Σάββατον, 31 Μαρτίου 1962

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΔΙΑΔΟΧΟΣ ΤΟΥ ΙΝΟΝΟΥ

Ἐξ Ἀγκύρας τηλεγραφοῦν: «Ὁ Τοῦρκος Πρωθυπουργός κ. Ἰνονού ἐξέφρασε τήν ἐπιθυμίαν νά ἀποσυρθῇ τῆς ἡγεσίας, “διότι δέν νομίζει ὀρθόν νά ἐξαρτᾶται ἡ τύχη τοῦ κόμματος ἀπό ἕνα ὀγδοηκοντούτην ἀρχηγόν”». Ὁ Πρωθυπουργός προσέθεσεν, ὅτι εἰς τό κόμμα ὑπάρχουν πολλά ἐκλεκτά στοιχεῖα, μεταξύ τῶν ὁποίων εὐχερῶς δύναται νά ἐπιλεγῇ ὁ διάδοχός του. Δέν εἶναι κατ’ ἀρχήν κακή ἡ ἰδέα τοῦ Ἰνονού. Ἀλλά φανταζόμεθα, τί θά συνέβαινεν ἐδῶ, ἐάν ἐπρόκειτο νά ἐκλέξῃ ὁ κ. Καραμανλῆς ἕνα διάδοχόν του. Ἀσφαλῶς, ἔχων ὑπ’ ὄψει, πώς ἐπρόκοψεν ὁ ἴδιος, θά τόν ἀνεζήτει μεταξύ τῶν καλλίτερων ὑβριζόντων καί βλασφημούντων.

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΟΣ ΜΑΘΗΤΡΙΩΝ

Εἰς τό Γενικόν Κρατικόν Νοσοκομεῖον διεκομίσθησαν αἱ μαθήτριαι, τῆς, ἐπί τῆς ὁδοῦ Ἀκαδημίας 68, Δημοσίας Οἰκονομικῆς Σχολῆς Θηλέων, Μ. Κ. ἐτῶν 14, Λ. Π. ἐτῶν 14 καί Ε. Σ., ἐτῶν 13, αἱ ὁποῖαι ἐτραυματίσθησαν συνεπείᾳ πτώσεώς των εἰς τήν κλίμακα τοῦ κτιρίου τῆς σχολῆς. Σημειωτέον ὅτι εἰς τό ἀνωτέρω κτίριον ἐστεγάζετο ἄλλοτε ἡ Ἰόνιος Σχολή, ἡ ὁποία τό ἐγκατέλειψε, κατόπιν γνωματεύσεως τῆς ἁρμοδίας ὑπηρεσίας τοῦ Ὑπουργείου Παιδείας ὅτι εἶναι ἐπικίνδυνον διά τήν ἀσφάλειαν τῶν μαθητῶν.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ