Σάββατον, 2 Ἰανουαρίου 1965

O ΚΟΣΜΟΣ
ΕΠΙΣΗΜΑ ΓΕΥΜΑΤΑ

Ἐκ Λεοπολδβίλλ τηλεγραφοῦν: «Ἐκ τῶν 30 ἐκτελεσθέντων λευκῶν ὁμήρων τῶν Κογκολέζων “Σίμπας”, οἱ 10 κατεσπαράχθησαν ὑπό τῶν ἐπαναστατῶν κατά τήν διάρκειαν “ἐπισήμου γεύματος”.» Ἀσφαλῶς, εἰς τό ἐπίσημον αὐτό γεῦμα θά ἠγέρθησαν καί προπόσεις, εἶναι δέ κρῖμα ὅτι δέν παρίστατο καί κάποιος Κογκολέζος… Νόβας διά ν’ ἀπαγγείλῃ: Τό κρασάκι αὐτό τό τρυφερόν / εἶναι ἀπ’ ἱεραπόστολον λευκόν!

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟΝ ΕΘΙΜΟΝ
ΑΜΜΑΝ.

Οἱ κάτοικοι τοῦ Ἀμμάν καί τοῦ Ἰορδανικοῦ τομέως τῆς Ἱερουσαλήμ, ἑώρτασαν τό Νέον Ἔτος πυροβολοῦντες εἰς τόν ἀέρα καί ρίπτοντες εἰς τάς ὁδούς φιάλας καί ἄχρηστα ἀντικείμενα. Πολλοί ἐξ αὐτῶν ἤνοιξαν τῆς βρύσες των εἰς τάς οἰκίας των ἐπί ἕν λεπτόν, τοῦτο δέ θεωρεῖται ὑπό τῶν κατοίκων τῆς περιοχῆς ὅτι φέρνει «καλή τύχη».

* Ἐπειδή ἡ 3η Ἰανουαρίου 1965 ἦταν Κυριακή καί ἡ «Ἑστία» δέν εἶχε κυκλοφορήσει, σταχυολογοῦμε κείμενα ἀπό τό φύλλο τῆς προηγουμένης ἡμέρας, 2ας Ἰανουαρίου 1965.

Απόψεις

Ταμεῖο Ἀνακάμψεως: Ὑψηλές ἐκταμιεύσεις, χαμηλή ἐπίδραση στήν πραγματική οἰκονομία

Εφημερίς Εστία
Πῶς ἐχάθη ἡ εὐκαιρία τῶν 36 δισ. εὐρώ γιά τήν οἰκονομία

Οἱ μετόπες τοῦ Παρθενώνα: Ἕνα ἀριστούργημα πού διαμόρφωσε τήν κλασσική γλυπτική

Εφημερίς Εστία
Ἀνάμεσα στά ἀριστουργήματα πού κοσμοῦσαν τόν Παρθενῶνα, οἱ μετόπες κατέχουν μιά ξεχωριστή θέση.

Μεγάλες πρεμιέρες, διεθνή ονόματα και μια σεζόν υψηλών προδιαγραφών

Εφημερίς Εστία
Με βλέμμα στραμμένο στις μεγάλες σκηνές του κόσμου και με μια σειρά παραγωγών υψηλών καλλιτεχνικών απαιτήσεων, η Εθνική Λυρική Σκηνή παρουσιάζει για το 2026/27 ένα πρόγραμμα που συνδυάζει το διεθνές κύρος με τη δημιουργική τόλμη

Ἀπό τό Τζαμί τῆς Καλούτσιανης Ἰωαννίνων στό ἐρώτημα τῆς ἐθνικῆς ταυτότητας!

Εφημερίς Εστία
Η πρόσφατος παρουσία τοῦ Προέδρου τῆς Δημοκρατίας Κωνσταντίνου Τασούλα στά Ἰωάννινα, γιά τήν ἀπόδοση τοῦ ἀποκατεστημένου Τζαμιοῦ τῆς Καλούτσιανης Ἰωαννίνων καί τοῦ Ὀθωμανικοῦ Λουτροῦ ἀποτελεῖ ἀναμφίβολα θεσμική πράξη μέ ἰδιαίτερο συμβολικό βάρος

Ἡ Ἑλλάδα σπαταλᾶ τόν ἑαυτό της

Εφημερίς Εστία
Ἡ μεγαλύτερη ἐθνική ἀπώλεια δέν βρίσκεται σέ ὅσα μᾶς λείπουν, ἀλλά σέ ὅσα χάνουμε στή διαδρομή ἀπό τήν ἀπόφαση στήν ἐφαρμογή