Σάββατον 14 Αὐγούστου 1965

Ο ΚΟΣΜΟΣ
Ο ΔΙΣΚΟΣ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ

Γράφει παπανδρεϊκή ἐφημερίς:«Σέ ἀπόμερο ταβερνάκι τῆς Ἀθήνας, ὅπου συχνάζει ἡ ἐργατιά καί ἡ φτωχολογιά, ὑπάρχει ἀτμόσφαιρα, καλός μεζές, ρετσίνα κι ἕνα “τζούκ- μπόξ” μέ λαϊκούς δίσκους. Χθές τό βράδυ, τό ἠλεκτρόφωνο ἀναστέναξε, γιατί ἀκούστηκε γύρω στίς 100 φορές ὁ δίσκος πού εἶναι ἀφιερωμένος στόν Γεώργιο Παπανδρέου». Μέ ἄλλας λέξεις, καί τό ἠλεκτρόφωνον ἀκόμη ἀναστέναξε ἀπό… ἀγανάκτησιν, ἀκοῦον διαρκῶς περί Γεωργίου Παπανδρέου! Καί τοῦτο, μολονότι ἡ θέσις τοῦ «ἀρχηγοῦ τοῦ Λαοῦ» εἶναι ἐκεῖ, εἰς τά τζούκ μπόξ, μαζί μέ τούς Μπήτλς!

ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ
ΕΙΣ ΤΗΝ ΙΣΠΑΝΙΑΝ
ΚΑΤΑΡΓΕΙΤΑΙ Η ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ
ΜΑΔΡΙΤΗ

Ἡ Κυβέρνησις τοῦ στρατηγοῦ Φράνκο ἀπεφάσισε χθές τήν νύκτα ὅπως ζητήση τήν ἔγκρισιν τοῦ Κοινοβουλίου διά τήν εἰσαγωγήν ἑνός νέου νόμου περί Τύπου διά τοῦ ὁποίου καταργεῖται κατ’ οὐσίαν ἡ λογοκρισία εἰς τήν Ἱσπανίαν. Τονίζεται, ἐν τούτοις, ὅτι καί κατά τό νέον αὐτό νομοσχέδιον ὑφίσταται ἡ ἀπαγόρευσις δημοσιευμάτων στρεφομένων ἐναντίον τοῦ στρατηγοῦ Φράνκο προσωπικῶς, τῆς θρησκείας καί τῶν ἐθνικῶν ἰδεωδῶν.

Απόψεις

«Μήν ψάχνεις τό χωριό! Στό νεκροταφεῖο εἶναι…»

Μανώλης Κοττάκης
Συνέβη σέ ἕνα χωριό τῆς ἑλληνικῆς περιφέρειας, τό ὁποῖο ἐπισκέπτεται κατά καιρούς ἕνας ὑπουργός πού κατάγεται ἀπό ἐκεῖ, γιά νά ἀνάψει ἕνα κερί στόν τάφο τῶν γονέων του.

Ἀνίερες συμμαχίες

Μύρνα Νικολαΐδου
Καί ὅμως, ὅλα μποροῦν νά συμβοῦν ὅταν τό συμφέρον τό ἐπιτάσσει.

«Τρῦπα» στό ἀσφαλιστικό σύστημα βλέπει ὁ Διοικητής τῆς Τραπέζης τῆς Ἑλλάδος

Εφημερίς Εστία
Ἀδυνατεῖ νά ἐξασφαλίσει στήν Εὐρώπη καί εἰδικώτερα στήν Ἑλλάδα «ἐπαρκῆ ποσοστά ἀναπληρώσεως γιά τούς ἐργαζομένους» – Ζητεῖ νά ἀναπτυχθεῖ ἡ ἀσφαλιστική καί ἐπενδυτική κουλτούρα στήν πατρίδα μας ἐννοῶντας νά μετέχουν οἱ ἀσφαλισμένοι σέ συμπληρωματικά συνταξιοδοτικά σχήματα πού ἀγοράζουν μετοχές καί ὁμόλογα

Θά χωρίσουμε τόν Ποινικό Κώδικα σέ «Ἀνδρῶν» καί «Γυναικῶν»;

Μανώλης Κοττάκης
Τό σύνδρομο τῆς ἀπορρίψεως εἶναι ἡ αἰτία, ὄχι τό φῦλο

Κατά 2,3 δισ. εὐρώ αὐξήθηκε τό χρέος σέ ἀπόλυτες τιμές

Εφημερίς Εστία
Παρά τήν συνεχιζομένη ἀποκλιμάκωση τοῦ λόγου χρέους πρός ΑΕΠ, τά στοιχεῖα δέν δικαιολογοῦν ἐφησυχασμό.