Σάββατον, 7 Ὀκτωβρίου 1961

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΑΝΟΗΤΟΙ «ΑΠΕΙΛΑΙ»

Τουρκική ἐφημερίς τῆς Λευκωσίας ἀνέλαβε ἐκστρατείαν κατά τοῦ Μητροπολίτου Κυρηνείας Κυπριανοῦ, ὁ ὁποῖος ἀγωνίζεται ὑπέρ τῆς Αὐτοδιαθέσεως: «Ἡ ἐφημερίς συμβουλεύει τόν κ. Κυπριανόν νά ἀναγνώσῃ τήν Τουρκικήν ἱστορίαν διά νά πληφοφορήσῃ περί τῆς τύχης ἐκείνων, πού ἐπιχείρησαν νά καταπατήσουν τά δίκαια τῶν Τούρκων». Καί ἡ μέν Τουρκική ἱστορία ἀναφέρει σωρείαν Ἱεραρχῶν, οἱ ὁποῖοι ἐσφάγησαν ὑπό τῶν Τούρκων. Ἀκριβῶς, ὅμως, ἡ σωρεία των ἀποδεικνύει ὅτι οἱ Ἕλληνες Ἱεράρχαι δέν πτοοῦνται, ἀλλά μένουν μέχρι θανάτου πιστοί εἰς τό καθῆκον των.

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

ΠΛΗΡΗΣ Η ΚΑΤΑΡΓΗΣΙΣ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΕΟΡΤΑΣΜΟΥ

Ὁ ὑπουργός τῶν Ἐσωτερικῶν κ. Λιανόπουλος, ἐρωτηθείς ἄν τήν 28ην Ὀκτωβρίου, θά γίνει ὁ καθιερωμένος ἑορτασμός εἰς τά σχολεῖα, δημοσίας ὑπηρεσίας κλπ., εἶπεν ὅτι συμφώνως πρός τό ἐκδοθέν ἐκ τοῦ Αὐλαρχείου ἀνακοινωθέν, αἱ μόναι ἐκδηλώσεις αἱ ὁποῖαι θά γίνουν θά εἶναι εἰς τήν πρωτεύουσαν ἡ ὑπό τοῦ Βασιλέως κατάθεσις στεφάνου εἰς τό Μνημεῖον τοῦ Ἀγνώστου Στρατιώτου, εἰς τήν Θεσσαλονίκην ἡ δοξολογία ἐπί τῇ ἀπελευθερώσει τῆς πόλεως τήν 26ην. Συνεπῶς δέν πρόκειται νά γίνουν ἐφέτος οὔτε αἱ σχολικαί ἑορταί, οὔτε αἱ μαθητικαί παρελάσεις, οὔτε οἱ εἰς τάς δημοσίας ὑπηρεσίας καί ὀργανισμούς ἑορτασμοί.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ