Σάββατον, 28 Σεπτεμβρίου 1963

Ο ΚΟΣΜΟΣ
ΚΑΙ ΑΛΓΕΡΙΝΟΙ!

«Γνωστή μεταλλευτική ἐπιχείρησις διαπραγματεύεται τήν μεταφοράν Ἀλγερινῶν, διά νά ἀντιμετωπίσῃ τάς ἀνάγκας της εἰς ἐργάτας». Μέ ἄλλας λέξεις, ἡ σπάνις ἐργατικῶν χειρῶν, ἡ ὁποία σημειοῦται εἰς τάς ἀγροτικάς περιοχάς λόγῳ τῆς ἀθρόας μεταναστεύσεως, ἐπεκτείνεται τώρα καί εἰς τάς βιομηχανίας· τό ἀποτέλεσμα δέ εἶναι νά χάνωμεν τούς ἰδικούς μας ἐργάτας καί νά φέρνωμεν ἄλλους ἀπό τήν Ἀλγερίαν, μέ ἀπροβλέπτους κοινωνικάς συνεπείας! Πῶς θά δυνηθῇ, ὅμως, ἡ Ἑλληνική οἰκονομία νά ἐπιζήσῃ ἑνός τοιούτου πίθου τῶν Δαναΐδων –ἤ μᾶλλον, τῶν Δαναῶν;…

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
Η ΠΥΡΚΑΪΑ
ΕΙΣ ΤΟ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ ΧΡΩΤΕΞ

Περί τήν 5ην πρωινήν, σήμερον, ἐπετεύχθη ὑπό τῶν ἀνδρῶν τῆς Πυροσβεστικῆς Ὑπηρεσίας ἡ πλήρης κατάσβεσις τῆς πυρκαϊᾶς, ἡ ὁποία ἐξερράγη τήν 1.30 πρωινήν, εἰς τό ἐπί τῆς διασταυρώσεως τῶν ὁδῶν Κωνσταντινουπόλεως καί Βασιλέως Κωνσταντίνου ἐργοστάσιον χρωμάτων «Χρωματέξ» τῶν Β. Ν. καί Γ. Τ. Τό πῦρ, τό ὁποῖον, λόγῳ τῶν εὐφλέκτων ὑλῶν τοῦ ἐργοστασίου ἔλαβεν ἀμέσως μεγάλας διαστάσεις, ἠπείλησε καί τάς παρακειμένας οἰκίας, οἱ ἔνοικοι δέ αὐτῶν, πανικοβληθέντες διῆλθον τήν νύκτα εἰς τάς ὁδούς. Τό πῦρ ἐνετοπίσθη περί τήν 3ην πρωινήν καί τελικῶς, κατεσβέσθη, ἀφοῦ ἀπετέφρωσεν ὁλοσχερῶς τό ἐργοστάσιον.

Απόψεις

Παρεφρόνησε ὁ κ. Ἐρντογάν: Νομοθετεῖ σέ ξένη ἐπικράτεια

Εφημερίς Εστία
«Γκρίζες ζῶνες» τά ἑλληνικά νησιά μέ ἀπόφαση τῆς τουρκικῆς Ἐθνοσυνελεύσεως – Ἔμπρακτη ἀμφισβήτησις τῆς κυριαρχίας τους μέ ἀποστολή τουρκικοῦ πλοίου στήν καρδιά τῶν Δωδεκανήσων – Ὅ,τι χάνει ἀνατολικῶς, θέλει νά τό κερδίσει δυτικῶς

Ὁ κρότος τῆς ἥττας

Μανώλης Κοττάκης
«Χάντρα» στό κομπολόι τῶν Οὐκρανῶν ἡ Ἑλλάς – Λογαριασμός καί ἀπό τό Κίεβο καί ἀπό τήν Μόσχα

7% προηγεῖται τό AfD μετά τήν ἐπίθεση στόν Τράμπ

Εφημερίς Εστία
Βερολῖνο.- Ἀδιαφιλονίκητο φαβορί γιά τήν πρώτη θέση στίς γερμανικές ἐκλογές εἶναι τό κόμμα Ἐναλλακτική γιά τήν Γερμανία, μετά τήν τελευταία ἐπίθεσή του κατά τῶν πολιτικῶν τοῦ Ἀμερικανοῦ Προέδρου Ντόναλντ Τράμπ.

Τελικά, μοιάσαμε στό τέρας πού δημιουργήσαμε

Δημήτρης Καπράνος
«Μαμά καί μπαμπά, τρία χρόνια τώρα εἶμαι σέ μιά κατάσταση κατάθλιψης. Καί μπορεῖ αὐτός ὁ κόσμος νά ἔχει τά ὡραῖα του, ἀλλά ἴσως ἕνας ἄλλος κόσμος νά εἶναι καλύτερος. Φέτος εἶναι ἡ χρονιά πού θά δώσω Πανελλήνιες ἐξετάσεις, ἀλλά φοβᾶμαι ὅτι δέν θά πάω καλά. Τό ξέρω ὅτι δέν θά πάω καλά καί ἔτσι θά καταλήξω μέ μιά δουλειά πού δέν θά μοῦ δίνει λεφτά. Πλέον δέν μέ εὐχαριστεῖ τίποτα ἀπό τή ζωή. Δέν μπορῶ νά δῶ τίποτα θετικό. Μαμά καί μπαμπά, δέν θέλω πιά νά ζῶ. Αὐτός ὁ κόσμος δέν εἶναι πιά γιά μένα»…

Σάββατον, 14 Μαΐου 1966

Πρό 60 ἐτῶν
Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΕΡΥΘΡΟΝ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ