Σάββατον, 30 Σεπτεμβρίου 1961

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΚΑΤΟΡΘΩΜΑΤΑ «ΕΥΗΜΕΡΙΑΣ»

«Οἱ σημερινοί “Οἰκονομικοί Τάιμς” γράφουν ὅτι ἡ τιμή ἑνός κυτίου σιγαρέττων, εἰς τάς Ἀθήνας, ἰσοδυναμεῖ πρός 1 σελλίνιον καί 9 πέννας. Τοῦτο σημαίνει ὅτι τά σιγαρέτα αὐτά στοιχίζουν ἀκριβώτερον ἐν συγκρίσει μέ τήν τιμήν τήν ὁποίαν ἔχουν εἰς Παρισίους, Γενεύην, Πόλιν τοῦ Μεξικοῦ, Κωνσταντινούπολιν, Σώλσμπαρυ, Λισσαβῶνα, Μόσχαν, Ρίον Ἰανέιρον καί Σιγκαπούρη». Μέ ἄλλους λόγους, τά σιγαρέττα εἶναι ἀκριβώτερα εἰς τόν τόπον τῆς παραγωγῆς των, ἀπό παντοῦ ἀλλοῦ! Αὐτό θά εἰπῇ εὐημερία καί σοφή πολιτική: Ἔχουμε παράδες, κι’ ἀγοράζουμε τά πράγματα, πού παράγουμε, ἀκριβώτερα ἀπ’ ὅλον τόν κόσμο!…

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

Η ΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΠΡΩΪΜΟΥ ΦΡΑΟΥΛΑΣ

Τό Ὑπουργεῖον Γεωργίας ἔδωσεν ἐντολήν εἰς τό Τριανταφυλλίδιον Ἵδρυμα Βυτίνης, δι’ ἀποστολήν 30.000 φυτῶν φράουλας, πρός καλλιέργειαν, εἰς Ρόδον. Ἡ ἀπόφασις ἀποβλέπει εἰς παραγωγήν πρωΐμου φράουλας, ἡ ὁποία ζητεῖται εἰς τό ἐξωτερικόν, καί ἰδίως, εἰς τάς χώρας τῆς Κεντρικῆς Εὐρώπης.

Απόψεις

Ἡ ἐνάλια πολιτιστική κληρονομιά εἶναι ἀναπόσπαστο στοιχεῖο τοῦ θαλάσσιου χώρου

Εφημερίς Εστία
Τό νέο σχέδιο νόμου τοῦ Ὑπουργείου Πολιτισμοῦ μέ ἀντικείμενο, μεταξύ ἄλλων , τήν «Ἵδρυση Φορέα Διαχείρισης Ἐπισκέψιμων Χώρων Ἐνάλιας Πολιτιστικῆς Κληρονομιᾶς» ἀποτελεῖ ἀναμφίβολα μιά σημαντική θεσμική πρωτοβουλία.

«Κόβει» τήν Ντόρα ἀπό τά ψηφοδέλτια

Εφημερίς Εστία
Τήν Αμφιθυμία του γιά τόν χρόνο διεξαγωγῆς τῶν ἐκλογῶν ἀπεκάλυψε, μιλῶντας χθές στήν Κοινοβουλευτική Ὁμάδα, ὁ Πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, ὁ ὁποῖος μπέρδεψε τούς βουλευτές.

Τό «μάνατζμεντ» τῆς Ἁγίας Γραφῆς

Μανώλης Κοττάκης
Ακουγα χθές τό πρωί τόν φίλο Δημήτρη Μαῦρο τῆς MRB νά μιλᾶ στήν ἐξαιρετική ραδιοφωνική ἐκπομπή τῶν ἀγαπημένων συναδέλφων Σωτήρη Ξενάκη καί Βασίλη Σκουρῆ καί νά ἀναλύει τά εὑρήματα ἔρευνάς του γιά τήν σχέση τῶν Ἑλλήνων μέ τήν θρησκεία.

Δένδιας: «Γιά τίς Ἔνοπλες Δυνάμεις, ἡ Κύπρος κεῖται πλησίον»

Εφημερίς Εστία
Πενῆντα δύο ἔτη συμπληρώνονται ἀπό τήν τουρκική εἰσβολή στήν Κύπρο.

Ὁ προφήτης Γιάννης Τσαρούχης

Δημήτρης Καπράνος
Ἡ ἀφεντιά μου, εἶχα ἀφήσει καί ἕνα ἀρκετά καλοθρεμμένο μούσι, μέ τόν πατέρα μου νά λέει συνεχῶς ὅτι ἀσχολοῦμαι μέ «τρίχες» καί, κάποια μεσημέρια, ἀνεβαίναμε στό κέντρο τῆς Ἀθήνας, ἀποφασισμένοι νά ἐνταχθοῦμε στήν «ἰντελιγκένσια», ἀφοῦ θεωρούσαμε ἑαυτούς λογίους καί καλλιτέχνες.