκό Δίκαιο

Εφημερίς Εστία
Πρόσφατο δημοσίευμα τῆς ἱσπανικῆς ἐφημερίδας «El País» ἐπανέφερε στό προσκήνιο τό ἄβατο τοῦ Ἁγίου Ὄρους.

Σάββατον, 5 Νοεμβρίου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Πρό 60 ετων: «Ο ΚΟΣΜΟΣ ΧΩΡΙΣ ΛΕΠΤΑ!» - «ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΟΣΜΗΜΑΤΟΠΩΛΕΙΟΥ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΠΑΡΙΣΙΟΥΣ ΠΑΡΙΣΙΟΙ,»

«Τά Ἴμια ἦταν ἑλληνικά. Ἦττα ὅτι γκριζάρανε οἱ ζῶνες»

Εφημερίς Εστία
Πρώτη φορά Ἕλλην πολιτικός παραδέχεται δημοσίως ὅτι ἡ Κυβέρνησις Σημίτη ἔχασε κυριαρχία ἐπί ἑλληνικοῦ ἐδάφους στήν ἑλληνοτουρκική κρίση τοῦ Ἰανουαρίου τοῦ 1996 – Βολές κατά ΠΑΣΟΚ, στήριξις στόν Βενιζέλο καί τόν... Γιῶργο Παπανδρέου

Τό μάθημα ἀπό τίς ΗΠΑ: Μήν ἀγνοεῖς τίς πλειοψηφίες

Μανώλης Κοττάκης
Αὐξάνεται ὁ ριζοσπαστισμός κατά τοῦ καπιταλισμοῦ τῶν ἐλίτ πού δέν περιλαμβάνει τά λαϊκά στρώματα – Ἀπό Ἀριστερά στήν Ἀμερική καί ἀπό Δεξιά στήν Εὐρώπη