Σάββατον, 2 Ἰανουαρίου 1965

O ΚΟΣΜΟΣ
ΕΠΙΣΗΜΑ ΓΕΥΜΑΤΑ

Ἐκ Λεοπολδβίλλ τηλεγραφοῦν: «Ἐκ τῶν 30 ἐκτελεσθέντων λευκῶν ὁμήρων τῶν Κογκολέζων “Σίμπας”, οἱ 10 κατεσπαράχθησαν ὑπό τῶν ἐπαναστατῶν κατά τήν διάρκειαν “ἐπισήμου γεύματος”.» Ἀσφαλῶς, εἰς τό ἐπίσημον αὐτό γεῦμα θά ἠγέρθησαν καί προπόσεις, εἶναι δέ κρῖμα ὅτι δέν παρίστατο καί κάποιος Κογκολέζος… Νόβας διά ν’ ἀπαγγείλῃ: Τό κρασάκι αὐτό τό τρυφερόν / εἶναι ἀπ’ ἱεραπόστολον λευκόν!

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟΝ ΕΘΙΜΟΝ
ΑΜΜΑΝ.

Οἱ κάτοικοι τοῦ Ἀμμάν καί τοῦ Ἰορδανικοῦ τομέως τῆς Ἱερουσαλήμ, ἑώρτασαν τό Νέον Ἔτος πυροβολοῦντες εἰς τόν ἀέρα καί ρίπτοντες εἰς τάς ὁδούς φιάλας καί ἄχρηστα ἀντικείμενα. Πολλοί ἐξ αὐτῶν ἤνοιξαν τῆς βρύσες των εἰς τάς οἰκίας των ἐπί ἕν λεπτόν, τοῦτο δέ θεωρεῖται ὑπό τῶν κατοίκων τῆς περιοχῆς ὅτι φέρνει «καλή τύχη».

* Ἐπειδή ἡ 3η Ἰανουαρίου 1965 ἦταν Κυριακή καί ἡ «Ἑστία» δέν εἶχε κυκλοφορήσει, σταχυολογοῦμε κείμενα ἀπό τό φύλλο τῆς προηγουμένης ἡμέρας, 2ας Ἰανουαρίου 1965.

Απόψεις

Ἡ ἐνάλια πολιτιστική κληρονομιά εἶναι ἀναπόσπαστο στοιχεῖο τοῦ θαλάσσιου χώρου

Εφημερίς Εστία
Τό νέο σχέδιο νόμου τοῦ Ὑπουργείου Πολιτισμοῦ μέ ἀντικείμενο, μεταξύ ἄλλων , τήν «Ἵδρυση Φορέα Διαχείρισης Ἐπισκέψιμων Χώρων Ἐνάλιας Πολιτιστικῆς Κληρονομιᾶς» ἀποτελεῖ ἀναμφίβολα μιά σημαντική θεσμική πρωτοβουλία.

«Κόβει» τήν Ντόρα ἀπό τά ψηφοδέλτια

Εφημερίς Εστία
Τήν Αμφιθυμία του γιά τόν χρόνο διεξαγωγῆς τῶν ἐκλογῶν ἀπεκάλυψε, μιλῶντας χθές στήν Κοινοβουλευτική Ὁμάδα, ὁ Πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, ὁ ὁποῖος μπέρδεψε τούς βουλευτές.

Τό «μάνατζμεντ» τῆς Ἁγίας Γραφῆς

Μανώλης Κοττάκης
Ακουγα χθές τό πρωί τόν φίλο Δημήτρη Μαῦρο τῆς MRB νά μιλᾶ στήν ἐξαιρετική ραδιοφωνική ἐκπομπή τῶν ἀγαπημένων συναδέλφων Σωτήρη Ξενάκη καί Βασίλη Σκουρῆ καί νά ἀναλύει τά εὑρήματα ἔρευνάς του γιά τήν σχέση τῶν Ἑλλήνων μέ τήν θρησκεία.

Δένδιας: «Γιά τίς Ἔνοπλες Δυνάμεις, ἡ Κύπρος κεῖται πλησίον»

Εφημερίς Εστία
Πενῆντα δύο ἔτη συμπληρώνονται ἀπό τήν τουρκική εἰσβολή στήν Κύπρο.

Ὁ προφήτης Γιάννης Τσαρούχης

Δημήτρης Καπράνος
Ἡ ἀφεντιά μου, εἶχα ἀφήσει καί ἕνα ἀρκετά καλοθρεμμένο μούσι, μέ τόν πατέρα μου νά λέει συνεχῶς ὅτι ἀσχολοῦμαι μέ «τρίχες» καί, κάποια μεσημέρια, ἀνεβαίναμε στό κέντρο τῆς Ἀθήνας, ἀποφασισμένοι νά ἐνταχθοῦμε στήν «ἰντελιγκένσια», ἀφοῦ θεωρούσαμε ἑαυτούς λογίους καί καλλιτέχνες.