Σάββατον, 8 Φεβρουαρίου 1964

Ο ΚΟΣΜΟΣ
ΘΑ ΗΤΟ ΕΞΑΙΡΕΣΙΣ!

«Τέσσαρες ὑποψήφιοι βουλευταί τῆς “Ἔ,ρέ!” καταγγέλλουν, ὅτι ὁ ἀγροτικός ἰατρός τοῦ χωρίου Δάφνη, προπαγανδίζων φαντικῶς τήν Ἕνωσιν Κέντρου, διηύθυνεν εἰς καφενεῖον τήν 15ην καί 17ην Ἰανουαρίου πολιτικάς συζητήσεις». Ὡς γνωστόν, ὅμως, τούς ἀγροτικούς αὐτούς ἰατρούς τούς εἶχε διορίσει ἐκ τῶν «ἡμετέρων» τῆς «Ἔ,ρέ!», εἰς ὅλην τήν ὕπαιθρον! Ἄς μή παραπονεῖται, λοιπόν, ἄν κάποιος ἐξ αὐτῶν προσεχώρησεν εἰς τό Κέντρον καί περιέπεσεν εἰς τό λίαν ἀβλαβές παράπτωμα νά… διευθύνῃ πολιτικήν συζήτησιν ἐντός τοῦ καφενείου τοῦ χωριοῦ.

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
ΟΙ «ΤΑΪΜΣ» ΔΙΑ ΤΟΝ ΒΕΝΙΖΕΛΟΝ

ΛΟΝΔΙΝΟΝ.– Ἡ ἐφημερίς «Τάιμς», εἰς νεκρολογίαν των διά τόν θάνατον τοῦ Ἕλληνος πρώην πρωθυπουργοῦ Σοφοκλῆ Βενιζέλου, χαρακτηρίζει τοῦτον ὡς ἐξέχοντα πολιτικόν ἄνδρα καί προσθέτει ὅτι ὁ ὑπ’ αὐτοῦ χειρισμός τῶν διαφόρων φάσεων τῆς Κυπριακῆς κρίσεως ὑπῆρξεν ἀριστοτεχνικός καί ἐποικοδομητικός.

*Ἐπειδή ἡ 9η Φεβρουαρίου 1964 ἦταν Κυριακή καί ἡ «Ἑστία» δέν εἶχε κυκλοφορήσει, σταχυολογοῦμε κείμενα ἀπό τό φύλλο τῆς προηγουμένης ἡμέρας, 8ης Φεβρουαρίου 1964.

Απόψεις

«Μήν ψάχνεις τό χωριό! Στό νεκροταφεῖο εἶναι…»

Μανώλης Κοττάκης
Συνέβη σέ ἕνα χωριό τῆς ἑλληνικῆς περιφέρειας, τό ὁποῖο ἐπισκέπτεται κατά καιρούς ἕνας ὑπουργός πού κατάγεται ἀπό ἐκεῖ, γιά νά ἀνάψει ἕνα κερί στόν τάφο τῶν γονέων του.

Ἀνίερες συμμαχίες

Μύρνα Νικολαΐδου
Καί ὅμως, ὅλα μποροῦν νά συμβοῦν ὅταν τό συμφέρον τό ἐπιτάσσει.

«Τρῦπα» στό ἀσφαλιστικό σύστημα βλέπει ὁ Διοικητής τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος

Εφημερίς Εστία
Ἀδυνατεῖ νά ἐξασφαλίσει στήν Εὐρώπη καί εἰδικώτερα στήν Ἑλλάδα «ἐπαρκῆ ποσοστά ἀναπληρώσεως γιά τούς ἐργαζομένους» – Ζητεῖ νά ἀναπτυχθεῖ ἡ ἀσφαλιστική καί ἐπενδυτική κουλτούρα στήν πατρίδα μας ἐννοῶντας νά μετέχουν οἱ ἀσφαλισμένοι σέ συμπληρωματικά συνταξιοδοτικά σχήματα πού ἀγοράζουν μετοχές καί ὁμόλογα

Θά χωρίσουμε τόν Ποινικό Κώδικα σέ «Ἀνδρῶν» καί «Γυναικῶν»;

Μανώλης Κοττάκης
Τό σύνδρομο τῆς ἀπορρίψεως εἶναι ἡ αἰτία, ὄχι τό φῦλο

Κατά 2,3 δισ. εὐρώ αὐξήθηκε τό χρέος σέ ἀπόλυτες τιμές

Εφημερίς Εστία
Παρά τήν συνεχιζομένη ἀποκλιμάκωση τοῦ λόγου χρέους πρός ΑΕΠ, τά στοιχεῖα δέν δικαιολογοῦν ἐφησυχασμό.