Σάββατον, 18 Νοεμβρίου 1961

Ο ΚΟΣΜΟΣ

ΔΙΑ ΤΟΝ ΦΙΛΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Εἰς τήν Ἀμερικήν πρόκειται νά ἐκδοθῇ ἡ βιογραφία τοῦ φιλέλληνος Γεωργ. Χόρτον, ὁ ὁποῖος, ὡς γενικός πρόξενος τῆς Ἀμερικῆς εἰς Ἀθήνας, Θεσσαλονίκην καί Σμύρνην, προσέφερε μεγάλας ὑπηρεσίας εἰς τήν Ἑλλάδα καί ἰδία ὡς σωτήρ Ἑλλήνων καί ἄλλων Χριστιανῶν κατά τόν πρῶτον παγκόσμιον πόλεμον καί κατά τήν καταστροφήν τῆς Σμύρνης. Εἶναι, λοιπόν, ἐθνικόν καθῆκον ὅλων, πού διατηροῦν ἐπιστολάς ἤ ἀναμνήσεις τοῦ ἐξαιρετικοῦ ἐκείνου φίλου τῆς Ἑλλάδος νά βοηθήσουν εἰς τό ἔργον.

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ

450 ΝΕΟΙ ΕΝΕΓΡΑΦΗΣΑΝ ΔΙΑ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΙΝ

ΘΕΣ/ΝΙΚΗ.- Κατά πληροφορίας ἐκ Δράμας, ἐντός πενθημέρου, ἀπό τῆς σχετικῆς ἀνακοινώσεως τοῦ ἐκεῖ γραφείου εὑρέσεως ἐργασίας, ἔσπευσαν νά ἐγγραφοῦν εἰς τούς καταλόγους μεταναστεύσεως 300 νέοι καί νέαι τῆς περιοχῆς. Ἐπίσης, κατά τηλεγράφημα ἐξ Ἐδέσσης, ἐνεγράφησαν εἰς τούς ἐκεῖ καταλόγους μεταναστεύσεως, 150 νέοι τῆς περιφερείας.

Απόψεις

Παράθυρο γιά κυβερνήσεις συνεργασίας ἀπό τόν Διοικητή τῆς Τραπέζης Ἑλλάδος

Εφημερίς Εστία
«Χρειαζόμαστε κουλτούρα συναινέσεων» – Δέν ἀνέφερε τό ὄνομα Μητσοτάκης – Ἐπίθεσις κατά Ἀνδρουλάκη γιά τήν 13η σύνταξη, σχόλια κατά Τσίπρα γιά τό 2015

Ἡ «Πύλη τῶν Δακρύων» τῆς Μέσης Ἀνατολῆς

Εφημερίς Εστία
Τό μεῖζον εἶναι ἡ ἀνατροπή τῶν δεδομένων τῆς παγκόσμιας οἰκονομίας, ἀφοῦ πλέον μετά τά Στενά τοῦ Ὁρμούζ πλήττεται καί ἡ νοτία πρόσβασις τῆς Ἐρυθρᾶς Θαλάσσης, τό Στενό Μπάμπ ἐλ Μαντέμπ, πού, ὅπως μᾶς διδάσκει ἡ βιβλική ἀρχαιολογία, ἑρμηνεύεται ὡς «Πύλη τῶν Δακρύων».

Κοινοβούλιο: Ἀντιπαράθεσις γιά «ἐκτροπή» τήν ἡμέρα τῆς… Δημοκρατίας

Εφημερίς Εστία
Ἡ συζήτησις γιά τήν συνταγματική ἀναθεώρηση ἐξελίχθηκε σέ μετωπική ἀναμέτρηση μεταξύ τοῦ Πρωθυπουργοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη καί τοῦ Προέδρου τοῦ ΠΑΣΟΚ Νίκου Ἀνδρουλάκη, μέ ἐπίκεντρο τήν λειτουργία τῶν θεσμῶν, τήν δημοκρατική νομιμοποίηση τῶν κυβερνητικῶν ἐπιλογῶν καί τίς προτεινόμενες μεταβολές τοῦ Συντάγματος.

Ἀναμνήσεις ἀπό τήν μακρινή Μεταπολίτευση

Δημήτρης Καπράνος
Θά σᾶς διηγηθῶ τήν πρόσληψή μου στήν ἐφημερίδα της.

ΜΙΑ ΑΣΤΕΙΑ ΕΚΔΡΟΜΗ

Παύλος Νιρβάνας
Τό ἀεροπλάνον τοῦ ὀνείρου –τό ὁποῖον, ὡς γνωστόν, ἐκτελεῖ τάς συγκοινωνίας τοῦ χρόνου– μέ μετέφερεν εἰς τάς Ἀθήνας τοῦ 1886.