ΕΤΟΣ ΑΡΧΙΚΗΣ ΕΚΔΟΣΕΩΣ 1876
Σάββατο 7 Φεβρουαρίου 2026

Τά χειρόγραφα θά ἔχουν πάντα ἀξία…

«Παπποῦ, μερικά ἀπό τά ἄρθρα σου νά τά γράφεις στό χαρτί, μέ τό χέρι» μοῦ εἶπε ἡ ἐγγονή μου, ἡ Σταματίνα.

«Και γιά ποιό λόγο, παρακαλῶ;» ρώτησα. Ἡ μικρή, τότε, μοῦ ἔδειξε ἕνα ρεπορτάζ, τό ὁποῖο ἀναφερόταν στά πιό ἀκριβά χειρόγραφα τοῦ κόσμου. «Βλέπεις, παπποῦ; Ὑπάρχουν χειρόγραφα τά ὁποῖα πουλιοῦνται πανάκριβα σέ δημοπρασίες. Τά ποσά πού ἀναφέρονται εἶναι τεράστια. Τό ἤξερες αὐτό;» μοῦ λέει.

«Ναί, ἔχω διαβάσει ὅτι πουλήθηκαν ἀκριβά κάποια χειρόγραφα τοῦ Τζών Λένον. Πολλές χιλιάδες δολλάρια» τῆς ἀπαντῶ. «Τί χιλιάδες μοῦ λές, παπποῦ; Ἐδῶ μιλᾶμε γιά ἑκατομμύρια!» λέει καί ἀπιθώνει στό γραφεῖο μου τό «τάμπλετ» της μέ τό σχετικό ρεπορτάζ, κατά τό ὁποῖο, τά χειρόγραφα πού ἔχουν πουληθεῖ ἀκριβότερα μέχρι σήμερα εἶναι τά ἀκόλουθα:

Τό «Codex Leicester», χειρόγραφο τοῦ Λεονάρντο Ντά Βίντσι, τό ὁποῖο ἀπέκτησε τό 1994 ὁ Μπίλ Γκέιτς, ἔναντι 30.800.000 δολλαρίων. Περιλαμβάνει σημειώσεις καί σκίτσα του σχετικά μέ διάφορους ἐπιστημονικούς τομεῖς, ὅπως ἡ μηχανική, ἡ γεωλογία, ἡ ὑδροδυναμική καί ἡ ἀστρονομία καί χρονολογεῖται γύρω στό 1508.

Τά «Γράμματα τοῦ Ζάο Μενγφού στόν φίλο του Γκούο Τιανξί», χειρόγραφο πού ἐπωλήθη 38.200.000 ἑκατ. δολλάρια καί εἶναι δεῖγμα τῆς λογοτεχνίας καί τῆς φιλοσοφίας τῆς Κίνας κατά τήν διάρκεια τῆς δυναστείας Σόνγκ (960-1279 μ.Χ.). Ὁ Μενγκφού ἦταν φιλόσοφος, λογοτέχνης καί καλλιτέχνης τῆς ἐποχῆς, γνωστός γιά τήν ἀριστοκρατική του καταγωγή καί τήν πνευματική του καλλιέργεια.

Τό χειρόγραφο ἀντίγραφο τοῦ «Βιβλίου τοῦ Μορμόνου», τό ὁποῖο ἐπωλήθη 35.000.000 δολλάρια. Πρόκειται γιά τό θεολογικό καί ἱερό κείμενο τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ τῶν Ἁγίων τῶν Τελευταίων Ἡμερῶν (ἡ Ἐκκλησία τῶν Μορμόνων). Συγγραφεύς ὁ Τζόσεφ Σμίθ (1805 – 1844), ὁ ὁποῖος ἰσχυρίσθηκε ὅτι μετέφρασε τό βιβλίο ἀπό χρυσά φύλλα πού τοῦ παρέδωσε ἕνας ἄγγελος πού ὀνομαζόταν Μορμόν.

Τό χειρόγραφο «Codex Sasson 1053», πού ἐπωλήθη ἔναντι 38.100.000 δολλαρίων. Πρόκειται γιά ἕνα ἀπό τά ἀρχαιότερα καί πιό πλήρη χειρόγραφα τῆς Ἑβραϊκῆς Βίβλου (Τανάχ), χρονολογεῖται γύρω στόν 10ο αἰῶνα, σέ ἑβραϊκή γραφή, καί περιλαμβάνει τό σύνολο τῶν βιβλίων τῆς Ἑβραϊκῆς Βίβλου.

Τό χειρόγραφο «Ἀϊνστάιν-Μπέσο», πού ἐπωλήθη γιά 13.00.0002 δολλάρια. Συνετάγη τό 1913 ἀπό τόν Ἄλμπερτ Ἀινστάιν καί τόν φίλο καί συνεργάτη του Μικέλε Μπέσο. Πρόκειται γιά ἕνα ἀπό τά πρῶτα κείμενα πού πραγματεύονται τήν θεωρία τῆς σχετικότητας καί ἀφορᾶ σέ μιά πρόταση γιά τήν γενική θεωρία τῆς σχετικότητας. Περιλαμβάνει μαθηματικούς ὑπολογισμούς καί πρώιμες θεωρητικές ἀναπτύξεις πού θά ὁδηγήσουν στήν ὁλοκλήρωση τῆς γενικῆς θεωρίας τῆς σχετικότητας, ἡ ὁποία δημοσιεύθηκε τό 1915. Ἡ θεωρία αὐτή ἐπαναστατεῖ στόν τρόπο πού κατανοοῦμε τή βαρύτητα καί τή φύση τοῦ χωροχρόνου. Τό χειρόγραφο εἶναι γραμμένο σέ μορφή σημειώσεων καί ἀλληλογραφίας μεταξύ τῶν δύο ἐπιστημόνων. Ὁ ἀγοραστής παραμένει ἄγνωστος.

«Καί τί θές, βρέ Σταματίνα; Νά γράφω μέ τό στυλό στό χαρτί γιά νά ‘χουν -κάποτε- τά χειρόγραφά μου ἀξία;» ἐρωτῶ τάχατες ἀφελῶς.

«Καί βέβαια! Τό σκέφτηκα καλά. Πόσοι γράφουν σήμερα μέ τό χέρι; Σχεδόν κανείς! Ὅλοι γράφουν στόν ὑπολογιστή, Οὔτε κἄν τυπώνουν τά γραφτά τους» ἀπαντᾶ καί χαμογελάει.

Φυσικά, ἡ Σταματίνα, δεκαέξι ἐτῶν πιά, ἤθελε νά μέ «δουλέψει», ἀλλά χθές βράδυ κάθισα κι ἔγραψα στό χαρτί ἕνα γράμμα σέ ἕναν παλιό μου φίλο. Δέν τό ἔστειλα, ἀλλά θά τό φυλάξω γιά τήν μικρή. Ποῦ ξέρεις; Ἐδῶ κάτι ἀπίθανοι τύποι ἔφτασαν στά ὕπατα ἀξιώματα!

Απόψεις

«Σπάει» τό ἀπόστημα τῆς διαφθορᾶς

Εφημερίς Εστία
Ξηλώνεται τό πουλόβερ τοῦ κυβερνητικοῦ συνδικαλισμοῦ τῆς ΓΣΕΕ πού, ἀντί νά μάχεται γιά τόν κόσμο τῆς ἐργασίας, αὐξάνει τίς τραπεζικές του καταθέσεις μέσῳ ΙΕΚ – Ἀποκαλύπτεται ἡ διάβρωσις στίς Ἔνοπλες Δυνάμεις μέ τήν σύλληψη ἀξιωματικοῦ τῆς ΠΑ γιά κατασκοπεία πρός Ἀνατολάς – «Ξεσκεπάζεται» ἡ διαπλοκή κράτους – ἑταιρειῶν δημοσκοπήσεων – 2,5 ἑκατ. σέ ἑταιρεία ἀπό φορέα τοῦ Δημοσίου

«Οὐαί τοῖς ἡττημένοις!»

Εφημερίς Εστία
Καλές οἱ ΗΠΑ καί ἡ Ρωσσία, ἀλλά ἔχω τό δρᾶμα μου καί ἐγώ 

«Κεραυνοί» Λαβρώφ γιά τήν ἀποξένωση τῆς Ἑλλάδος ἀπό τήν Ρωσσία

Εφημερίς Εστία
Δριμεῖα ἐπίθεση ἐξαπέλυσε ὁ ὑπουργός Ἐξωτερικῶν τῆς Ρωσσίας Σεργκέι Λαβρώφ κατά τῆς Ἀθήνας μέ δηλώσεις του, τονίζοντας ὅτι ἡ Ἑλλάς διέκοψε τήν συνεργασία δεκαετιῶν μέ τήν Μόσχα.

Περί πολιτικῆς, ἰσορροπιῶν καί ἀμφισβητήσεων

Δημήτρης Καπράνος
«Μά, τί γίνεται στήν Νέα Δημοκρατία; Γιατί, ἐνῷ παραμένει σταθερά πρώτη, ἡ ἡγεσία της ἀμφισβητεῖται ἐκ τῶν ἔσω;» μέ ρώτησε φίλος, πού ἀγωνιᾶ γιά τήν παράταξη, τήν ὁποία στηρίζει ἀνελλιπῶς ἀπό τήν ἡμέρα τῆς ἱδρύσεώς της.

Σάββατον, 5 Φεβρουαρίου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΚΙΤΡΙΝΟ ΧΙΟΝΙ