Τά νέα ὅπλα στήν προεκλογική κονίστρα

Ὁ φίλος μέ πῆρε τηλέφωνο καί μέ ρώτησε μέ στόμφο καί βαρειά φωνή: «Ἔχεις μελετήσει, προεκλογικά, τίς στοιχηματικές ἑταιρεῖες;».

Τοῦ ἀπάντησα ὅτι δέν παίζω ποτέ μου στοίχημα. Ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι πολλοί φίλοι μέ ρωτοῦν καί τούς δίνω προγνωστικά γιά ποδοσφαιρικούς ἀγῶνες στούς ὁποίους σχεδόν πάντα «πέφτω μέσα».

Ἰδιαίτερα στούς ἀγῶνες τοῦ πρωταθλήματος τῆς Νορβηγίας, χώρας μέ τήν ὁποία ἔχω ἰδιαίτερους καί στενούς δεσμούς, εἶμαι σχεδόν ἀλάνθαστος. Παρά τό γεγονός ὅμως αὐτό δέν μοῦ ἀρέσει ὁ τζόγος καί πιστεύω τά λόγια τοῦ Ντούσαν Μπάγιεβιτς, ὁ ὁποῖος μοῦ ἔχει πεῖ ὅτι «ἀπό τότε πού βγῆκε τό στοίχημα, χάλασε τό ποδόσφαιρο.»

Ἐπιστρέφω στό θέμα μας. Ὁ φίλος πού μέ ρώτησε περί τῶν ἑταιρειῶν μοῦ ἐξήγησε ὅτι «ἕνας πολύ ἀποτελεσματικός τρόπος γιά νά ἐπηρεάσεις τήν κοινή γνώμη σέ περίοδο ἐκλογῶν εἶναι οἱ στοιχηματικές.» Καί ὅταν ρώτησα «μά, πῶς γίνεται αὐτό;» μοῦ ἀπάντησε ὅτι «ὅποιος διαθέτει ἕνα σεβαστό ποσό χρημάτων, μπορεῖ νά ἐπηρεάσει τό στοίχημα μέ ἀντικείμενο τά ποσοστά τῶν κομμάτων καί νά κατευθύνει ἔτσι τά ἑκατομμύρια τῶν ψηφοφόρων, οἱ ὁποῖοι παίζουν στό ποδοσφαιρικό στοίχημα.» Ὁμολογῶ ὅτι δέν ἔχω μελετήσει τό θέμα. Ὡστόσο, γνωρίζοντας ὅτι ἕνας ὁλόκληρος κόσμος κινεῖται, ζεῖ, ἀγωνιᾶ, παίζει καί ψωμίζεται ἀπό τό στοίχημα, δέχομαι ὅτι κάτι τέτοιο εἶναι πιθανό.

«Νομίζεις ὅτι τά ἑλληνικά κόμματα ἔχουν προσφύγει στήν μέθοδο τοῦ ἐπηρεασμοῦ τῆς κοινῆς γνώμης μέσῳ τοῦ ποδοσφαιρικοῦ στοιχήματος;» ρώτησα. Ὁ φίλος ἦταν κατηγορηματικός καί ἀπόλυτος: «Δέν νομίζω, εἶμαι βέβαιος».

Ἐξομολογοῦμαι ὅτι δέν ἔχω καμμία ὄρεξη ἤ ἐπιθυμία νά στρωθῶ καί νά ἐρευνήσω τό πῶς, πόσο, καί πόθεν θά μποροῦσε νά ἔχει γίνει ἕνας τέτοιος ἐπηρεασμός τῆς κοινῆς γνώμης. Στό κάτω-κάτω τρεῖς ἡμέρες ἔχουν μείνει μέχρι τίς ἐκλογές καί ὅ,τι ἔχει γίνει –ἄν ἔχει γίνει– ἀποτελεῖ πλέον γεγονός. Νά λοιπόν πού ὑπάρχουν καί «νέα ὅπλα» ἐκτός ἀπό αὐτά πού γνωρίζαμε μέχρι σήμερα. Εἶδα καί πρώην ὑπουργό τοῦ ΣΥΡΙΖΑ, ἰδιοκτήτη παλαιότερα μεγάλης ἑταιρείας δημοσκοπήσεων, νά λέει σέ συνέντευξή του ὅτι «δέν τίθεται θέμα ἐντιμότητος τῶν ἑταιρειῶν δημοσκοπήσεων, ἀλλά ἀμφισβητοῦμε τά ἀποτελέσματα τῶν ἐρευνῶν ἐπειδή ἔχουν ἀλλάξει πλέον πολλά καί σέ ὅ,τι ἀφορᾶ τά ἐργαλεῖα, ἀλλά καί σέ ὅ,τι ἀφορᾶ τήν συμπεριφορά τοῦ ἐκλογικοῦ σώματος.» Ἐν τάξει μέ τίς δημοσκοπικές. Ἀλλά νά πού ὑπάρχει πλέον –ἄν ὑπάρχει– καί τό ἐργαλεῖο τῶν ἑταιρειῶν τοῦ «στοιχήματος». Καί ἄν σκεφθοῦμε ὅτι οἱ Ἕλληνες εἶναι ἀπό τούς πλέον ἐπιρρεπεῖς εὐρωπαϊκούς λαούς στόν τζόγο, εἶναι σάν νά τούς ἀκούω νά μπαίνουν στό πρακτορεῖο καί νά λένε: «Παῖξέ μου παρολί Σύριζα δυόμισι μονάδες» ἤ «παῖξέ μου τόν Κυριάκο μπροστά 4,32.» Καί δέν μπορεῖ νά ἀμφιβάλει κανείς ὅτι οἱ πράκτορες ἤ οἱ ἑταιρεῖες ἔχουν ἑτοιμάσει καί «συστήματα» τά ὁποῖα διοχετεύουν στούς παῖκτες καί ἐκεῖνοι ποντάρουν τά χρήματά τους.

Αὐτές λοιπόν οἱ πολλές χιλιάδες τῶν πολιτῶν πού ξημεροβραδιάζονται στά πρακτορεῖα παίζοντας στοίχημα, τζόκερ, λόττο, σκράτς, καί μονά-ζυγά, εἶναι πολύ εὔκολο νά ἐπηρεασθοῦν καί νά ψηφίσουν ἀνάλογα μέ τά ἀποτελέσματα πού θά δοῦν μέσῳ τῶν στοιχηματικῶν ἑταιρειῶν.

Εἶναι ἕνα θέμα, ὁπωσδήποτε ἑλκυστικό γιά μία ἔρευνα…