Στήν Κρήτη καί τήν Μάνη τό ρεπορτάζ δέν φτάνει

Εἶδα στά μέσα κοινωνικῆς δικτύωσης τόν σπουδαῖο καί ἀειθαλῆ ρόκ στάρ Μίκ Τζάγκερ νά φωτογραφίζεται στό ἀνάκτορο τῆς Κνωσοῦ.

Ψάχνοντας, βρῆκα φωτογραφίες του ἀπό δρομάκια, προφανῶς στό Ἡράκλειο καί σέ ἄλλα σημεῖα τῆς Κρήτης.

Ὁ Μίκ Τζάγκερ εἶναι «ἡ ψυχή» τῶν «Ρόλινγκ Στόουνς», τοῦ πλέον διασήμου «ρόκ» συγκροτήματος στόν κόσμο, πού πῆρε τό ὄνομά του ἀπό τό ὁμώνυμο τραγούδι τοῦ Μπόμπ Ντύλαν. Εἶναι μιά προσωπικότητα μέ παγκόσμια ἐπιρροή καί ἀκτινοβολία, μιά «πέτρα πού κυλάει παντοῦ», ὅπως ὁ ἴδιος χαρακτηρίζει τόν ἑαυτό του.

Στήν δική μας ἐποχή, ὅταν, δηλαδή, τρέχαμε πίσω ἀπό τό ρεπορτάζ, θά τόν εἴχαμε ἐντοπίσει, θά τοῦ παίρναμε συνεντεύξεις, θά δημοσιεύαμε φωτογραφίες του, θά ζητούσαμε ἀπό ἐκεῖνον νά «παινέψει» τήν Κρήτη, καί ἡ προβολή τῆς ἐπισκέψεώς του θά ἀποτελοῦσε μία πρώτης τάξεως διαφήμιση γιά τόν ἑλληνικό τουρισμό.

Φυσικά, θά τόν εἶχε ἀνακαλύψει ἡ ἑλληνική τηλεόραση, θά εἴχαμε ρεπορτάζ γιά μιά τόσο σοβαρή καί ἀστραφτερή παρουσία καί τό θέμα θά γινόταν εἴδηση σέ ὅλα τά μέσα ἐνημερώσεως τοῦ κόσμου.

Κι ὅμως, τήν ἴδια περίοδο πού ὁ Τζάγκερ ὄργωνε τά ἀρχαῖα τῆς Κρήτης, συνοδεύοντας τίς φωτογραφίες του μέ λεζάντα «κάπου στήν Μεσόγειο», ἐμεῖς, δηλαδή τό δημοσιογραφικό συνάφι, παρουσιάζαμε τήν Κρήτη –ἡ ὁποία αὐτό τόν καιρό εἶναι γεμάτη ξένους ἐπισκέπτες– ὡς ἕναν τόπο ὅπου βασιλεύει τό ἔγκλημα, ὅπου οἱ Φραπέδες ἀποτελοῦν σχεδόν τήν ἀπόλυτη πλειοψηφία τῶν Κρητῶν, ὅπου τά παιδιά μεγαλώνουν ἔχοντας κάτω ἀπό τό μαξιλάρι τους ἕνα μίνι-καλασνίκοφ καί ὅπου οἱ γυναῖκες εἶναι σύγχρονες μαινάδες καί «ἀπό αὐτές ἐξαρτᾶται ἄν θά σταματήσει ἡ βεντέττα ἤ ὄχι.»

Βεβαίως, ἔχουμε καί τά «σήριαλ» στήν τηλεόραση, τά ὁποῖα ἐπίσης ἐπιμένουν νά παρουσιάζουν τήν Κρήτη καί τήν Μάνη (ἄκρως τουριστικές περιοχές) ὡς κέντρα βαρβάρων ἐθίμων, συνηθειῶν καί ἐκδηλώσεων.

Δηλαδή, εὐτυχῶς πού ὑπῆρξε ἡ ἐπίσκεψη τοῦ Μίκ Τζάγκερ (θά τήν εἶχαν ἀνακαλύψει τά δικά μας «λαγωνικά» στά νιάτα μας καί θά εἴχαμε στείλει ἀνθρώπους στήν Κρήτη νά τόν κυνηγήσουν, νά τόν φωτογραφίσουν, νά τοῦ πάρουν δηλώσεις) καί κάπως προεβλήθη λίγο διαφορετικά ἡ Κρήτη στό ἐξωτερικό.

Τώρα κάποιοι ἀπό ἐσᾶς θά πεῖτε «καί ποιός εἶναι, δηλαδή, ὁ Μίκ Τζάγκερ, γιά νά ἀσχοληθεῖ ἡ δημοσιογραφική οἰκογένεια τόσο πολύ μαζί του;» Ἔ, ἄς ρωτήσετε ὄχι μόνο τούς σημερινούς τῶν ἑξήντα καί βάλε ἐτῶν, ρωτῆστε καί τά νέα παιδιά, τά ὁποῖα γνωρίζουν καλά ποιός εἶναι καί ποιό εἶναι τό μοναδικό συγκρότημα «ρόκ», πού παραμένει ἐν ἐνεργείᾳ ἐπί ἑξήντα καί ἴσως κάτι περισσότερο, χρόνια! Ρίξτε μιά ματιά στήν ἠλεκτρονική ἐγκυκλοπαίδεια στό λῆμμα «Ρόλινγκ Στόουνς» καί στό ὄνομα «Μίκ Τζάγκερ» καί θά καταλάβετε γιά ποιές προσωπικότητες ὁμιλοῦμε. Θά μοῦ πεῖτε ἐπίσης «καλά, ἐσύ μᾶς ἔγραψες ὅτι περνᾶ ἀπαρατήρητη ἡ Βίκυ Λέανδρος, πού εἶναι καί “δική μας” καί θέλεις νά τρέξουν οἱ ρεπόρτερ πίσω ἀπό τόν Τζάγκερ;»

Ἴσως καί νά ἔχετε δίκιο. Ἴσως ἔχω ἀκόμη τήν ἐντύπωση ὅτι δημοσιογραφία σημαίνει ρεπορτάζ καί ὄχι ἀντιγραφή «δελτίων Τύπου» ἤ «νόν πέιπερ», στά ὁποῖα οἱ σημερινοί ρεπόρτερ βάζουν καί τήν ὑπογραφή τους!

Ο tempora, o mores…