Κίνδυνος κακοποιήσεως

Σάββατον, 19 Ἀπριλίου 1958

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΤΟ ΜΕΙΔΙΑΜΑ ΤΗΣ ΑΓΓΛΙΔΟΣ

«-Καλά ἔτσι ξαφνικά, σάν ἀνθρωποφάγος τῆς ρίχτηκες;»
«-Ὄχι, μέ χαιρέτισε καί μοῦ χαμογέλασε!» ἀπήντησεν ὁ λατόμος. Ἀλλοίμονον, λοιπόν, εἰς τάς περιηγητρίας, αἱ ὁποῖαι χαιρετοῦν τούς ἐργάτας τῆς ὑπαίθρου καί τούς χαμογελοῦν! Ἡ ὑπηρεσία τοῦ Τουρισμοῦ ἤ ἡ Περιηγητική Λέσχη ὀφείλουν ν’ ἀναρτήσουν παντοῦ πινακίδας, εἰς ὅλας τάς γλώσσας: «Μή χαμογελᾶτε εἰς κανένα! Κίνδυνος κακοποιήσεως καί ληστείας»!

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

Η ΕΞΟΝΤΩΣΙΣ ΕΠΙΒΛΑΒΩΝ ΘΗΡΑΜΑΤΩΝ

Ἐκ τοῦ ὑπ. Γεωργίας ἀνεκοινώθη, ὅτι κατά τό παρελθόν ἔτος ἐξωντώθησαν τά ἑξῆς ἐπιβλαβῆ διά τήν γεωργίαν καί κτηνοτροφίαν ἄγρια θηράματα: Λύκοι 610. Θῶες (τσακάλια) 2.611. Ἀλώπεκες 36.550. Ἀσβοί 2.769. Πελεκάνοι 169 καί κορακοειδῆ 135.000, τῶν ὁποίων περισυνελέγησαν 220.000 ὠά. Διά τόν ἀγῶνα αὐτόν διετέθη ποσόν 4.185.975 δραχμῶν.

Απόψεις

Ἡ ἐνάλια πολιτιστική κληρονομιά εἶναι ἀναπόσπαστο στοιχεῖο τοῦ θαλάσσιου χώρου

Εφημερίς Εστία
Τό νέο σχέδιο νόμου τοῦ Ὑπουργείου Πολιτισμοῦ μέ ἀντικείμενο, μεταξύ ἄλλων , τήν «Ἵδρυση Φορέα Διαχείρισης Ἐπισκέψιμων Χώρων Ἐνάλιας Πολιτιστικῆς Κληρονομιᾶς» ἀποτελεῖ ἀναμφίβολα μιά σημαντική θεσμική πρωτοβουλία.

«Κόβει» τήν Ντόρα ἀπό τά ψηφοδέλτια

Εφημερίς Εστία
Τήν Αμφιθυμία του γιά τόν χρόνο διεξαγωγῆς τῶν ἐκλογῶν ἀπεκάλυψε, μιλῶντας χθές στήν Κοινοβουλευτική Ὁμάδα, ὁ Πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης, ὁ ὁποῖος μπέρδεψε τούς βουλευτές.

Τό «μάνατζμεντ» τῆς Ἁγίας Γραφῆς

Μανώλης Κοττάκης
Ακουγα χθές τό πρωί τόν φίλο Δημήτρη Μαῦρο τῆς MRB νά μιλᾶ στήν ἐξαιρετική ραδιοφωνική ἐκπομπή τῶν ἀγαπημένων συναδέλφων Σωτήρη Ξενάκη καί Βασίλη Σκουρῆ καί νά ἀναλύει τά εὑρήματα ἔρευνάς του γιά τήν σχέση τῶν Ἑλλήνων μέ τήν θρησκεία.

Δένδιας: «Γιά τίς Ἔνοπλες Δυνάμεις, ἡ Κύπρος κεῖται πλησίον»

Εφημερίς Εστία
Πενῆντα δύο ἔτη συμπληρώνονται ἀπό τήν τουρκική εἰσβολή στήν Κύπρο.

Ὁ προφήτης Γιάννης Τσαρούχης

Δημήτρης Καπράνος
Ἡ ἀφεντιά μου, εἶχα ἀφήσει καί ἕνα ἀρκετά καλοθρεμμένο μούσι, μέ τόν πατέρα μου νά λέει συνεχῶς ὅτι ἀσχολοῦμαι μέ «τρίχες» καί, κάποια μεσημέρια, ἀνεβαίναμε στό κέντρο τῆς Ἀθήνας, ἀποφασισμένοι νά ἐνταχθοῦμε στήν «ἰντελιγκένσια», ἀφοῦ θεωρούσαμε ἑαυτούς λογίους καί καλλιτέχνες.