Σάββατον, 31 Ὀκτωβρίου 1964

Ο ΚΟΣΜΟΣ
ΕΜΠΟΡΟΣ ΘΑΝΑΤΟΥ

«Κατεδικάσθη εἰς 2 ἐτῶν φυλάκισιν ὁ Α. Κ., 50 ἐτῶν, ἐργολάβος κηδειῶν, διότι ἔκρυπτε χασίς ἐντός τῶν φερέτρων τοῦ καταστήματός του». Δεδομένου ὅτι τά ναρκωτικά ὁδηγοῦν ἐκείνους πού τά χρησιμοποιοῦν εἰς τόν τάφον, τό φέρετρον εἶναι λίαν κατάλληλος κρυψών δι’ αὐτά! Ἴσως μάλιστα, ὁ καταδικασθείς νά ἐπώλει τό χασίς διά νά… τονώσῃ, ἀκριβῶς, τάς πωλήσεις τῶν φερέτρων του!

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ ΕΥΕΡΓΕΤΩΝ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΑΘΗΝΑΙΩΝ

Ὁ Δῆμος Ἀθηναίων τελεῖ αὔριον τήν 12:15 μεσημβρινήν εἰς τόν ἱερόν ναόν τοῦ Α΄ Νεκροταφείου Ἀθηνῶν ἀρχιερατικόν μνημόσυνον ὑπέρ ἀναπαύσεως τῶν ψυχῶν τῶν εὐεργετῶν τῶν δωρητῶν τοῦ Δήμου, καθώς καί τῶν διατελεσάντων δημοτικῶν ἀρχόντων. Μετά τό πέρας τοῦ μνημοσύνου, θά κατατεθοῦν στέφανοι συμβολικῶς ἐπί τῶν τάφων ἑνός ἐκ τῶν εὐεργετῶν καί ἑνός ἐκ τῶν δημοτικῶν ἀρχόντων.

* Ἐπειδή ἡ 1η Νοεμβρίου 1964 ἦταν Κυριακή καί ἡ «Ἑστία» δέν εἶχε κυκλοφορήσει, σταχυολογοῦμε κείμενα ἀπό τό φύλλο τῆς προηγουμένης ἡμέρας, 31ης Ὀκτωβρίου 1964.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ