Σάββατον, 31 Ὀκτωβρίου 1964

Ο ΚΟΣΜΟΣ
ΕΜΠΟΡΟΣ ΘΑΝΑΤΟΥ

«Κατεδικάσθη εἰς 2 ἐτῶν φυλάκισιν ὁ Α. Κ., 50 ἐτῶν, ἐργολάβος κηδειῶν, διότι ἔκρυπτε χασίς ἐντός τῶν φερέτρων τοῦ καταστήματός του». Δεδομένου ὅτι τά ναρκωτικά ὁδηγοῦν ἐκείνους πού τά χρησιμοποιοῦν εἰς τόν τάφον, τό φέρετρον εἶναι λίαν κατάλληλος κρυψών δι’ αὐτά! Ἴσως μάλιστα, ὁ καταδικασθείς νά ἐπώλει τό χασίς διά νά… τονώσῃ, ἀκριβῶς, τάς πωλήσεις τῶν φερέτρων του!

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ ΕΥΕΡΓΕΤΩΝ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΑΘΗΝΑΙΩΝ

Ὁ Δῆμος Ἀθηναίων τελεῖ αὔριον τήν 12:15 μεσημβρινήν εἰς τόν ἱερόν ναόν τοῦ Α΄ Νεκροταφείου Ἀθηνῶν ἀρχιερατικόν μνημόσυνον ὑπέρ ἀναπαύσεως τῶν ψυχῶν τῶν εὐεργετῶν τῶν δωρητῶν τοῦ Δήμου, καθώς καί τῶν διατελεσάντων δημοτικῶν ἀρχόντων. Μετά τό πέρας τοῦ μνημοσύνου, θά κατατεθοῦν στέφανοι συμβολικῶς ἐπί τῶν τάφων ἑνός ἐκ τῶν εὐεργετῶν καί ἑνός ἐκ τῶν δημοτικῶν ἀρχόντων.

* Ἐπειδή ἡ 1η Νοεμβρίου 1964 ἦταν Κυριακή καί ἡ «Ἑστία» δέν εἶχε κυκλοφορήσει, σταχυολογοῦμε κείμενα ἀπό τό φύλλο τῆς προηγουμένης ἡμέρας, 31ης Ὀκτωβρίου 1964.

Απόψεις

Ἡ ἐνάλια πολιτιστική κληρονομιά εἶναι ἀναπόσπαστο στοιχεῖο τοῦ θαλάσσιου χώρου

Εφημερίς Εστία
Τό νέο σχέδιο νόμου τοῦ Ὑπουργείου Πολιτισμοῦ μέ ἀντικείμενο, μεταξύ ἄλλων , τήν «Ἵδρυση Φορέα Διαχείρισης Ἐπισκέψιμων Χώρων Ἐνάλιας Πολιτιστικῆς Κληρονομιᾶς» ἀποτελεῖ ἀναμφίβολα μιά σημαντική θεσμική πρωτοβουλία.

«Κόβει» τήν Ντόρα ἀπό τά ψηφοδέλτια

Εφημερίς Εστία
Τήν Αμφιθυμία του γιά τόν χρόνο διεξαγωγῆς τῶν ἐκλογῶν ἀπεκάλυψε, μιλῶντας χθές στήν Κοινοβουλευτική Ὁμάδα, ὁ Πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, ὁ ὁποῖος μπέρδεψε τούς βουλευτές.

Τό «μάνατζμεντ» τῆς Ἁγίας Γραφῆς

Μανώλης Κοττάκης
Ακουγα χθές τό πρωί τόν φίλο Δημήτρη Μαῦρο τῆς MRB νά μιλᾶ στήν ἐξαιρετική ραδιοφωνική ἐκπομπή τῶν ἀγαπημένων συναδέλφων Σωτήρη Ξενάκη καί Βασίλη Σκουρῆ καί νά ἀναλύει τά εὑρήματα ἔρευνάς του γιά τήν σχέση τῶν Ἑλλήνων μέ τήν θρησκεία.

Δένδιας: «Γιά τίς Ἔνοπλες Δυνάμεις, ἡ Κύπρος κεῖται πλησίον»

Εφημερίς Εστία
Πενῆντα δύο ἔτη συμπληρώνονται ἀπό τήν τουρκική εἰσβολή στήν Κύπρο.

Ὁ προφήτης Γιάννης Τσαρούχης

Δημήτρης Καπράνος
Ἡ ἀφεντιά μου, εἶχα ἀφήσει καί ἕνα ἀρκετά καλοθρεμμένο μούσι, μέ τόν πατέρα μου νά λέει συνεχῶς ὅτι ἀσχολοῦμαι μέ «τρίχες» καί, κάποια μεσημέρια, ἀνεβαίναμε στό κέντρο τῆς Ἀθήνας, ἀποφασισμένοι νά ἐνταχθοῦμε στήν «ἰντελιγκένσια», ἀφοῦ θεωρούσαμε ἑαυτούς λογίους καί καλλιτέχνες.