Σάββατον, 17 Ὀκτωβρίου 1964

O ΚΟΣΜΟΣ
ΟΙ ΞΕΝΟΦΩΝΟΙ

Ἀπό τήν κίνησιν τῶν ὑπουργείων τῆς Λαοκρατίας: «Δι’ ἐγγράφου του, ὁ ὑφυπουργός Παιδείας κ. Λ. Ἀκρίτας ἀπαιτεῖ ἀπό τήν ἐνταῦθα “Σχολήν Γερμανοφώνων Ἑλληνοπαίδων”, ὅπως ἀλλάξῃ ἀμέσως τόν “ἀπαράδεκτον” τίτλον, δεδομένου ὅτι δέν ὑπάρχουν γερμανόφωνοι Ἕλληνες». Πολύ σωστά! Μόνον σλαυοφώνους Ἑλληνόπαιδας ἀναγνωρίζει ἡ Κυβέρνησις –καί, χάριν αὐτῶν, καθιερώνει τήν Ἐαμοβουλγαρικήν τοῦ «Ριζοσπάστη», ὡς ἰσότιμον πρός τήν Ἑλληνικήν!…

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
ΕΙΧΑΝ ΕΚΓΛΩΒΙΣΘΗ
ΕΙΣ ΤΟΝ
ΑΝΕΛΚΥΣΤΗΡΑ

Ἡ Πυροσβεστική Ὑπηρεσία τοῦ Πειραιῶς ἀπηλευθέρωσε 12 μαθητάς τοῦ ἐπί τῆς ὁδοῦ Ἁγίου Κωνσταντίνου τοῦ Πειραιῶς φροντιστηρίου Στρατηγάκη, οἱ ὁποῖοι εἶχον εἰσέλθει ὁμαδικῶς εἰς τόν ἀνελκυστῆρα μέ ἀποτέλεσμα νά κατέλθῃ οὗτος, λόγῳ τοῦ ὑπερβολικοῦ βάρους, εἰς τό ὑπόγειον τοῦ μεγάρου. Οἱ 12 μαθηταί παρέμειναν ἐγκλωβισμένοι εἰς τόν ἀνελκυστῆρα ἐπί μίαν περίπου ὥρα.

* Ἐπειδή ἡ 18η Ὀκτωβρίου 1964 ἦταν Κυριακή καί ἡ «Ἑστία» δέν εἶχε κυκλοφορήσει, σταχυολογοῦμε κείμενα ἀπό τό φύλλο τῆς προηγουμένης ἡμέρας, 17ης Ὀκτωβρίου 1964.

Απόψεις

Ρέκβιεμ γιά ἕναν ἰδιαίτερο, γνήσιο Πειραιώτη

Δημήτρης Καπράνος
Τόν συγγραφέα Διονύση Χαριτόπουλο τόν γνώρισα μέσα ἀπό τά βιβλία του

Ένα ταξίδι στον θρύλο του «Τιτανικού»

Εφημερίς Εστία
Ένα εισιτήριο για το διασημότερο υπερωκεάνιο της Ιστορίας, μια περιήγηση στις αίθουσες και τις καμπίνες του και, στο τέλος, μια εικονική κατάδυση στο ναυάγιο που βρίσκεται στον βυθό του Ατλαντικού

Ἡ ἐξουσία ἀγνοεῖ τήν λαϊκή ὀργή κατά τῶν ἐλίτ σέ Παρίσι – Λονδῖνο

Εφημερίς Εστία
Ἀπό τίς μαθητικές καταλήψεις στήν Γαλλία μέχρι τήν γενικευμένη ἀμφισβήτηση στήν Βρεταννία, οἱ ἡγεσίες ἐπιστρατεύουν τήν καταστολή καί τήν δυσφήμιση ἀπέναντι σέ μιά κοινωνία πού βουλιάζει

Οἱ σχέσεις ὀργῆς Μαξίμου – Γκίλφοϋλ

Μανώλης Κοττάκης
Πῶς ἡ Ἑλλάς «ἀναμειγνύεται», ἐκ τῶν πραγμάτων, στίς ἐνδιάμεσες ἐκλογές τῶν ΗΠΑ καί ποιά ἡ ἀντίδραση τοῦ Προέδρου Τράμπ – Γιατί ὁ Ρούμπιο ἐξαφάνισε ἀπό τό βίντεό του στό “X” τό πρόσωπο τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη

Ἡ Εὐρώπη μπροστά στόν κίνδυνο μιᾶς εὐρύτερης κρίσης;

Εφημερίς Εστία
Η Εὐρώπη εἰσέρχεται σέ μιά περίοδο κατά τήν ὁποία ἡ οἰκονομική ἀδυναμία, ἡ πολιτική ἀστάθεια, ἡ κοινωνική δυσαρέσκεια καί ἡ στρατιωτική ἀνασφάλεια συγκλίνουν.